رئیس اتحادیه ماشینآلات کشاورزی و صنعتی ضمن اشاره به وقوع آتشسوزی در بنگاه علی پور از لزوم توجه بیشتر به مسئله ایمنسازی انبارها و مراکز دپو سخن گفت.
گسترش نیوز: اتحادیه ماشینآلات کشاورزی و صنعتی یکی از اتحادیههای بنیادی و زیرساختی کشور به شما میآید. در همین راستا با رئیس اتحادیه گفتگو کردیم تا با وضعیت این اتحادیه مهم و چالشهای فراروی آن آشنا شویم. با گسترش نیوز همراه باشید.
حال بد اتحادیه
علی توسطی، رئیس اتحادیه ماشینآلات کشاورزی و صنعتی درباره وضعیت اتحادیه خود اظهار داشت:
اتحادیه ماشینآلات کشاورزی و صنعتی یک مگاسندیکا و اتحادیه زیرساختی است اما بهواسطه تحریم و آشفتگیهای بازار، حال خوبی ندارد. بهعنوانمثال پمپ آب که شریان حیاتی کارخانجات، مزارع و حتی مصارف خانگی است اما به دلیل شتابزدگی و عدم انجام کارشناسیهای دقیق، در گروه ۴ قرار گرفته است و واردات آن ممنوع است. انتظار میرود اهمیت این قبیل اقلام، درک شود و تجدیدنظرهای لازم صورت بگیرد. تنها راه نجات کشور، توانمندی تولید است. نباید اجازه داد که عدم تعادل عرضه و تقاضا به آشوبزدگی بازار منجر شود.
علی توسطی از دپوی نیاز مصرفی کشور خبر در بخش ماشینآلات کشاورزی و صنعتی خبر داد و گفت: انبارهای ما در شرایط متعارف، کفاف یک سال آینده را میدهد و میتوانیم افتانوخیزان سال به فعالیت خود ادامه دهیم. دولتمردان و سیاستگذاران ما باید تدابیر لازم را بیندیشند تا بتوانیم از این بنبست خارج بشویم. البته همانطور که گفتم اگر شرایط نامتعارف شود، اوضاع فرق میکند. در این خصوص باید بحث نگهداری و انبار را جدی گرفت. در این زمینه، فاقد استانداردهای بینالمللی هستیم.
توسطی در ادامه، به حادثه آتشسوزی بنگاه علیپور اشاره کرد و تصریح کرد:
«بنگاه علیپور، یکی از انبارهای اصلی کشور در بخش ماشینآلات کشاورزی و دامی بود. در جریان این آتشسوزی صدها میلیارد ماشینآلات از بین رفت. این حادثه به خاطر بیتوجهی مدیریت این بنگاه اتفاق افتاد و صاحب بنگاه هم به قصور و بیتوجهی خود اذعان دارد. این اتفاق در سالهای قبل بارها و بارها رخ داده بود اما الان شرایط فرق میکند و خسارت غیرقابل جبرانی به بار آمده است. در این مقطع هر کالایی که از بین میرود مصالح ملی ما زیر سوال میرود چون جایگزین ندارند. سیستم انبارداری ما باید به جد بازنگری شود. ایمنسازی انبارها، سردخانهها باید بهطور ویژه، موردبازنگری قرار بگیرد که این قبیل اتفاقات تکرار نشود. اگر چنین شود میتوانیم افتان و خیران، تا پایان سال ۹۸ ماشینآلات کشاورزی موردنیاز کارخانجات، مزارع و مجتمعهای کشت و صنعت را تامین کنیم. در شرایط فعلی، نمیدانیم که در این ده، چه رخ میدهد. کاری کنیم که حداقل، موجودی کنونی انبارها را حفظ کنیم».
