بررسی روند صادرات نفت ایران نشان میدهد تشدید تحریمها از ابتدای دهه ۱۳۹۰، کشور را از بخش قابلتوجهی از درآمدهای نفتی محروم کرده؛ درآمدی که میتوانست مسیر اقتصاد ایران را بهطور جدی تغییر دهد.
در حالی که آمارهای رسمی از رشد صادرات نفت و گاز خبر میدهند، بازار ارز نهتنها آرام نگرفته، بلکه شوکهای تازه را تجربه کرده است؛ تناقضی که نشان میدهد مسئله امروز اقتصاد ایران «میزان فروش نفت» نیست، بلکه «کیفیت و شفافیت بازگشت ارز» است.
در آستانه بررسی لایحه بودجه ۱۴۰۵، خبرهایی از تثبیت قیمت سوخت و اجرای طرح جدید شفافیت مصرف بنزین و گازوئیل منتشر شده است. همزمان، کمیسیون انرژی مجلس با تأکید بر حمایت از رانندگان و مقابله با قاچاق سوخت، از وام ۲۰۰ میلیونتومانی برای نوسازی ناوگان حملونقل عمومی خبر داد.
افزایش سرسامآور مصرف بنزین و گازوئیل در ایران، زنگ خطری جدی برای اقتصاد ملی است. طبق گزارش تازه سازمان برنامه و بودجه، مجموع یارانه انرژی دو سوخت اصلی کشور در سال ۱۴۰۳ به حدود ۳۶ میلیارد دلار رسیده است.
در تحولی معنادار در صنعت نفت عراق، کابینه این کشور با تغییر آرایش مدیریتی یکی از بزرگترین میدانهای نفتی جهان موافقت کرد؛ تصمیمی که همزمان با فشار تحریمهای آمریکا و مذاکرات پشتپرده با یک غول نفتی آمریکایی اتخاذ شده است.
بارشهای امسال موجب رشد چشمگیر ورودی آب به سدهای کشور شده است اما بررسی آمارها نشان میدهد وضعیت منابع آبی ایران هنوز با چالشهای جدی روبهرو است. طبق تازهترین دادههای وزارت نیرو، در ۱۵۲ روز ابتدایی سال آبی جاری، ورودی آب به سدها با رشد ۲۱ درصدی نسبت به سال گذشته همراه بوده، اما میزان ذخایر آبی همچنان ۵ درصد کمتر از سال قبل گزارش شده است؛ موضوعی که زنگ خطری برای مدیریت منابع آبی کشور در ماههای آینده به شمار میرود.
معاون آبخیزداری سازمان منابع طبیعی با هشدار درباره تشدید بحران آب و خاک در کشور اعلام کرد: ایران سالانه با فرسایش ۱.۵ تا ۲ میلیارد مترمکعب خاک و کسری ۱۶۰ میلیارد مترمکعبی آبهای زیرزمینی مواجه است؛ وضعیتی که میتواند توان سرزمینی کشور را بهشدت کاهش دهد.
ایران برای نخستینبار وارد فاز اجرایی نیروگاه خورشیدی شناور شد؛ پروژهای نوآورانه با ظرفیت اولیه ۲ مگاوات بر روی دریاچه سد کرخه که علاوه بر تولید برق پاک، میتواند نقش مهمی در کاهش تبخیر آب سدها و جبران کمبود زمین برای توسعه انرژی خورشیدی ایفا کند.
در حالی که تحولات ژئوپلیتیکی در منطقه قفقاز شتاب گرفتهاند، نشانههایی از تغییر در معادلات انرژی ارمنستان دیده میشود؛ تغییراتی که ممکن است به تدریج به کاهش نفوذ سنتی ایران و روسیه در تأمین انرژی این کشور منجر شود. این دگرگونی نهتنها پیامدهای اقتصادی دارد، بلکه میتواند توازن قدرت منطقهای را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
