برای توسعه در صنعت لازم است متصدیان امر برنامه جامعی داشته باشند و بدانند قرار است برای برنامههای راهبردی کلان اقتصادی در کدام بخشها سرمایهگذاری شود. ازاینرو باید در انتخاب محصولات برای تولید بومی دقت شود و کالایی داخلیسازی شود که مقیاس و توجیه اقتصادی داشته باشد و این بخش چالشی است که در صنایع داخلی زیاد دیده میشود. ابوالفضل خلخالی، عضو هیات علمی دانشگاه علم و صنعت در گفت و گو با پایگاه خبری گسترش در پاسخ به این پرسش که چرا صنعت قطعه به عنوان یک صنعت خصوصی بهرهوری لازم را ندارد، عنوان کرد: دلیل سودآور نبودن صنعت قطعه کشور نبود برنامه تولید در مقیاس اقتصادی در این صنعت است. بهطورنمونه قطعهساز خارجی که یکی از قطعات رنو با تیراژ ۳میلیونی را برای این شرکت فرانسوی تولید و تامین میکند هزینههای تولید خود را سرشکن کرده و در نتیجه نرخ رقابتی خواهد داشت. وی افزود: اما در کشور بحث داخلیسازی صنایع مطرح است در حالی که تولید در مقیاس اقتصادی نیست اما چون قطعهساز ایرانی کاری در دست ندارد مجبور میشود زیر بار قراردادهایی با تیراژ پایین برود و ممکن است همان قطعهای که فعالان کشورهای صنعتی ۳میلیون تیراژ دارند در ایران با تیراژ یکصد هزار تولید شود. در ادامه این روند، تولید برای صنعتگران اقتصادی نبوده و مشکلات در واحدهای تولیدی افزایش مییابد. بنابراین نمیتوان انتظار داشت خصوصیسازی به خودی خود کمکی به توسعه کند بلکه این زنجیرهای از عوامل مختلف است که در کنار یکدیگر به یک نتیجه واحد میرسد. مدرس دانشکده مهندسی خودرو ادامه داد: در شکل کلی صنعتگر زمانی باید اقدام به تولید کند که بازارهای صادراتی خود را سنجیده باشد. امروز تولیدکنندگانی که بازارهای صادراتی را هدف قرار نمیدهند محکوم به شکست و حذف از بازارهای بینالمللی هستند زیرا صادرات بازار بزرگی را در اختیار تولیدکننده قرار میدهد که نتیجه آن تیراژ بالاست. عضو هیات علمی دانشگاه علم و صنعت تاکید کرد: امروز قطعهساز ایرانی میتواند خود را محدود به خودروسازان داخلی نکند به طوری که برخی صنعتگران این کار را دنبال میکنند. بهطور نمونه صنعت تایر موقعیتی دارد که میتواند برای تمام خودروهای دنیا تولید لاستیک داشته باشد. تنها باید برای رسیدن به بازارهای جهانی سلسله استانداردهای لازم رعایت شود. خلخالی گفت: صنعتگر ایرانی همیشه درگیر نوعی شوک به نام «شوک آینده» است چراکه او دارای اهداف بلندمدت و برنامههای راهبردی کلان نیست ازاینرو در ادامه فعالیت، امروز بسیاری دچار شوک آینده شدهاند که محکوم به کنار رفتن از صحنههای رقابتی هستند. تولیدکننده باید همواره در حال تحقیق و توسعه باشد تا بتواند در مقابل رقبا مجالی برای رقابت داشته باشد.