سازمان حمل و نقل و ترافیک شهر تهران، اعلام کرد که عوارض تردد در محدوده‌های ترافیکی از روز شنبه ۱۰ خرداد، بر مبنای تعرفه‌های سال ۱۴۰۴ مصوبه شورای اسلامی شهر تهران محاسبه و اجرا می‌شود.

شرکت‌های حمل‌ونقل ریلی پیشنهاد افزایش قیمت بلیت قطارهای مسافری را به وزارت راه و شهرسازی ارائه کرده‌اند و این وزارتخانه در حال بررسی این پیشنهاد و ارجاع آن به ستاد تنظیم بازار است.

اسنپ با ورود به فصل گرما مجموعه‌ای از برنامه‌های تشویقی، حمایتی و نظارتی را برای بهبود وضعیت کولر خودروهای عضو ناوگان خود اجرا کرده است. این طرح‌ها شامل تخفیف خدمات فنی، امتیازدهی بر اساس بازخورد کاربران مسافر و اعمال هشدار یا محدودیت در فعالیت به خاطر تخطی از قوانین اسنپ می‌شوند. طبق گزارش باشگاه رانندگان اسنپ، در تابستان سال گذشته ۱۲هزار و ۳۲۹ کاربر راننده از طرح‌های تشویقی در این زمینه استفاده کرده‌اند.

اهمیت همکاری‌های ترانزیتی ایران با کشورهای صاحب اقتصاد برتر جهان، فراتر از یک تعامل صرفاً حمل‌ونقلی است؛ این همکاری‌ها در واقع بخشی از راهبرد کلان توسعه اقتصادی، ژئوپلیتیکی و دیپلماسی اقتصادی ایران به شمار می‌روند. موقعیت جغرافیایی ممتاز ایران، که به‌عنوان پل ارتباطی شرق و غرب، شمال و جنوب شناخته می‌شود، بستر مناسبی برای ایفای نقش کلیدی در زنجیره تأمین جهانی و شبکه‌های ترانزیتی بین‌المللی فراهم کرده است.

جذب سرمایه‌گذاران خارجی که نه‌تنها موجب ورود ارز به کشور می‌شود، بلکه با انتقال فناوری و دانش فنی، استانداردهای لجستیک و حمل‌ونقل ایران را ارتقاء خواهد داد و زمینه‌ساز رقابت‌پذیری بیشتر در سطح منطقه‌ای و جهانی خواهد شد.

در کشوری که میانگین عمر ناوگان حمل‌ونقل جاده‌ای‌اش از مرز ۲۳ سال گذشته، و هر تصادف جاده‌ای‌اش گره‌ای تازه به حلقه بحران‌های اقتصادی و انسانی می‌افزاید، کامیون‌های نو، حکم اکسیژن برای بیمار در حال احتضار را دارند. اما حالا، بیش از دو هزار دستگاه کامیون نوساز اروپایی، با هزینه‌ای حدود ۳۰ هزار میلیارد تومان، ماه‌هاست پشت مرزهای ایران متوقف شده‌اند؛ نه وارد می‌شوند، نه بازمی‌گردند، نه تکلیف‌شان روشن است. این کامیون‌ها، قربانی تضاد نهادها، اختلال مزمن در سامانه جامع تجارت، و سردرگمی آشکار در وزارت صمت و گمرک شده‌اند؛ نهادهایی که گویا وظیفه اصلی‌شان نه تسهیل تجارت، که تولید مانع و گسترش کاغذبازی بی‌پایان است. حاصل این آشفتگی، قفل‌شدن یکی از معدود پروژه‌های جدی نوسازی ناوگان، فرسایش امید واردکنندگان، و تحمیل هزینه‌هایی گزاف به اقتصاد حمل‌ونقل کشور است. و در میانه این بن‌بست، آن‌که پاسخ نمی‌دهد، همیشه همان‌کسی است که باید پاسخگو باشد.

افزایش ترانزیت ریلی برای ایران نه‌تنها یک اولویت اقتصادی، بلکه یک راهبرد ژئوپلیتیکی محسوب می‌شود. ایران به واسطه موقعیت جغرافیایی منحصربه‌فردش، می‌تواند به یکی از مهم‌ترین حلقه‌های ارتباطی شرق و غرب، و شمال و جنوب جهان تبدیل شود. اما این موقعیت استراتژیک زمانی بالفعل خواهد شد که زیرساخت‌های ریلی به شکلی هدفمند توسعه یافته و با کشورهای همسایه هم‌افزایی صورت گیرد. در جهان امروز، مزیت ترانزیت صرفاً به داشتن مسیر عبور محدود نمی‌شود، بلکه به چابکی، امنیت، هزینه کمتر و سرعت حمل‌ونقل بستگی دارد که شبکه ریلی در مقایسه با سایر روش‌های حمل‌ونقل، از این منظر برتری قابل توجهی دارد.

ایران به‌واسطه موقعیت ژئوپولیتیکی خود، همواره نقشی راهبردی در کریدورهای حمل‌ونقل بین‌المللی ایفا کرده و در سال‌های اخیر تلاش‌های گسترده‌ای برای گسترش همکاری‌های ریلی و ترانزیتی با کشورهای همسایه انجام داده است. قرار گرفتن در مرکز اتصال شرق به غرب و شمال به جنوب، این فرصت را برای ایران فراهم کرده تا به یکی از هاب‌های اصلی ترانزیت کالا در منطقه تبدیل شود.

