دبیر کانون متخصصان مهندسی و تعمیرات هواپیمایی، بزرگترین مشکل شاغلان و فعالان این بخش را دریافت نکردن حقوق و مزایای متناسب با مسئولیت و سختیهای کار آنها عنوان کرد.
به گزارش پایگاه خبری گسترش، محمد شالفروش در گفتوگو با روزنامه «گسترش تجارت» اظهار کرد: شغل مهندسی و تعمیرات هواپیما، شامل دو بخش تعمیر و نگهداری مکانیک و تعمیر و نگهداری اَویونیک است. همه کسانی که از دانشکدههای مرتبط با صنعت هوانوردی فارغالتحصیل میشوند، مجاز به شرکت در امتحانهای پایه در اداره استاندارد پرواز سازمان هواپیمایی کشوری هستند و پس از پذیرش در آزمونهای کتبی و مصاحبههای شفاهی با دریافت کارت آیاندپی (AIRFRAME&POWERPLANT) و ایاندای (ELECTRIC&ELECTRONIC) که درحالحاضر تبدیل به مدارک «بی۱» و «بی۲» شده است، مجاز به فعالیتهای مربوط به تعمیرات هواپیمایی میشوند.
به گفته او، این افراد پس از استخدام و کسب حدود ۳ سال سابقه، میتوانند با گذراندن کلاسهای تایپ هر هواپیما، دوباره با شرکت در آزمونهای استاندارد، تایپ هواپیمای ویژهای را دریافت کرده و بهطور تخصصیتر، روی یک هواپیما با عنوان سوپروایزر ( certify staff) کار کنند و مجاز به ترخیص وسیله پرنده شوند.
شالفروش با بیان اینکه رشته تعمیرات هواپیما، از معدود رشتهها و فعالیتهایی است که متخصصان آن در تمامی طول خدمت باید تحت آموزش و بازآموزی قرار گیرند، افزود: فعالان این رشته در واحدهای مختلف قسمت مهندسی و تعمیرات، شامل آشیانههای تعمیرات سبک و سنگین، خط پرواز، واحدهای مهندسی و برنامهریزی، کارگاههای اویونیک و مکانیک، فعالیت میکنند. آنطور که این فعال حوزه تعمیرات هواپیما میگوید، تعداد شاغلان حوزه مهندسی و تعمیرات که دارای مدارک پایه از سازمان هواپیمایی کشوری هستند، درحالحاضر حدود ۵ هزار نفر است؛ البته دقیقترین آمار در این زمینه را میتوان از سازمان هواپیمایی کشوری بهدست آورد.
به گفته وی، فقط در شرکت ایرانایر ۱۴۰۰ نفر در مجموعه مهندسی و تعمیرات هواپیما مشغول فعالیت هستند.
مانند هر حوزه کاری دیگری، فعالان حوزه تعمیرات هواپیما نیز با چالشهای مختلفی درگیر هستند. دبیر کانون متخصصان مهندسی و تعمیرات هواپیمایی در این زمینه گفت: بزرگترین مشکل شاغلان و فعالان این بخش، دریافت نکردن حقوق و مزایای متناسب با مسئولیت و سختیهای کار آنهاست.
وی افزود: اگر بررسی مختصری درباره حقوق سایر شرکتهای خارجی فعال در این حوزه انجام دهید، متوجه تفاوت زیاد حقوق و دستمزد فعالان این حوزه خواهید شد. فعالان این حوزه در ایران، به طور تقریبی به اندازه یک چهارم استاندارد جهانی حقوق دریافت میکنند؛ این درحالی است که فشار کار در این حوزه، به دلیل ناوگان فرسوده موجود، بسیار زیاد و اضطرابآور است؛ هرچند به لطف اجرای برجام و خرید هواپیماهای جدید، به نظر میرسد سختی کار در حال تغییر باشد.
به گفته شالفروش، یکی دیگر از مشکلات حوزه تعمیرات هواپیما، کار نوبتی به صورت شب و روز است؛ بهویژه برای کسانی که در خط پرواز هستند و مستقیم با هواپیمای فعال سر و کار دارند.
دبیر کانون متخصصان مهندسی و تعمیرات هواپیمایی افزود: متاسفانه این شغل آنطور که باید در جامعه و در بین خانوادهها شناخته نشده و هنوز بسیاری گمان میکنند در این زمینه، نیروهای خارجی در شرکتها مشغول به کار هستند. البته در سالهای اخیر به دلیل راهاندازی دانشکدههای بیشتر، تمایل زیادی برای حضور در این رشته و یادگیری این تخصص ایجاد شده است. همچنین با توجه به ورود هواپیماهای جدید و فعال شدن بیشتر فرودگاههای کشور، رشته تعمیرات از جمله حوزههایی است که فارغالتحصیلان آن تا یک دهه آینده، شغل خواهند داشت.
به گفته شالفروش، در سالهای گذشته یکی از دغدغههای فعالان صنف تعمیرات هواپیما، داشتن یک تشکل صنفی بود. در همین زمینه، با پیگیریهای مستمر، کانون متخصصان مهندسی و تعمیرات هواپیمایی با کسب مجوز از وزارت کشور فعال شد. او افزود: از همه شاغلان این حوزه برای عضویت در این کانون دعوت میشود تا برای حل مشکلات صنفی بهطور منسجم و قانونی، اقدامات لازم انجام شود.
این فعال حوزه تعمیرات هواپیما معتقد است باتوجه به ورود هواپیماهای جدید که سرمایههای چند میلیوندلاری برای کشور به شمار میروند، میتوان با افزایش حمایت از متخصصان مهندسی و تعمیرات از نظر حقوقی و مزیتهای شغلی و افزایش انگیزه کار، نسبت به حفظ این سرمایهها بیش از پیش امیدوار بود.
