یکی از کارشناسان صنعت هوانوردی معتقد است با توجه به هزینه بر بودن آموزش های خلبانی و نبود تضمین برای به کار گرفته شدن آنها بعد از اتمام آموزش ها، لازم است در روند استخدام خلبانان بازنگری شود.
به گزارش پایگاه خبری گسترش، حامد جوادی، پژوهشگر هوانوردی غیرنظامی در گفتوگو با روزنامه «گسترش تجارت» با استقبال از سخنان اخیر رئیس سازمان هواپیمایی در زمینه لزوم تغییرات در برخی قوانین سازمان هواپیمایی، با تاکید بر نیاز به فرهنگسازی درباره این صنعت در جامعه، افزود: پیش از آن، بازگرداندن امید به علاقهمندان این حوزه، فعالان در آن و همه کسانی لازم است که به نوعی با این صنعت سر و کار دارند.
وی با تاکید بر اینکه امروز، فضای هوانوردی ما نیازمند ایجاد امید و پویایی است، افزود: وضع کردن برخی قوانین جدید و ترمیم بخشی از قوانین موجود، زمینهای برای این فضا ایجاد خواهد کرد.
جوادی با بیان اینکه برخی قوانین مرتبط با آموزش و عملیات در صنعت هوانوردی نیازمند بازنگری است، توضیح داد: یکی از مهمترین موضوعها در این زمینه، قانون موجود درباره سن خلبان است. درحالحاضر برخی شرکتها برای به کار گرفتن خلبانان جوان و حضور آنها در کلاس تایپ یک هواپیما و خلبان شدن در آن تایپ به بهانه بالاتر بودن سن فرد، جلوگیری میکنند اما همین شرکتها، خلبانان بازنشسته را به کار میگیرند. این دوگانگیها نیازمند بازنگری است.
او با تاکید بر اینکه فردی که مدرک خلبانی دارد، از نظر سازمان هواپیمایی، مدارک لازم برای کمک خلبان شدن در شرکتها را دارد، ادامه داد: بسیاری از افراد سالها قبل، مدارک رشتههای مرتبط با هوانوردی را گرفتهاند اما برای استخدام، راه به جایی نبردهاند و امروز که صنعت رو به توسعه گذاشته و سن این افراد بالاتر رفته، باید راهی باز شود که آنها به کار گرفته شوند.
آموزش هوانوردی؛ نیازمند اصلاحات
جوادی معتقد است درحالحاضر در زمینه هوانوردی عمومی، قوانین منسجم و جامعی نداریم و فقط برخی قوانین دست و پاگیر و خشک در این زمینه موجود است که جلوی اجرای فرآیند هوانوردی عمومی را گرفته است.
وی در این زمینه توضیح داد: باید فضا در این حوزه گستردهتر باشد و اکنون که مشکلات صنعت در حال کاهش است، میتوان با توسعه این حوزه، بخشی از خلبانان کشور را در این بخش به کار گرفت.
این پژوهشگر هوانوردی با تاکید بر اینکه نظام آموزشی هوانوردی نیازمند اصلاح و ترمیم است، افزود: اگر روند فعلی را در آموزش و جذب خلبانان ادامه دهیم، در آینده با کمبود خلبان روبهرو خواهیم شد. اگرچه اکنون تعداد زیادی خلبان داریم اما در آینده، اینگونه نخواهد بود. درحالحاضر میبینیم که فرآیند آموزش خلبانی هر روز گرانتر شده و به سمتی میرود که فقط افراد ثروتمند بتوانند وارد این حوزه شوند و همین، موجب محدود شدن تعداد افراد فعال در این بخش میشود.
