ایتالیا شریک پرو پاقرص ایران چه قبل از تحریم و چه بعد از تحریم بوده و هست؛ شریکی که در طول سالهای محدودیت نیز ناخواسته دچار کاهش ارتباطات با کشورمان شد و حالا بعد از برجام و لغو تحریمها پیشرو در برقراری همکاریهای جدید با ایران است.
به گزارش پایگاه خبری گسترش،روزنامه گسترش تجارت نوشت:به تازگی نیز با خبر شدیم گروه NRGethic (انرژتیک) موفق به دریافت نمایندگی اتحادیه صنایع متوسط و کوچک ایتالیا (Associazione Industriali Piccole e Medie Imprese Nazionali) در ایران و کشورهای همسایه شده؛ اتحادیهای که متشکل از ۶۰۰هزار شرکت ایتالیایی است و با علاقهمندی اعضای آن به همکاری با شرکتهای ایرانی، میتوانند کارنامه خوبی از روابط اقتصادی را ثبت کند. این خبر در حالی میتواند مژده خوبی برای آن دسته از فعالان اقتصادی که به دنبال رابطه مستقیم با صنایع، شرکتها و فعالان اقتصادی ایتالیایی هستند، باشد که برجام و لغو تحریمها نیز فضای جدید و متفاوتی را برای استفاده بهینه از این فرصتها ایجاد کرده و نباید از آن غفلت کرد. به بهانه این مهم گفتوگویی با سجاد افکاری، مدیرمنطقهای این اتحادیه و همچنین مدیرعامل شرکت انرژتیک داشتیم که مشروح آن را در ادامه میخوانید. درباره نحوه فعالیت خود و اینکه در چه سالی و به چه شکلی آغاز به کار کردید، توضیح بدهید؟ هدف از این فعالیتتان چه بود؟ فعالیت مجموعه ما از سالهای ۲۰۱۰-۲۰۰۹میلادی از شهر رُم ایتالیا و با شاخههای مختلف آغاز شد و از سال ۲۰۱۴میلادی با تمرکز بر سرمایهگذاری متقابل بین صاحبان صنایع و سرمایهگذاران کشورهای ایتالیا و ایران و ارائه خدمات مشاوره سرمایهگذاری به شرکتها و صنایع و سرمایهگذاران ایتالیایی و ایرانی، با تـاسیس شرکت NRGethic در شهر رُم ایتالیا، شکل همه جانبه و گستردهای به خود گرفت. این شرکت در ابتدا، با توجه به نیازهای اساسی صنایع، کارخانهها و بخشهای تجاری و بازرگانی ایران، با اهداف اولیه «جذب و انتقال فناوریهای نو و دانش و سرمایههای فنی و مالی»، «مطالعه و امکانسنجی برای حضور محصولات ایرانی در بازارهای ایتالیا»، «تاسیس شرکتهای با سرمایهگذاری مشترک یا به اصطلاح مجموعههای مشارکت انتفاعی (Joint Venture Companies) متشکل از شرکتهای ایتالیایی و ایرانی - در ردههای مختلف مشارکت» و «جذب سرمایههای خارجی به بازار ایران» تاسیس شد. در ادامه، با جذب گروهی از متخصصان و مشاوران با تجربه ایتالیایی و اشخاص با نفوذ و موثر در بدنه اقتصادی و تجاری این کشور، توانستیم با برقراری ارتباطات گسترده با بخشهای صنعتی، اقتصادی و مالی در این کشور، زمینههای لازم برای فعالیت و سازماندهی هدفمند در چارچوب قوانین دو کشور ایتالیا و ایران را فراهم کنیم. در همین زمینه، شرکت NRGethic موفق شد در سال گذشته میلادی، زمینه امضای نخستین تفاهمنامه و پروتکل همکاری بین «آژانس ملی سرمایهگذاری داخلی ایتالیا» یا INVITALIA (زیر نظر مستقیم وزیر اقتصاد داخلی ایتالیا) و «سازمان سرمایهگذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران» یا OIETAI (زیر نظر مستقیم وزیر امور اقتصادی و دارایی ایران) را، در بالاترین سطح دیپلماتیک فراهم آورد که مقدمهای برای ایجاد تسهیلات بیشتر در مراودات تجاری و معرفی فرصتهای متقابل