بنا به گفته رئیس اتحادیه ماشینآلات کشاورزی و صنعتی، در حال حاضر بیش از هزار واحد صنفی، زیر نظر این اتحادیه فعالیت میکنند. او در ارتباط با نقش و اهمیت اتحادیه ماشینآلات کشاورزی اعلام کرد:
اتحادیه ماشینآلات کشاورزی و صنعتی یک اتحادیه زیرساختی و اثرگذار است. بهجرئت میتوانم بگویم که بالاترین میزان تحصیلات به شاغلان این حوزه، مربوط میشود. وقتی هتل اسپیناس میخواهد ژنراتور برقش را برای شرایط اضطراری طراحی کند به دانش پیچیدهای نیاز است. پمپاژ آب به طبقات بالای برج میلاد مستلزم یک دانش پیچیده است. یک مجموعه از متخصصین درگیر میشوند تا آب، بهراحتی به طبقه آخر برسد. بهتناسب میتوان گفت که این بسیار بیشتر از اتحادیههایی مشابهی مثل املاک یا پوشاک، اشتغال ایجاد کرده است.
رئیس اتحادیه ماشینآلات کشاورزی در ادامه به میزان تولید در این بخش پرداخت و گفت: کمتر از ۲۰ درصد نیاز کشور در داخل تولید میشود. فناوری پیچیده این حوزه، بهشدت و بهسرعت در حال تغییر است و تولیدکنندگان ما بهواسطه عدم دسترسی به فناوریهای روز با مشکلات عدیدهای روبرو هستند. وقتی به نمایشگاههای خارجی مراجعه میکنید با حجم عظیمی از اطلاعات جدید مواجه میشوید. اگر خودمان را بهروز نکنیم نمیتوانیم کالای باکیفیتی تولید کنیم که توان حضور در بازارهای بینالمللی و رقابت با نمونههای مشابه را داشته باشد.
دهه طلایی تولید و صادرات: بلا و یخچال آزمایش داشتیم
علی توسطی که رشته تحصیلی او در مقطع دکترا «توسعه» بوده است از لزوم توجه به دورههای اقتصادی موفق، سخن گفت و اظهار داشت:
پویاترین و موفقترین دهه اقتصادی ایران، دهه ۴۰ بود و ما انواع و اقسام کالاهای باکیفیت و صادراتی داشتیم. کفش ملی و بلا و یخچال آزمایش داشتیم. ظروف و پوشاک و صنایعدستی ما صادر میشد. برخلاف تصور عموم، دهه ۵۰ دهه چندان موفقی نبود و افزایش درآمدهای نفتی و بهتبع آن افزایش نقش تصدیگری دولت و کنار گذاشتن بخش خصوصی، به تولید و صادرات ما آسیب زد و دام وابستگی ما از ابتدای دهه ۵۰، تنیده شد. الان در شرایط تحریم باید بینیم که در دهه ۴۰ چگونه عمل میشده و سیاستگذاران آن دهه چه کسانی بودند که آنهمه توسعه صنعتی و کشاورزی داشتیم. به اعتقاد من مشخصه اصلی این دهه، جدی گرفتن و تکیهبر بخش خصوصی واقعی و نه بخش خصولتی بود. ایران در چهارراه تاریخ و جغرافیای جهان قرار داشت. ایران مهمترین تولیدکننده بوده اما الان ترکیه جای ما را گرفته است. اینها را نمیگویم که ناامید و بیتفاوت بشویم. جدول مندلیف زیر پای ماست؛ اینهمه معادن و مواد کانی داریم چرا باید همچنان به منابع نفتی وابسته باشیم؟
صادرات تکستارهای
رئیس اتحادیه ماشینآلات کشاورزی و صنعتی در ارتباط با وضعیت صادرات کشور در حوزه خود اظهار داشت: ما صادرات داریم اما از نوع قمپوز درکردن است یعنی موردی است و استمرار ندارد. بهعنوانمثال اخیرا یکی از شرکتهای تولیدی ما به نام استیکو توانست به ایتالیا پمپ آب، صادر کند. باید دانست که ایتالیا، مهد پمپ آپ است. مثل این است که خودروسازی ما بتواند محصولات خود را به آلمان صادر کند. اما تعداد این قبیل موارد آنقدر نیست که برای ما درآمد کلانی ایجاد کند. تعداد این قبیل موارد باید بیشتر شود. این اتفاق مبارک است و من از این شرکت تقدیر کردم ولی تکستاره است و هنوز مثل دهه ۴۰ به فرایند تبدیل نشده است.
