اگر به هنرهای دستی و آنتیک علاقه دارید جمعه صبحها سری به پارکینگ پروانه بزنید؛ چراکه بسیاری از هنرمندان از شهرهای مختلف ایران برای فروش لوازم دستساز خود به آنجا میآیند.
به گزارش گسترش نیوز : مرکز تجاری پاساژ پروانه، پیش از ساختمان پلاسکو در خیابان جمهوری تهران ساخته شد. و از همان ابتدا قرار بر این گذاشته شد که در پارکینگ این محل هنرمندان کارهای دستی خود را برای عرضه و فروش به این محل بیاورند. اما بعد از گذشت چندین سال، این محل تغییراتی در کارکرد و ماهیت خود ایجاد کرد تاجاییکه میتوان گفت در این مرکز تجاری از شیر مرغ تا جون آدمیزاد یافت میشود.
پارکینگ پروانه، محلی است برای عرضه و فروش صنایع دستی و لوازم آنتیک که هر جمعه ساعت ۸ صبح تا ساعت ۱۶ عصر پذیرای علاقهمندان به هنرهای دستی است. درباره هدف از تاسیس این مرکز تجاری نوشتهاند: این مرکز محلی برای عرضه لوازم آنتیک، دست سازهها، صنایع دستی و لباس های سنتی است و فروش لوازم آرایشی، بهداشتی و مواد غذایی و محصولات خارجی در این مرکز ممنوع است. اما در عمل چندان گردانندگان این محل به این اصول پایندی از خود نشان ندادهاند و در این مرکز تجاری از فلافل گرفته تا آشرشته و ترشی عرضه میشود.
برداشت اول: اتباع خارجی بیشتر باید هزینه کنند
یکی از نکاتی که در هنگام مراجعه به این محل ذهن افراد را به خود مشغول میکند وجود تعداد قابل توجهی از فروشندگان خارجی - بیشتر اتباع افغانستان- است. اینجا این پرسش مطرح است که آیا هنرمندان خارجی هم میتوانند برای فروش هنر دست خود به این مرکز تجاری مراجعه کنند؟ در پاسخ به این پرسش باید گفت که محدودیتی برای آمدن اتباع خارجی وجود ندارد و آنها میتوانند با پایبندی به اصول این مرکز تجاری دست سازههای و لباسهای سنتی خود را برای فروش عرضه کنند.
یکی از فروشندگان افغانستانی، در این باره میگوید: اینجا ممنوعیتی برای ورود فروشندگان اتباع خارجی وضع نشده است و ما میتوانیم کالاهای دست ساز خود را برای فروش به اینجا بیاوریم. اما مسئولان این مکان از اتباع خارجی بیشتر کرایه دریافت میکنند. ما برای اجاره این فضا ۵۰ هزار تومان میدهیم این در حالی است که از همکاران ایرانی ما برای اجاره فضا در این مکان تجاری ۳۵ هزار تومان دریافت میشود.
توفیق درباره کار خود میگوید: ما و همکاران خود چوبهای ارزان قیمت را از «پل چوبی» خریداری سپس با آنها سه پایه کوچک، متوسط و بزرگ میسازیم این سه پایهها برای گذاشتن گلدان بسیار مناسب است و قیمت آن ۲۰، ۲۵ و ۳۰ هزار تومان است؛ خوشبختانه کار ما با استقبال خوبی از سوی مردم مواجه شده است.
برداشت دوم: ایمنی فراموش شد
قدیمی بودن ساختمان و ازدحام بیش از اندازه فروشندگان و خریداران در این مرکز، ناخودآگاه ذهن را به این سمت میبرد که در در صورت بروز حادثه، آیا ساختمان ایمن است؟
شاید بتوان گفت که همجواری پاساژ پروانه با پلاسکو این ذهنیت را تشدید کرده است که درصورت بروز حادثه چه باید کرد؟ یکی از فروشندگان لباسهای سنتی به نام بهمن عباسی در این خصوص، میگوید: در این مکان به نکات ایمنی اصلا توجه نشده است؛ بعد از حادثه پلاسکو، فروشندگان پارکینگ پروانه ملزم به آوردن کپسول اطفای حریق شدند اما بعد از مدتی این الزام برای ما برداشته شد و دیگر حمل کپسول برای ما ضروری نیست.
عباسی ادامه میدهد: برای ایجاد حس اعتماد به خریداران یک آمبولانس جلوی در ورودی مستقر شده است اما باید بگویم که در صورت بروز حادثه کاری از دست آنها برنمیآید.
