مرتضی رحمانیموحد/ معاون گردشگری سازمان میراثفرهنگی، صنایعدستی و گردشگری
اجرایی کردن تمامی اهداف و سیاستهای ملی در صنعت گردشگری، نیازمند ثبات مدیریت و استمرار سیاستهایی است که تاکنون در گردشگری پیگیری میشد. این سیاستها نه در شعار، بلکه بهطور اجرایی باید تداوم یابند که در این زمینه، نیازمند مدیرانی هستیم که به شعار دادن اکتفا نکرده و در عمل تلاش کنند گردشگری کشور را توسعه دهند.
بهطور کلی برای اینکه صنعت گردشگری به صنعتی درآمدزا و موتور اقتصادی کشور تبدیل شود باید حداقل ۲ دهه تمامی نهادهای دولتی و خصوصی کشور، پشتیبان گردشگری بوده و برای گسترش آن تلاش کنند. در دولت یازدهم با تلاشها و برنامهریزیهای مناسب گردشگری به رونق و شکوفایی رسید و باید این برنامهها و اقدامات اجرایی در دولت دوازدهم نیز پیگیری شوند. دولت تدبیر و امید میتواند با پیگیری برنامههایی که به نیمه راه رسیدهاند و تکمیل پروژههایی که ناتمام ماندهاند گردشگری را گسترش دهد. صنعت گردشگری باید بهطور اساسی پایهریزی شده و زیرساخت محکمی برای آن بنا شود. با در نظر گرفتن برنامهریزیهای مناسب و انجام اقدامات مورد نیاز میتوان گردشگری را به صنعتی مقاوم تبدیل کرد و دیگر کسی نمیتواند آن را از صفحه اقتصادی کشور حذف یا کمرنگ کند. به همین دلیل سیاستهای دولت یازدهم در حوزه گردشگری باید تداوم پیدا کند و در زمینه گردشگری باید سیاستهایی مشابه دولت یازدهم در پیش بگیریم، چراکه با سیاست دیوارکشی نمیتوان گردشگری را توسعه داد و گردشگری با دیوار کشیدن و تفکیک جنسیتی همخوانی ندارد. گردشگری نیازمند فضای آرام، سالم و حمایتی است تا مردم دنیا احساس کنند به کشوری سفر میکنند که بهترین میزبانی و استقبال از آنها میشود. بهطور کلی در کشور ما مهماننوازی ریشه در فرهنگ، مذهب و سنت کشور دارد و با فرهنگ مهماننوازی میتوان گردشگران خارجی را جذب کرد و باید امکانات لازم را ایجاد کرد که با حفظ شئونات اسلامی و موازین کشور در ایران تفریح کنند و از مواهب طبیعی و تاریخی آن بهرهمند شوند. موضوع دیوارکشی که این روزها هر از چندگاهی برخی از آن صحبت میکنند، به چند دهه و حتی چند قرن گذشته مربوط میشود. اگر دیوارکشی در ایران اجرایی شود، نهتنها موجب رشد کشور نمیشود بلکه موجب رکود گردشگری و مانعی برای توسعه آن میشود. بنابراین به جای دیوار کشیدن باید مهماننوازی را تقویت کنیم و گردشگری را به اندازهای گسترش دهیم که دیگر هیچ دولت و نهادی آن را نادیده نگیرد و اقدامی انجام ندهد که موجب رکود و سقوط گردشگری شود.