دارا خسروشاهی، مدیرعامل ایرانی‌تبار شرکت اوبر، در سفر دونالد ترامپ به عربستان سعودی حضور داشته و در ریاض با محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، دیدار کرده است.

معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران از تغییر ساعات سرویس رسانی ناوگان حمل و نقل عمومی پایتخت متناسب با ساعت جدید اداری خبر داد.

حمل‌ونقل دریایی برای کشوری همچون ایران که دارای موقعیتی ژئواستراتژیک منحصربه‌فرد در منطقه خاورمیانه و دسترسی به آب‌های آزاد از طریق خلیج فارس، دریای عمان و دریای خزر است، یک نیاز اساسی و یک فرصت راهبردی به شمار می‌آید. این شیوه از جابه‌جایی کالا و انرژی نه‌تنها ستون فقرات تجارت بین‌المللی را تشکیل می‌دهد، بلکه برای کشوری مانند ایران که درگیر چالش‌های اقتصادی، تحریم‌ها و محدودیت‌های حمل‌ونقل زمینی و هوایی است، اهمیتی مضاعف پیدا می‌کند.

بندر شهید رجایی به عنوان مهم‌ترین بندر تجاری ایران و گلوگاه ورود و خروج حجم بالایی از کالاهای وارداتی و صادراتی، نقش کلیدی در زنجیره تأمین کشور ایفا می‌کند و وقوع حادثه اخیر که گفته می‌شود به دلیل آتش‌سوزی مهیب در انبارهای کالا و تجهیزات رخ داده، نه‌تنها موجب توقف یا کندی فعالیت‌های عملیاتی در این بندر شده، بلکه با آسیب به زیرساخت‌ها، سکوها و تجهیزات بارگیری، اختلال قابل توجهی در روند ترخیص و انتقال کالا به نقاط مختلف کشور به وجود آورده است.

ضرورت همکاری‌های ایران با کشورهای همسایه در حوزه حمل‌ونقل و مسائل جاده‌ای، بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود، چرا که این همکاری‌ها می‌توانند به موتور محرک تجارت منطقه‌ای و منبعی پایدار برای درآمدهای ارزی تبدیل شوند. ایران با توجه به موقعیت ژئوپلیتیکی بی‌نظیر خود، در چهارراه اتصال شرق به غرب و شمال به جنوب قرار دارد و به‌عنوان پل ترانزیتی میان کشورهای آسیای مرکزی، قفقاز، خلیج فارس، شبه‌قاره هند و حتی اروپا ایفای نقش می‌کند. بهره‌گیری از این ظرفیت نیازمند هماهنگی‌های جدی و توسعه زیرساخت‌های جاده‌ای، ریلی و مرزی مشترک با همسایگان است.

ایران در قلب منطقه‌ای قرار گرفته که میان سه قاره آسیا، اروپا و آفریقا پل ارتباطی ایجاد می‌کند. قرارگیری در مسیر کریدورهای بین‌المللی مانند شمال-جنوب (INSTC)، شرق-غرب و کریدور چین-اروپا، این امکان را به ایران می‌دهد که به شاهراه ترانزیت کالا تبدیل شود؛ اما این فرصت تنها زمانی بالفعل می‌شود که همکاری مؤثر با کشورهای همسایه در دستور کار قرار گیرد.

عضو هیات مدیره کانون موسسات حمل‌ونقل گفت: انفجار در انبار کانتینرها رخ داده و مشکلی در ظرفیت کانتینری کشور نیست و در این باره نگرانی نداریم، تنها نگرانی وضعیت بارهای آتش گرفته صاحبان بار است.

مسائل مربوط به لجستیک و حمل‌ونقل یکی از پیشران‌های اصلی رشد اقتصادی هر کشوری محسوب می‌شود و در ایران نیز این حوزه می‌تواند نقش کلیدی در توسعه اقتصادی، افزایش درآمد دولت و ارتقای جایگاه کشور در تجارت منطقه‌ای و جهانی ایفا کند.

در دیدار معاون اول وزیر حمل و نقل ازبکستان و معاون حمل و نقل وزیر راه و شهرسازی کشومان، بر توسعه همکاری‌های حمل‌ونقلی دو کشور تاکید شد.

توسعه کریدورهای چندجانبه که ایران حلقه‌ی اصلی آن است، باعث می‌شود تا کشورهای بیشتری در تداوم این مسیر ذی‌نفع باشند. همین مسئله می‌تواند نوعی بازدارندگی اقتصادی در برابر فشارهای تحریمی ایجاد کند؛ چون حذف ایران از زنجیره ترانزیت، مستقیماً به اقتصاد کشورهای شریک آسیب می‌زند.

وزیر راه و شهرسازی با تاکید بر تکمیل زیرساخت‌های ریلی گفت: تا امروز باید کریدورهای ریلی کشور تکمیل بود، اما نیست؛ بنابراین رفع گلوگاه‌های زیرساختی ضروری است.