تا همین کمتر از یک ماه پیش، دونالد ترامپ، رئیسجمهوری امریکا، ادعا میکرد که راهبرد دولتش درباره کرهشمالی جواب داده و پکن باید فشارها بر پیونگیانگ را برای متوقف کردن برنامههای نظامیاش افزایش دهد.
به گزارش پایگاه خبری گسترش، روزنامه صمت نوشت: اما اوایل ژوئیه (میانه تیر) آقای رئیسجمهور نگاهش را به چین کمی دقیقتر کرد و باعث برجسته شدن دادههایی شد که پیش از این وجود داشت اما کمتر دیده میشد. ترامپ دراینباره در توییتر خود نوشت: «تجارت میان چین و کرهشمالی حدود ۴۰ درصد در ۳ ماه نخست امسال افزایش یافته است. چین با ما بسیار کار کرده اما ما مجبور بودیم آن را امتحان کنیم! » وحشتزدگی ناشی از دقت به دادهها تازه است اما دادههای تجاری میان چین و کرهشمالی جدید نیستند. این وحشت برای امریکاییها زمانی بیشتر شد که خبر رکورد زدن رشد اقتصادی کرهشمالی در ۱۷ سال گذشته مطرح شد. براساس آمارها این کشور در سال گذشته میلادی با ثبت رشد اقتصادی ۱/۶ درصدی، سریعترین میزان رشد اقتصادی را در ۱۷ سال اخیر بهدست آورد. رشد تولید ناخالص ملی نیز در این کشور در سال گذشته میلادی ۹/۳ درصد بود که این میزان رشد از سال ۱۹۹۹ میلادی (۷۸-۷۷) بیسابقه بوده است. دو دلیل اصلی برای رشد اقتصادی کرهشمالی بیان میشود که یکی به توسعه بخش معدن و انرژی برمیگردد و دلیل دیگر چیزی نیست مگر صادرات این کشور به چین. در فوریه(میانه بهمن تا میانه اسفند) پکن اعلام کرد ممنوعیتی برای واردات زغالسنگ از کرهشمالی درنظر گرفته است. این تصمیم پس از ترور برادر بزرگ کیم جونگ یونگ، رهبر کرهشمالی در مالزی گرفته شد. چینیها مسئول حفاظت از جان برادر رهبر کرهشمالی بودند. دادههای اقتصادی اما نشان از اثر جزئی این ممنوعیت بر اقتصاد کرهشمالی دستکم در کوتاه مدت دارد. دادههای مه (میانه فروردین تا میانه اردیبهشت) نشان میدهد که این تصمیم اثر کوتاهمدت کمی بر توانایی کرهایهای شمالی در خرید کالاهای چینی داشته است. از این رو به نظر اینطور میرسد که اقتصاد سرزمین تنهای جهان امروز انعطافپذیرتر از چیزی است که کارشناسان و تحلیلگران دربارهاش میگویند. در زمینه تجارت کلی، واردات ماهانه چین از کرهجنوبی بهروشنی نشان دهنده تاثیرگذاری ممنوعیت واردات زغالسنگ است. براساس اعلام سازمان ملل، این ماده معدنی باارزش حدود ۴۰ درصد کل صادرات کرهشمالی به چین را تا پیش از سال گذشته میلادی دربرمیگرفت و این یعنی میانگین درآمد صادرات زغالسنگ به چین برای کرهایهای شمالی ماهی ۹۴ میلیون دلار در ابتدای سال ۲۰۱۵ میلادی (اوایل زمستان ۹۴) بود. انتظار این بود که ممنوعیت واردات زغالسنگ به چین از کرهشمالی، روی قدرت خرید مردم این کشور مهجور تاثیرگذار باشد اما ارزش بالای صادرات چینیها به کرهشمالی خلاف این انتظار را نشان داد. در ماههای آوریل (میانه فروردین تا میانه اردیبهشت) و مه (میانه اردیبهشت تا میانه خرداد) واردات کرهشمالی از چین با قدرت پیش رفت. در فوریه امسال (میانه بهمن تا میانه اسفند ۹۵) حملونقل کالا بین دو کشور به دلیل تعطیلات سال نو