فاطمه امیراحمدی - روزنامهنگار
الزام به امری یکی از مولفههای دائمی شهروند ایرانی برای انجام کار است. فرهنگ امروز ما به سمتی حرکت کرده (البته شاید از گذشته اینگونه بوده باشد! ) تا زمانی که در الزام وجود نداشته باشد خود را موظف به انجام آن نمیدانیم. نکته جدیتر این است که با وجود الزام، هزاران ترفند بهکار میرود تا بهنوعی قانون دور زده شود که اگر همان انرژی برای انجام کار صرف شود بهطور قطع به نتیجه بهتری میانجامد.در بحث معاینه فنی خودروها و موتورسیکلتها امروز شاهد هستیم تا افراد الزام و اجبار نداشته باشند احساس وظیفه - حداقل در قبال سلامت خود - نمیکنند تا بخشی از زمان خود را صرف آن کنند. بارها از سوی کارشناسان امر تکرار و توصیه شده یک وسیله نقلیه پس از یک سال کار نیاز دارد سرویس کلی شود این در حالی است که مدیران اجرایی، برای راحتی حال شهروندان! سن معاینه فنی را به ۳ سال کاهش دادند؛ با توجه به اینکه کارشناسان محیطزیست معتقدند باید این مدت حداکثر ۲ سال تعیین میشد. مسئولان قوه مقننه اعلام کردند به این دلیل که هنوز زیرساختها در کشور فراهم نیست و برای اینکه افراد در صفهای طولانی خیلی اذیت نشوند با کمی اغماض زمان ۳ سال را درنظر گرفتهاندتا خودروسواران بیشتر راغب به این وظیفه مهم شهروندی شوند.حال با الزامی شدن این پروژه از ابتدای مرداد باید دید تا چه اندازه از این طرح استقبال میشود زیرا اجرای این طرح جدید ضامن کارکرد صحیح کاتالیست و کاهش آلودگی خروجیهای خودروها بوده و لازم است صاحبان و رانندگان تمام خودروها به این موضوع توجه داشته باشند و نسبت به دریافت معاینه فنی و رعایت آن اقدام کنند.قانون نمیتواند همه جا حضور فعال داشته باشد اما وجدان به عنوان یکی از بازدارندههای درونی فرد را برای رعایت شئونات زندگی اجتماعی حامی است و اگر زنگار بیخیالی آن را پنهان نکرده باشد اخلاق را به صاحبان خود گوشزد میکند. رعایت قانون و مسئولیتپذیری صاحبان خودروها برای داشتن هوای سالم الزام قانونی است که وجدان میتواند آن را موثرتر کند.
