یک پیشکسوت مطبوعات اذعان کرد: روزنامههای ایران در محتوا کپی کار یکدیگرند و علاوه بر این، همگی در روش نیز کپی کار سه نسل قبل هستند.
کامران نرجه که بیش از سی سال در مطبوعات قلم میزند در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری گسترش اظهار کرد: روند اطلاعرسانی در دو دهه اخیر بهسرعت در حال تغییر بوده است. این تغییر به علت تغییر نوع آگهی مورد نیاز مخاطبان ایجاد شده و شبکههای مجازی در این راستا تولد یافته و پاسخگوی بخشی از این نیازها بودهاند. وی افزود: البته همچنان شبکههای مجازی نواقصی در اطلاعرسانی دارند و به موجب این نقص هنوز روزنامهها و خبرگزاریها مخاطبان زیادی دارند اما به زودی این نواقص در شبکههای مجازی رفع میشود. شکی نیست که به زودی رسانههای چاپی در تمام دنیا افت شدیدی در مخاطبان خود داشته و بهاینترتیب تمام سرمایه خود را از دست میدهند. نرجه ادامه داد: باوجوداین، رسانههای چاپی میتوانند با تغییر در ماهیت و توجه دوباره به مخاطبان دوره اضمحلال خود را به تأخیر بیاندازند. آنها باید به شکل جدیدی از خبرنویسی، درج عکس، صفحهآرایی، انتشار مطالب و... دست یابند تا افول روزنامهها به تأخیر افتد. وی تصریح کرد: در ایران ما روزنامههایی داریم که هنوز میخواهند به شکل سنتی- برای مخاطبی که دیگر سنتی نیست- بنویسند. این در حالی است که مخاطبان، روزنامهای که امروز مطالبی را جمع کند و فردا به آنها تحویل دهند را نمیخواهند. آنها میخواهند روزنامهها خطوط قرمز را رد کرده و پاسخ تمام نیازهایشان به آگهی را بدهند. این روزنامهنگار اذعان کرد: روزنامههای ایران در محتوا کپی کار یکدیگرند و علاوه بر این همگی در روش نیز کپی کار سه نسل قبل هستند. مخاطبی که ۳۰ سال پیش، روزنامه رنگی را تجربه کرده است، امروز رنگی بودن روزنامه برایش کار جدید و جالبی نیست. بنابراین باید روش های نوآورانه ای جستجو کرد.
از دست رفتن مشتریان درآمدزای روزنامهها کامران نرجه در خصوص ظرفیت جذب آگهی در روزنامهها و درآمدزایی از تبلیغات نیز بیان کرد: رسانههای چاپی از نظر مالی به شدت وابسته به آگهیها هستند. باوجوداین، باید یادآور شد که مخاطبان آگهیها هم تغییر کردهاند. بنابراین در انتشار آگهیها هم باید از شیوههای نوآورانه استفاده کرد. وی خاطرنشان کرد: روزنامهها، از ظرفیتهای صوت، تصویر متحرک، بو و قدرت ویرایش پس از انتشار بیبهرهاند. ضمن اینکه آگهیدهنده نمیتواند بازخورد مخاطب از آگهی را به لحظه داشته باشد. این در حالی است که برخی از این امکانات در فضای مجازی مهیا است. بنابراین آگهیدهندگان دیگر نیاز چندانی به روزنامههای سنتی ندارند. جمعبندی این نکته این است که روزنامهها مشتریان درآمدزای خود را از دست دادهاند.
فقدان آموزش خبرنویسی در ۲۰ کلمه این پیشکسوت مطبوعات با اشاره به اهمیت آموزش نیروهای انسانی اظهار کرد: امروز دانشگاههای ما همچنان شیوههای سنتی روزنامهنگاری را تدریس میکنند. دانشگاهها باید دانشجویان روزنامهنگاری بیاموزند که مخاطب دیگر ۵۰۰ کلمه را نمیخواند و خبر باید در ۲۰ کلمه تنظیم شود.
روزنامههای وابسته به ارگانها در خطر تعطیلی نرجه با تأکید بر اینکه روزنامههای خصوصی شرایط سختی را از نظر مالی میگذرانند، گفت: بیشتر روزنامههای خصوصی علت مشکلات مالی خود را وابسته نبودن به ارگانها میدانند اما نکتهای که از نظرها مغفول مانده است اینکه، روزنامههای وابسته نیز شرایط خوبی ندارند. وی خاطرنشان کرد: جهان اقتصاد به عنوان قدیمیترین روزنامه اقتصادی ایران زمانی که آغاز به کار کرد مدل درستی را در پیش گرفت. این روزنامه وابسته ارگانها نشد اما توانست از آنها آگهی بگیرد. بعدها که روزنامههای دیگر اقتصادی به این عرصه پیوستند سر راه مدیران دولتی را میگرفتند و از آنها میخواستند که آگهیها را در اختیار یک روزنامه نگذارند و بین آنها تقسیم کنند. به مرور مدیران ارگانها از اینکه متهم به حمایت از یک روزنامه خاص شوند ترسیدند. از سوی دیگر زمانی که هر روزنامهای از یک ارگان حمایت کرد، با تغییر آن مدیر و با روی کار آمدن مدیر جدید، حمایتها را از دست داد و بهاینترتیب وجهه رسانه خود و توان روی پا ایستادن را از دست داد. از این موارد بسیار داشتهایم و داریم. نرجه تاکید کرد: پیشبینی بنده این است که روزنامههای وابسته به ارگانها تا دو سال دیگر به شدت ضعیف شوند. بنابراین این که مشکلات مالی مختص روزنامه های خصوصی است را قبول ندارم.