سرمایهگذاری در دو کشور ایران و ایتالیا از طریق این دو سازمان به یکدیگر بود. در مرحله بعدی، با توجه به شناختی که نسبت به گروه NRGethic در بین مجموعههای اقتصادی و فعالان تجاری ایتالیایی به وجود آمده بود، شرکت NRGethic به عنوان نماینده تامالاختیار «اتحادیه صنایع متوسط و کوچک ایتالیا یا ASSOIMPRESE )با بیش از ۶۰۰هزار شرکت ایتالیایی عضو و فعال در زمینههای مختلف» در غرب آسیا (ایران و کشورهای همسایه) انتخاب و تعیین شد. همچنین در ادامه توانستیم نمایندگی رسمی «کنفدراسیون خصوصی شرکتهای صنعتی متوسط و کوچک ایتالیا یا CONFAPI (با نمایندگی حدود ۹۵هزار شرکت تولیدی ایتالیایی)» را برای فعالیت در ایران کسب کرده، در آخرین همایش سرمایهگذاری که سال گذشته از سوی شرکت NRGethic در ایتالیا برگزار شد، توانستیم دهها شرکت فعال ایتالیایی را برای حضور در بازار ایران و مشارکت با شرکتها و صنایع ایرانی ترغیب کنیم. تشکلهای ASSOIMPRESE و CONFAPI با زیرمجموعهای شامل ۶۰۰ هزار شرکت و کارخانه تولیدی متوسط و کوچک در حوزههای بسیار متنوع، و تمامی زمینه و ردههای مختلف صنعتی، تجاری، فناوریکی، آموزشی، مالی، گردشگری و...، میتوانند تامینکننده موارد معتنابهی از نیازهای فناوری، صنعتی و تجاری فعلان اقتصادی ایران باشند و گروه NRGethic به عنوان نمایندگی رسمی این تشکلها در ایران و کشورهای همسایه، نقش بسزا و قابلتوجهی در معرفی و ایجاد فرصتهای اقتصادی و سرمایهگذاری مشترک ایفا مینماید. دستاوردهای فعالیت مجموعه چه بوده و آیا موفق به جذب سرمایه خارجی مستقیم شدهاید؟ در ابتدا هدف اصلی این مجموعه، جذب سرمایه و فناوری از ایتالیا به جمهوری اسلامی ایران بود، اما در عمل، فرصتهای سرمایهگذاری بسیاری نیز در این کشور برای فعالان اقتصادی ایران مشاهده شد که از ظرفیت بالایی برای توسعه همکاریهای اقتصادی دو طرف و ایجاد روابط برد- برد برخوردار است. باوجود زمان به نسبت کوتاهی که از آغاز به کار این مجموعه با محوریت تمرکز بر حوزه سرمایهگذاری و ایجاد مجموعههای مشارکت انتفاعی و سرمایهگذاری مشترک بین شرکتهای ایرانی و ایتالیایی میگذرد، به دلیل ایجاد پشتوانههای تجاری و ارتباطات گسترده در ایتالیا، و خطمشی و استراتژی مجموعه، پروژههای بسیاری را آغاز و پیگیری کردهایم. از این میان میتوان به جذب و همکاری با شرکتهای مطرح ایتالیایی در زمینههای دارویی، حملونقل ریلی، صنایع غذایی، پوشاک، سامانههای IT و ICT، فناوریهای IoT، انرژیهای تجدیدپذیر، نظامهای بهینهسازی مصرف انرژی، بیمارستانسازی و بیمارستان داری، تجهیزات صنعت گاز و نفت، تجهیزات پزشکی، آب شیرینکنها و سامانههای تصفیه پساب، هتلسازی، تولید خودروهای برقی، هوشمندسازی تجهیزات صنایع آب و برق، صنایع بازیافت، حملونقل دریایی، فعالیتهای آموزشی، گردشگر و... اشاره کرد. علاوه بر این موارد، میتوان به تعدادی پروژه دانشبنیان هایتک و «Hi-Tech» ارائه شده از سوی صنایع و شرکتهای ایتالیایی نیز اشاره کرد که در روند پردازش و بررسی از سوی طرفهای ایرانی قرار دارند. از سوی دیگر، گروه NRGethic در قالب ظرفیتهای صادراتی موجود، و بنا بر تقاضای شرکتهای ایتالیایی، اقدام به پیگیری و انجام صادرات برخی از محصولات داخلی (از جمله غلات، محصولات