چینی بهطور معمول کاهش پیدا میکند. از این رو ماه دوم سال میلادی نمیتواند سنگ محک چندان محکمی برای بررسی میزان تجارت میان دو کشور باشد. در ماه ژانویه امسال (میانه دی تا میانه بهمن) تجارت دو کشور بسیار خوب بود و بخش عمدهای از رشد تجارت ۳ ماه نخست سال میان دو کشور به لطف عملکرد این ماه بهدست آمد. دادههای گمرکی بهدست آمده نشان میدهد که رشد واحد پول چین در سه ماه نخست امسال میلادی (زمستان ۹۵) تنها ۸درصد بوده است. مهمترین تجارت بین دو کشور چین و کرهشمالی نفت و محصولات نفتی در کنار کک برای کارخانجات فولاد است. دادههای چندینساله نشان میدهد محمولههای کک، سنگآهن و فولاد بین دو کشور با تصاویر ماهوارهای منتشر شده از فعالیت در مجتمعهای فولاد کرهشمالی مطابقت دارد. بهطور کلی کرهشمالی وابستگی زیادی به چین برای زنده ماندن اقتصادش در شرایط سخت تحریمهای همهجانبه دارد. چین به نوعی شالوده اصلی اقتصاد کرهشمالی است و ۸۰ درصد تمام محصولات صادر شده از کرهشمالی مقصدی به جز چین ندارند. در کنار زغالسنگ که شاهرگ تجارت خارجی کرهشمالی است، کرهشمالی کالاهای اساسی دیگری مانند غذاهای دریایی و پوشاک نیز به چین صادر میکند. نکته دیگری که در روابط اقتصادی چین و کرهشمالی جلب نظر میکند اینکه بهنظر میرسد کرهشمالی مقدار هنگفتی منابع مالی ناشی از فروش مازاد نیاز زغالسنگ به این کشور در خاک چین دارد که جای امنی برای پولهایش است. رقم مازاد نیاز این کشور از فروش زغال سنگ به چین در حالی است که در دهه گذشته نرخ جهانی این کالاها کاهش پیدا کرده و باعث شده کشورهای دارنده این ماده معدنی ارزشمند درآمد کمتری داشته باشند. درواقع کارشناسان بر این باورند که کرهشمالی مقدار هنگفتی پول در چین دارد که هر زمان نیاز بود با استفاده از این پولها کالاهای مدنظر را از چین میخرد. کرهشمالی با نگهداشتن این پولها در چین سادهتر میتواند تحریمهای جهانی را دور بزند؛ تحریمهایی که هدفشان قطع کردن ارتباط کرهشمالی با نظام مالی جهانی است. کرهشمالی تنها در یک صورت میتواند از دسترسی به پولهایش در چین منع شود و آن، زمانی است که مقامات چینی اراده کنند این پولها را در اختیار این کشور قرار ندهند. از سوی دیگر شرکت امنیت سایبری روسی «کسپراسکای(Kaspersky) » در آوریل (میانه فروردین تا میانه اردیبهشت) گزارشی منتشر کرد که نشان میداد کرهشمالی در حملات سایبری به موسسههای مالی ۱۸ کشور دنیا دست داشته است. به گفته کارشناسان هک کردن سازوکارهای مالی گوناگون در جهان برای کرهشمالی درآمد بالایی دارد. همچنین گفته میشود این کشور از فروش سلاحهای ممنوعه و مواد مخدر نیز درآمدهای بالایی دارد.بههرحال اکنون امریکا بیشتر از گذشته از چین میخواهد مراقب رفتارهای کرهشمالی باشد و تحریمهای این کشور را هم تشدید کرده است اما بهنظر میرسد نیمه بالای شبهجزیره کره همچنان به روال پیشین خود ادامه میدهد؛ ضمن اینکه دست از ساختن سلاح برای دفاع از خود در برابر هرگونه حمله احتمالی نظامی نیز برنمیدارد. منبع: Financial Times CNNMoney
