استان کردستان بخشی از سرزمینی است که تحت حکومت مادها اداره میشده است. کردها یکی از شعبههای مشهور نژاد آریایی هستند که از حدود ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح از شرق به ایران وارد شده و به شمال غربی و مشرق دریاچه ارومیه مهاجرت نمودهاند و پژوهشگران در آریایی بودن آنها شکی ندارند.
گسترشنیوز : کردها مردمانی ایرانی تبار هستند که زبان، فرهنگ و آداب و سنن آنان در ارتباط و پیوند با دیگر مردمان در قلمرو زیست اقوام ایرانی است. بر اساس مت کتیبه داریوش در تخت جمشید و بیستون دولت ماد در سال ۵۵۰ پیش از میلاد مسیح در قلمرو دولت هخامنشیان قرار داشته است در عصر سلجوقیان و به ویژه در عهد حکومت طغرل بیگ تمامی ناحیه جبال کوهستانی غرب ایران (کردستان) به عراق عجم نامگذاری شده، زیرا القایم با... خلیفه عباسی طی منشوری در سال ۴۳۷ ه. ق از طغرل بیگ سلجوقی به عنوان ملوک العراقین نام برده است.
در این گزارش قصد داریم تا با جاذبههای گردشگری استان کردستان بیشتر آشنا شویم. با ما همراه شوید:
روستای پالنگان
پالنگان و اطراف آن مانند سایر مناطق کردستان طبیعتی زیبا و تماشایی دارد. باغهای زیبا در بخش غربی روستا، جلوه خاصی به آن بخشیدهاند و چشماندازی سرسبز را به نمایش میگذارند. ۲۰ چشمه جوشان در دره تنگی ور و در فاصله ۷۰۰ تا ۸۰۰ متری جنوب شرقی پالنگان وجود دارند که آب زلال خود را از قلب زمین در رودخانه تنگی ور جاری میسازند. در میانه راه آبشارهای دیدنی به چشم میخورند که بر زیبایی منطقه میافزایند. این رودخانه بعد از پشت سر گذاشتن روستا در حدود ۳۰۰ متری غرب پالنگان به رودخانه پرآب سیروان میریزد.
غار کرفتو
در ۷۶ کیلومتری شهر سقز، در میان یک رشته کوه آهکی یکی از شاهکارهای معماری صخرهای قرار دارد که از حدود ۷۰۰۰ سال پیش، در دورههای مختلف محل زندگی انسان بوده است. آثاری از وجود پناهگاه ها، دخمهها و حفرهها نیز در کنار غار، سکونتگاه بودن آن را تایید میکنند و ساختار متفاوت آن، بسیاری را به این مکان میکشاند تا با پیمودن ۲۲۰ پله خودشان را به درون غار برسانند. این جاذبه ی منحصر به فرد را با عنوان غار کرفتو میشناسند که نامش به معنای غار خورشید است چرا که در زبان محلی کرف به معنای غار و تو به معنای خورشید به کار میرود. این غار بزرگترین غار دست کن و طولانیترین غار تاریخی ایران میباشد که دو بخش طبیعی و دست کن را در خود جای داده و به صورت آپارتمانی ۴ طبقه برای سکونت انسان ساخته شده است.
دریاچه زریوار
زریوار یا زریبار نام دریاچهای در فاصله ۳ کیلومتری غرب شهر مریوان است که آب خود را از چشمههای جوشان و نزولات آسمانی تامین و با طعم شیرینش از طبیعت پذیرایی میکند. این دریاچه حدود ۵ کیلومتر طول و ۱.۶ کیلومتر عرض دارد اما به دلیل تغییرات حجم آبی در فصول مختلف وسعت آن متغیر است. هیچ رودخانهای به این دریاچه وارد نمیشود اما سال هاست که بساطش بر زمین پهن است و جلوه ی زیبایش را به رهگذران نشان میدهد. شاید به همین دلیل است که میتوان آن را دریاچهای افسانهای پنداشت که قرار است تا ابد مهمان طبیعت ایران باشد.
روستای هویه
در غرب کرستان و در میان دو شهر سنندج و مریوان، روستایی به نام هویه وجود دارد که با جلوه پلکانی اش، دل از هر بینندهای میرباید. این روستای کمتر شناخته شده یکی از نمونههای روستاهای پلکانی در ایران است که خانه هایش بر دوش یکدیگر سوار شدهاند و در آغوش کوه تا آسمان پیش رفتهاند. روستای هویه در منطقه کلاترزان قرار گرفته و با روستاهای دیگری همچون اویهنگ، بیساران، سرهویه، سالیان و… همسایه است. در این روستا، ساکنان هر خانه، سخاوتمندانه بام خانه خود را در اختیار همسایه بالایی قرار میدهند تا نقش حیاط را برای آنها بازی کند. این ساختار باعث میشود تا زمین کمتری برای ساختوساز نیاز باشد و همبستگی میان ساکنان نیز بیشتر و بیشتر شود.
برداشت توت فرنگی
بر اساس آماری که در سال ۱۳۹۵ داده شد، حدود ۸۰ درصد توت فرنگی ایران، در استان کرستان تولید میشود؛ که در این میان بیشترین مزارع توت فرنگی در شهرستانهای سنندج، کامیاران و سروآباد قرار دارند.
بد نیست بدانید در کشت توت فرنگی، دو الگوی خاص بیشتر مورد توجه قرار دارند؛ کاشت یک ساله و چند ساله. اما ایرادهای بیشماری به کاشت چندساله وارد است چرا که محصول در سالهای آخر برداشت، دیگر آن کیفیت گذشته را ندارد. میوهها ریزتر شده و آفتها نیز، صدمههای قابل توجهی به مزارع وارد میکنند. برای همین، کاشت یک ساله، توجه تولیدکنندگان توت فرنگی را بیشتر به خود جلب کرده است. در این نوع برداشت توت فرنگی، عملیات کاشت، داشت و برداشت در یک فصل زراعی انجام میشود و پس از آن، زمین دوباره شخم میخورد. بهترین زمان آغاز کاشت یک ساله، به اقلیم آن منطقه خاص بستگی دارد و میتوان در اواخر اردیبهشت ماه و یا در میانه ماه شهریور عملیات کاشت را آغاز کرد.
هر ساله در مناطق سرد معتدل کردستان، برداشت توت فرنگی در نیمه اردیبهشت ماه آغاز میشود و تا اوایل ماه تیر ادامه دارد. امروز به کردستان سفر میکنیم و در این روزهای پایانی بهار، به تماشای کار و کوشش مردان و زنان کُرد مینشینیم.
