ورود بیسابقه مهاجران افغان به ایران، تنها یک جابهجایی جمعیتی ساده نیست؛ این موج مهاجرتی به بحرانی پنهان بدل شده که هر روز فشار بیشتری بر شانههای منابع ملی، زیرساختهای فرسوده و بودجهی محدود کشور وارد میکند. از آب و برق و گاز گرفته تا کلاسهای درس و فرصتهای شغلی، بخش بزرگی از امکانات عمومی در اختیار جمعیتی قرار میگیرد که نه مالیات میپردازند، نه خدمت سربازی میروند و نه در ساختار اقتصادی کشور مشارکت مستقیم دارند. در این میان، ایرانیانی که خود با موج گرانی، کمبود منابع و بیکاری دستوپنجه نرم میکنند، احساس میکنند از پشت خنجر خوردهاند. آیا وقت آن نرسیده است که با نگاهی تازه، سیاستهای مهاجرتی ایران بازنویسی شود و میان میهماننوازی و منافع ملی مرزی منطقی کشیده شود؟
کد خبر: ۳۵۶۷۶۰ تاریخ انتشار : ۱۴۰۴/۰۴/۲۷