صنعت چینی بهداشتی در ایران از نمونه فعالیتهایی است که در دایره مشاغل سخت قرار میگیرد، سختی و دشواری که با ورود بیرویه چینی خارجی، صد چندان شده است.
به گزارش پایگاه خبری گسترش به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، آنچنان که اخبار و گزارشهای رسانهها نشان میدهد، در طول شش ماهه نخست امسال به انضمام مهر، میزان تولید چینی، قریب به ۵۷ هزار تن برآورد میشود. یقینا امکان افزایش هر چه بیشتر ضریب و تناژ تولیدِ چینی بهداشتی، وجود دارد اما پیش نیاز این امر در گام نخست مستلزم حصول رونق اقتصادی است. به واقع، جاری و ساری بودن چتر رکود بر پیکره اقتصاد کشور، بسیاری از مشاغل و فعالیتهای اقتصادی و تولیدی را متضرر کرده که صنعت و بازار چینی بهداشتی نیز از این پدیده نامیمون، مستثنی نیست. پیش از هر چیز، وابستگی این صنعت به بازار مسکن و رکودِ عمیقِ چندین سالهای که این حوزه با آن مواجه شده، میزان معضلات و مصائب این فعالیت را تشدید کرده است. در این شرایط، تلاش برای صادرات هر چه بیشتر این محصول، ضرورتی است که با تحقق آن شاهد توفیقات فزاینده تری در این عرصه خواهیم بود. بدون تردید، قیمت تمام شده برای نقش آفرینی هر چه بیشتر در بازار کشورهای دیگر و افزایش ضریب صادرات، اصل و موضوع حائز اهمیتی است که نباید به سادگی از آن عبور کرد. با عنایت به قیمت تمام شده بالای محصولاتِ مذکور در ایران، در صورت اتخاذ تدابیر مناسب، میتوان با پایین آوردن هزینه تمام شده، سهم هر چه بیشتری از منافع بازار کشورهای دیگر جهان را نصیب خود کنیم و با دستیابی به چنین موفقیتی، یقنا روند رشد صادراتِ این محصول و فرآیند توسعه اقتصادی، بیش از پیش، تسریع خواهد شد در غیر اینصورت نباید به موفقیتهای بزرگ در بخش مذکور دِل بست. در این میان، کشور چین، یکی از جدیترین رقبای ایران محسوب میشود و طبیعتا در شرایطی که قیمت چینی بهداشتی تولید این کشور، بسیار نازل تر از قیمت محصولات چینیِ تولیدیِ ایران است، موفقیت در این عرصه، به سادگی مُیَسَر نخواهد شد. آنچنان که گزارشات رسانهها نشان میدهد، قیمت محصولات مذکور در کشور چین ۵۰ درصد از قیمت چینی بهداشتی تولید داخِلِ ایران، پایین تر است و کم کردن این فاصله، ضرورتی است که با برنامهریزی مُدَوَن، حمایت سازنده و موثِرِ دستگاههای ذیربط، مُیَسَر خواهد شد. در شرایطی که کشورهای عراق، افغانستان، آذربایجان و ازبکستان، عمدهترین مشتریان تولید چینی ایرانی محسوب میشوند، گسترده تر شدن دایره پوشش بازار کشورهای منطقه، علاوه بر افزایش فرصتهای شغلی، باعث تقویت صادرات غیر نفتی کشور نیز خواهد شد که این مهم، دستاورد ارزندهای برای تحقق اهداف از پیش تعیین شده اقتصادی در میان مدت و بلند مدت محسوب میشود. در حال حاضر، قریب به ۱۰ مرکز تولیدی، بخش عمده تامینِ چینی کشور را بر دوش میکشند. آنچنان که گزارشهای رسانهها نشان میدهد، سالیانه حدود ۷۰ هزار تن چینی در کشور تولید میشود که قریب به ۵۰ هزار تن از این میزان در بازار داخلی و با هدف مصرف عموم مردم تولید میشود و ما بقی آن نیز به مشتریان خارجی فروخته و عرضه میشود. امید آن میرود با مهار و کنترل بیرویه واردات محصولات چینی، حمایت از تولید داخلی و تلاش برای کاهش هزینه تمام شده (به عنوان اصلی حائز اهمیت در ربودن گوی سبقت از رقبای صادراتی) به موفقیتهای هر چه بیشتری در این عرصه نائل شویم که قطعا حصول توفیق در این عرصه باعث دستیابی به موفقیت هایی هر چه بیشتری در عرصه صادراتی و اشتغالزایی خواهد شد.