قیمت مانتو سنتی در این مکان بین ۲۵ هزار تا ۱۲۰ هزار تومان و نرخ روسریهای سنتی نیز بین ۳۵ تا ۴۰ هزار تومان است.
برداشت سوم: مدیریت «پروانه» با کیست؟
و اما مدیریت این مجموعه برعهده کیست؟ اگر هنرمندی بخواهد کارهای دستی خود را برای فروش به این محل بیاورد باید به کجا مراجعه کند؟
خانم قاسمی فروشنده شمعهای دستساز درباره نحوه مدیریت پارکینگ پروانه میگوید: ابتدا مدیریت این محل به عهده شهرداری تهران بود اما مدتی است که شهرداری اینجا را طی یک مزایده به بخش خصوصی واگذار کرد. به نظر من زمانی که مجموعه زمانیکه زیر نظر شهرداری بود بهتر مدیریت میشد چراکه نظارتها بر کالاهای فروشندگان بیشتر بود.
به گفته وی؛ کسانیکه در طبقات ۱ و ۲ بساط خود را پهن میکنند از قدیمیها این مرکز تجاری هستند. برخی از این آنتیک فروشان بیش از ۱۵ سال است که برای فروش کالاهای خود به پروانه مراجعه می کنند آنها بازار و مشتریان خاص خود را دارند. من یادم هست که یکی از آنتیکفروشان سال گذشته یک دستگاه «شهر فرنگ» را ۲ میلیون تومان فروخت.
این فروشنده درباره نرخ اجاره فضا در این مکان تجاری، میگوید: قیمت اجاره فضا و میز در ۲ طبقه اول به مراتب از طبقات بالا بیشتر است هر چه قدر فروشنده بیشتر فضا تقاضا کند به همان میزان قیمت اجاره بیشتر خواهد شد. اما عرف کرایه ۳۵ هزار تومان است. ولی یکی از همکاران ما ماهی یک میلیون و ۸۰۰ هزار تومان برای اجاره ۵ فضا در طبقه اول میدهد.
شما هنرمند عزیز اگر میخواهید هنر دست خود را برای فروش به پارکینگ پروانه بیاورید بهتر است که از ۶ صبح به اینجا بیایند تا بتوانند در طبقات ۳ و ۴ جایی برای عرضه محصولات خود بیابید.
برداشت چهارم: هنرمندان به اینجا بیایید
اما آیا عرضه صنایع دستی در این مکان از نظر اقتصادی بهصرفه است؟ یکی از فروشندگانی دستبند و بند عینک، میگوید: بیش از ۲ سال است که هر هفته به اینجا میآیم از اینکه محصولات خود را برای فروش به اینجا میآورم بسیار راضی هستم؛ به اصطلاح کار من گرفته است و مشتریان ثابت خود را دارم. برخی از فروشندگان تزئینات فروشی های بالای شهر، هر هفته به اینجا میآیند و اجناس مغازه خود را در این محل خریداری میکنند.
وی ادامه داد: البته هر هفته میزان فروش ما خوب نیست گاهی ممکن است در یک هفته فروش خوبی نداشته باشیم و حتی به اندازه هزینه اجاره درآمد کسب نکنیم اما در مجموع شرایط خوب است.
بنا بر این گزارش، قیمت دستبندهای مهرهای ۵ هزار تومان و بند عینک بین ۱۰ تا ۱۵ هزار تومان است.
برداشت آخر: در هر طبقه چه کالایی عرضه میشود؟
این مجتمع ۴ طبقه دارد که طبقه اول، این مجتمع اجناس آنتیک، عتیقه نو و دستدوم به فروش میرسد. در این طبقه زیورآلات قدیمی، تابلوها، گرامافون، کتاب و عکسهایی قدیمی نیز عرضه میشود. طبقه دوم این پارکینگ به صنایع دستی و سنتی اختصاص دارد. لباسهای سنتی، محصولات چرم، فیروزهکوبی و فرشهای دستی به فروش میرسد.
طبقه سوم و چهارم این بازار بیشتر به غرفههای صنایع دستی، زیورآلات دستساز، لباس و بسیاری اجناس رنگارنگ و زیبا اختصاص دارد. فروشندگان طبقات سه و چهار ثابت نیستند و ممکن است که هر هفته اجناس خود را برای عرضه نیاورند این در حالی است که بیشتر فروشندگان طبقات اول و دوم جای ثابت دارند.
