سعید رسولاف - رییس سندیکای تولیدکنندگان اپلیکیشنهای موبایل
همزمان با افزایش کاربرد گوشیهای موبایل در ایران، اپلیکیشننویسی بهویژه اپلیکشننویسی در سیستمعامل اندروید نیز با رشد سریعی مواجه شد. به طوری که علاوه بر تولید اپلیکیشنهای بازی و سرگرمی به مرور شاهد رشد اپلیکیشنهای کاربردی و نفوذ آنها به دنیای کسب و کارهای سازمانی بودیم.
سازمانها که تا چند سال پیش تمام مانور تبلیغاتیشان در دنیای الکترونیک، تکیه بر سایت و بهبود طراحی و دسترسیها در این فضا بود، حالا به قدرت اپلیکیشننویسی ایمان آوردهاند و به طور حتم در گوشهای از برنامهریزیهای خود تولید و توسعه اپلیکیشنهای سازمانی را مد نظر قرار میدهند.
البته در بحث اپلیکیشنهای سازمانی آنچه باید مد نظر داشت آن است که این دسته از برنامههای موبایلی به دلیل کاربرد انحصاری و طراحی خاص، به طور عمومی تولید نمیشوند و باید به سفارش سازمان یا یک شرکت تولید شوند. بر همین اساس هم همه چیز از برنامهریزی تا طراحی و حتی سرمایهگذاری تولید اپلیکیشنهای یادشده زیر نظر سازمان سفارشدهنده انجام میشود.
البته در مرحله سفارش برای تولید برنامههای موبایلی اختصاصی میبینیم که برخی از سازمانها با تکیه بر بخش فناوری اطلاعات درونسازمانی خود و توانمندیهای افراد در سازمان دست به تولید و عرضه اپلیکیشن میزنند، اما برخی از سازمانها چنین امکانی را ندارند و برای رفع نیازهای خود به برنامهنویسان و اپلیکیشنهای آزاد مراجعه و در قالب قراردادهای پروژهای نیازهای خود را برطرف میکنند.
این روند را میتوان روندی کاملا مثبت دانست که هم به رشد و رونق سازمان و رفع نیازهایش کمک میکند و هم باعث افزایش اشتغالزایی و رونق فضای کسب و کار میشود. البته در بحث اشتغالزایی این موضوع نیز باید این نکته را در نظر داشت که از آنجایی که اپلیکیشننویسی سازمانی بیشتر به صورت پروژهای و سفارشی فعال میشود، نمیتوان انتظار ایجاد بازار رقابت گستردهای در این حوزه را داشت.
به عبارت دیگر ما در بحث اپلیکیشننویسی اختصاصی برای هر سازمان، شاهد نوعی انحصار یا محدودیت در رقابت هستیم. اما به هر حال نمیتوان منکر این قضیه شد که نفود اپلیکیشنهای کاربردی به دنیای کسب و کارهای سازمان، زمینه را برای رشد اپلیکیشننویسی و جدیتر شدن این حوزه فراهم کرده است.