پتروشیمی و فلزات خاص) به اروپا کرده؛ به عنوان نمونه، هماکنون فرآیند صادرات یکی از استراتژیکترین این محصولات به بزرگترین شرکت تجاری فعال در این حوزه در دنیا، پس از ماهها مذاکره، در حال نهایی شدن است. گفتنی است این معامله، نخستین نمونه در تاریخ مبادلات تجاری بین ایران و اروپا، نشاندهنده ظرفیت بالای بازرگانی ایرانیان برای حضور در بازارهای اروپایی و جهانی و برگ زرینی در اقتصاد ایران به شمار میآید. ایتالیا روزی جزو شرکای اصلی ایران در تجارت بود؛ آیا هنوز هم این اشتیاق از سوی آنها وجود دارد؟ ایتالیا هنوز هم از شرکای اصلی تجاری با ایران در دنیا به شمار میرود که هماکنون توانسته با پشت سر گذاشتن آلمان، دوباره به عنوان بزرگترین و اصلیترین شریک تجاری ایران در اروپا مطرح شود. از طرف دیگر، ایتالیا با شباهتهای فرهنگی و فناوریکی (بهویژه در صنایع متوسط و کوچک و شرکتهای دانشبنیان) ظرفیت زیادی برای گسترش همکاری صنعتی و اقتصادی با ایران دارد. درحالحاضر، این کشور از سویی به دلیل حضور در اتحادیه اروپا و عضویت در گروه ۷ کشور بزرگ صنعتی غرب و در نتیجه دارا بودن امکانات وسیع مالی و فناوری، و از سویی دیگر به دلیل عملکرد اقتصادی قابل نقد و نیازمند اصلاحات جدی، نگاه مشتاقانهای به همکاریهای بینالمللی برای ایجاد جهش در اقتصاد داخلی دارد. در این میان، بازار ایران (که یکی از ۲۵ بازار بزرگ جهانی از لحاظ حجم مبادلات اقتصادی است) همواره از جذابترین بازارهای بینالمللی و منطقهای برای سرمایهگذاران و صاحبان صنایع ایتالیایی بوده، حضور در این بازار برای آنها بسیار حائز اهمیت است. به علاوه، موقعیت ژئوپلتیک ایران و نقش آن به عنوان یک قطب سیاسی و اقتصادی و شاهراه حیاتی در منطقهای پیرامونی با جمعیتی حدود ۴۰۰ میلیون نفر، جذابیت دوچندانی برای سرمایهگذاران ایتالیایی، که همواره نیمنگاهی به سرمایهگذاریهای بلندمدت دارند، ایجاد کرده است. هسته اصلی اقتصاد کشور ایتالیا، متشکل از تعداد بسیار زیادی «صنایع متوسط و کوچک» یا به اصطلاح SMEها است که با توجه به سیاستهای حمایتی دولت ایتالیا و اتحادیه اروپا، به عنوان صنایعی پیشرو و تولیدکنندگانی با فناوری برتر، در سطح اروپا و جهان شناخته میشوند. ایران و شرکتهای ایرانی نیز از یک طرف با دارا بودن نیروی کار جوان و تحصیلکرده و برخورداری از دانش و تجربه اجرایی بالا، و از طرف دیگر هزینههای پایینتر و نرخ نازلتر مواد خام و حاملهای انرژی، در صورت برخورداری از تجهیزات و فناوری روزآمد و پیشرفته، میتوانند ارائهدهنده خدمات و تولیدکننده محصولاتی به طور کامل رقابتی برای بازارهای اروپایی و کشورهای همسایه، و محصولاتی با کیفیت بسیار بالا و جایگزین برای تولیدات خارجی در بازارهای داخلی باشند. چگونه میتوان به این مهم دست یافت؟ بدیهی است این فرآیند، با سرمایهگذاری مستقیم یا تشکیل مجموعههای مشارکت انتفاعی و سرمایهگذاری مشترک (از ترکیب شرکتهای ایتالیایی و ایرانی) امکانپذیر است. البته ناگفته نماند این امر به معنای سهولت بسیار در به سرانجام رساندن این فرآیند نیست؛ بلکه اشتیاق و انگیزه و نیازی که دو طرف به ظرفیتهای مکمل یکدیگر دارند، درحالحاضر عامل اصلی سرعت گرفتن این امر است. ایجاد و استفاده از ساختارهای مطمئن و امن قانونی برای سرمایهگذاران و سرمایهپذیران، آشنایی و تسلط بر ساز و کارهای پولی و بانکی بینالمللی، بینش واقعگرایانه در امر تجارت و قائل بودن به سازماندهی شراکتهای بُرد-بُرد، ایجاد فاصله از رفتارها و رویههای اقتصادی نامعقول و ناسالم در دو طرف، اِعمال شفافیت در اطلاعات و فرآیندها، کم کردن فاصله بین انتظارات طرفین و... همگی از عواملی هستند که ما را قادر میکنند بتوانیم امکان بیشترین بهرهبرداری از فرصتهای موجود را برای دو طرف فراهم کنیم. چه بخشهایی از ایتالیا میتواند برای ما مفید باشد و در مقابل ایتالیا به چه بخشها و ظرفیتهایی از ایران نیاز دارد؟ صنایع ایتالیایی بیشتر محصولات پتروشیمی مورد نیاز خود را از کشورهایی مانند فرانسه یا شمال افریقا تامین میکنند و این در حالی است که به عنوان نمونه، کشور فرانسه برای تامین خوراک مورد نیاز صنایع پتروشیمی خود، مجبور به پرداخت یکی از بالاترین قیمتها برای گاز است. این را مقایسه کنید با صنایع پتروشیمی ایران که گاز را با قیمتی بسیار ارزان به عنوان خوراک پتروشیمی دریافت میکنند؛ اما در عمل، محصولات پتروشیمی ما توانایی ارائه نرخ رقابتی با محصولات کشور فرانسه برای فروش در ایتالیا را ندارند. بدیهی است قیمتهای رقابتی و اعتمادسازی برای همکاری و ایجاد قابلیت اتکا در بلندمدت، از شروط تصرف بازارهای سنتی رقیبان است و این امر مستلزم داشتن یک استراتژی و سیاست آیندهنگر، و تعدیل زمانبندی شده سطح انتظارات و سودآوری ازسوی صنایع پتروشیمی داخلی است. از طرف دیگر، ظرفیت و اشتیاق بالایی برای سرمایهگذاری در صنایع پتروشیمی ایران از سوی سرمایهگذاران ایتالیایی وجود دارد که با در نظر گرفتن موارد بالا، خود میتواند عامل بسیار مهمی برای امکان توسعه حجم تولید و صادرات این محصولات به ایتالیا و سراسر جهان شود که چشمانداز بسیار روشنی را برای صنعت پتروشیمی و اقتصاد ایران تصویر خواهد کرد. در کل، ایران به دلیل داشتن منابع عظیم و ذخایر طبیعی متنوع (از جمله: نفت و مشتقات، گاز، معادن سنگ و فلز، و...) قابلیت و ظرفیت بالایی برای صادرات مواد خام به ایتالیا دارد؛ اما باوجود این ظرفیت بالا، هر عقل سلیمی حکم میکند که باید سعی و برنامهریزی صنایع داخلی، در جهت روزآمد و پیشرفته کردن تجهیزات و کارخانهها باشد تا بتوان از رهگذار صادرات محصولات فرآوری شده و با ارزشافزوده بسیار بالاتر نسبت به مواد خام، در عین کاهش وابستگی اقتصاد کشور به صادرات محصولات خام، ارزآوری صادرات را به طور فزایندهای افزایش داد. در این میان، نکته حائز اهمیت این است که هدف مجموعه ما، فراتر از این فعالیتها بوده، به نحوی که بیشترین توان و انرژی خود را صرف جذب سرمایههای خارجی و انتقال آخرین فناوریهای روز دنیا به کشور کردهایم و با پیریزی ساختارهای شرکتهای سرمایهگذاری مشترک و مجموعههای مشارکت انتفاعی (Joint Venture Companies) متشکل از شرکتهای ایتالیایی و ایرانی، قصد تجهیز شرکتها و مجموعههای ایرانی به برترین دانش فنی در دنیا را داریم تا بتوانند با جذب سرمایه خارجی و شراکت با صنایع ایتالیایی و در نتیجه تولید محصولات با کیفیت و استاندارد جهانی، بازارهای جدیدی را به تصرف خود درآورند و سودآوری و درآمدزایی مطلوب و چشمگیری داشته باشند.