وی معتقد است توجه به اقتصاد جامعهای که صنعت قرار است در آن خدمات ارائه داده و نیروی کار خود را از آن بگیرد، باید در فرآیند آموزش در نظر گرفته شود. جوادی ادامه داد: درحالحاضر متقاضی خلبانی، بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیون تومان هزینه میکند و در نهایت هم مشخص نیست استخدام خواهد شد یا نه. این در حالی است که خانوادههای کمی توان پرداخت چنین هزینههایی را دارند. به گفته وی، با توجه به گران بودن آموزشهای خلبانی، در آینده نه چندان دور، در زمینه خلبان با مشکل روبهرو خواهیم شد.
جوادی در این زمینه توضیح داد: درحالحاضر شاهد این هستیم که بیشتر شرکتهای هواپیمایی کشور با مشکل خلبان یکم پرواز (کاپیتان پرواز) روبهرو هستند یا خلبان یکم را از یکدیگر قرض میگیرند یا مجبورند از خارج، این افراد را به کار گیرند. این مشکلی است که اگر پیشتر برای آن فکری میشد قابل پیشگیری بود.
وی با اشاره به جای خالی استعدادیابی در صنعت هوانوردی گفت: راهاندازی برخی دانشگاههای علمی کاربردی در این حوزه مسئلهای است که به تازگی مشاهده میکنیم و سطح علمی این آموزشگاهها باید بررسی شود، زیرا هوانوردی رشتهای تخصصی و حساس است.
به گفته او رشتههای هوانوردی بهویژه خلبانی و مهمانداری، نیازی به تحصیلات دانشگاهی نداشته و فعالیت در آنها با داشتن مدرک مورد تایید سازمان هواپیمایی کفایت میکند.
وی در این زمینه گفت: اگر قرار به آموزشهای دانشگاهی است، باید دید چه نظام استعدادیابی یا کفایتگرایی برای جذب دانشجو در این زمینه وجود دارد؟ این از جمله مسائلی است که باید مورد بررسی و بازبینی سازمان هواپیمایی قرار گیرد.
این کارشناس با تاکید بر اینکه در همه دنیا فرد میتواند تا ۶۵ سالگی پرواز کند، افزود: بنابراین گذاشتن محدودیت سنی برای استخدام خلبان، معنی ندارد.
همچنین این مسئله که افراد برای خلبان شدن در یک تایپ، باید هزینه آموزشها را به شرکت پرداخت کند، باید بازنگری شود؛ این هزینهها میتواند بعد از بکارگیری فرد، از حقوق او بهتدریج کاسته شود، نه اینکه کل هزینه در ابتدا یکجا از فرد گرفته شود. به گفته وی، با توجه به هزینههای بالای تحصیل در هوانوردی، باید قوانینی مصوب شود که از حقوق دانشجویان و علاقهمندان این حوزه دفاع کند.
اصلاح قوانین موجود پیش از افزودن قانون جدید
جوادی معتقد است با توجه به شرایط اقتصادی جامعه، قوانین جدید در بحث فروش بلیت، تغییر در نظام آموزشی و بخشهای دیگر باید با در نظر گرفتن وضعیت اقتصادی جامعه وضع شود تا مورد استقبال مردم قرار گیرد. او همچنین معتقد است سازمان هواپیمایی به عنوان متولی صنعت هوانوردی کشور، باید مدیریت و نظارت لازم را بر شرکتهای هواپیمایی، آموزشگاهها و تمامی سامانههای فعال در هوانوردی کشور داشته باشد.
برای تحقق این نظارت همهجانبه و برای عملکرد بهتر، او پیشنهاد میدهد سازمان هواپیمایی، مستقل از وزارت راه و شهرسازی و رئیس آن، در مقام معاونت ریاستجمهوری باشد. این پژوهشگر با بیان اینکه با توجه به درایت رئیس سازمان هواپیمایی، میتوان به ایجاد تغییر در صنعت هوانوردی کشور امیدوار بود، افزود: البته به یادداشتن این نکته ضروری است که اگر مشکلات موجود را اصلاح نکرده باشیم و بخواهیم قوانین و شرایط جدیدی اضافه کنیم، وضعیت از آنچه هست، بدتر خواهد شد.
