در فضایی که تنش‌های تهران و واشنگتن بار دیگر به سطحی بی‌سابقه رسیده، معادلات ژئوپلیتیکی ایران وارد مرحله‌ای تازه شده است؛ مرحله‌ای که در آن حفظ و تقویت متحدان راهبردی نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی برای مدیریت فشار‌های خارجی و تضمین ثبات اقتصادی محسوب می‌شود. در این میان، همکاری با روسیه بیش از هر زمان دیگری به‌عنوان یکی از ستون‌های موازنه‌سازی در برابر فشار‌های آمریکا مطرح است.

ایران در پی تحکیم جایگاه خود به‌عنوان هاب ترانزیتی منطقه، همکاری‌های استراتژیک خود با کشور‌های متحد، به ویژه روسیه، را در حوزه حمل و نقل گسترش داده است؛ پروژه‌هایی که می‌توانند جریان تجارت میان شمال و جنوب کشور را متحول کنند و مسیر‌های طولانی دریایی را کوتاه‌تر سازند، اما همزمان پرسش‌هایی درباره امنیت، تضمین عبور بار و تأثیرات سیاسی این همکاری‌ها بر تجارت بین‌المللی به وجود آورده‌اند.

سفیر ایران در روسیه با رد مباحث مطرح شده درباره عقب‌نشینی روسیه از اجرای قرارداد ساخت راه‌آهن رشت ـ آستارا گفت که کریدور برای ایران‌ برای روسیه ضروری و مقوله‌ای حیاتی است.‌