آیین اختتامیه سی و ششمین جشنواره فیلم فجر در مرکز همایشهای برج میلاد با حضور اسحاق جهانگیری معاون اول رئیسجمهوری و سید عباس صالحی وزیر ارشاد آغاز شد.
به گزارش پایگاه خبری گسترش به نقل از ایسنا، شامگاه یکشنبه ۲۲ بهمن؛ مراسم پایانی جشنواره فیلم فجر که با نیم ساعت تاخیر آغاز شد با پخش سرود جمهوری اسلامی و تلاوت قرآن مجید کلید خورد.
مجری این مراسم طبق اعلام قبلی رضا رشیدپور بود؛ بخش اول برنامه با اجرای زنده یک قطعه موسیقی توسط رضا بهرام شروع شد و پس از آن دبیر جشنواره ابراهیم داروغه زاده در سخنانی با اشاره به اینکه صحبتهایش ارتباط با جشنواره ندارد، گفت: شهریور سال ۵۹ را خیلیها به یاد دارند که دشمن به کشور ما حمله کرد و بخش زیادی از کشور در اختیار دشمن قرار گرفت و هشت سال طول کشید تا آنها را به سختی از مرزهای خود بیرون کنیم. همین چند سال قبل دشمنان سعی کردند جنگی دیگر در کشور راه بیندازند و دولتی به اسم داعش راه انداختند.
او افزود: اما این بار عزیزان کشور تجربه داشتند و نگذاشتند که دشمن وارد خاک ما شود و من میخواهم به احترام آنها و خانوادههایشان یک دقیقه بایستیم و آنها را تشویق کنیم.
پیام حسن روحانی به جشنوارهی فیلم فجر
در مراسم اختتامیه سی و ششمین جشنواره فیلم فجر، سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی پیام حسن روحانی رئیس جمهوری اسلامی ایران را قرائت کرد.
متن این پیام به شرح زیر است:«امروز، اهل نظر دیگر فرهنگ را فقط زیربنا یا صرفاً روبنای توسعة جوامع نمیدانند. امروز، «فرهنگ» هم زیربنا و هم روبنا است. ما در جمهوری اسلامی ایران، فرهنگ را به عنوانِ مهمترین مقصد و غایتِ برنامههای توسعه میشناسیم.
ظهور همزمان سه پدیدة: اینترنت، تلفنهای همراه هوشمند، شبکههای اجتماعی که جمع آنها سودای غلبه بر نظام رسانهای و قلب و روح و فکر تمامی ساکنان کرة خاکی را دارند، دستاندرکاران سینمای ما را بر آن میدارد تا به مثابه محتوای فکری و هنری، این ابزار و امکانات را به کمال به خدمت بگیرند و سینمای مقتدرِ ما در این عرصه، ابتکار عمل را در دست خود داشته باشد! عرصهای که جامعه در آن آگاهی خودش را جستوجو میکند.
سینما امکان نقد و گفتوگو دربارة مسائل و موضوعات مهّم را برای گروههای متنوع جامعه فراهم میکند و این آغاز هر نوع بهبودی در زندگی و حیات سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی ماست.
مردم در عمقِ داستانهای سینمایی به دنبال زندگی، هویت، رؤیاها، رنجها، شادیها و امیدهای خود میگردند. شاید این وجهِ سینما، از علل مهّم جذّابیّتهای مردمیاش باشد. سینما میتواند چنین بستری را برای جستجوی جمعی - با هدفِ کمک به یافتنِ پاسخهای مردمِ ما فراهم کند. سینمایِ ما هرگاه که به ایفای چنین نقش و مسئولیتی نزدیک شده، توانسته است به جای تقلید، بر نوآوریهای خودش تکیه زَنَد و آوازهاش را در جهان منتشر کند.
سینما یکی از کارآمدترین ابزار فرهنگی و هنری است که بشر امروز برای معرفی و انتقال پیامها و مواریث و دستاوردهای تمدنیِ خود کشف کرده است. امّا تمدنی میتواند امید به ماندگاری، باروری و بازتولید ارزشهایش داشته باشد که فرآیند انتقالِ توأم با ارتقاء خود را مدیریت کند، آن را حیاتی بداند، نسبت به نقاط قوت و ضعف خود از منظری استراتژیک، احاطه یابد و آنی از تزریق «امید» به جامعه غافل نشود.
سینمای ما باید حوزة فرهنگی و تمدّنیِ خود را مجدداً بشناسد و در عین اینکه همواره «فرهنگ دینی و ملی » و «مسائل ایران» مهمترین محور و موضوعش است، به دنبال کسب سهمی هر چه فزونتر از میدان فرهنگ و هنر دیگر سرزمینها و نیز اقتصادِ جهانیِ صنعت تصویر باشد! برای نیلِ به این منظور، باید امکانات، قابلیتها و ظرفیتهای ملّی و بینالمللی خود را هر روز ارتقاء بخشیم. در این زمینه، توسعة نیروی انسانی، توسعة سازمانی، توسعة منابع سرمایه، توسعة فناوری، فراهمسازی زیرساختهای حقوقی و تجهیزاتی، فعّال شدن در صحنة دیپلماسی فرهنگی جهان، بِرندسازی، بازارسازی و توسعة خلاق بازار و سرانجام طراحی و تدوین استراتژیهای عرضة محصولات از مهمترین برنامههای سینمای ایران ما خواهد بود. سینمایی که دیگر با مجموعهای از سالنهای نمایش تعریف نمیشود، بلکه وبسایتها، شبکههای اجتماعی و بسیاری از تصویرافزارها که امکان پخش تصویر متحرک را دارا هستند، به نوعی در حیطة صنعت تصویر و سینما واقع میشوند.
سینمای ما باید با جذب انبوه جوانان با استعداد، خوش قریحه و اندیشمند از گسترة ایران زمین، ریشه در خاک و سَر بر آسمان سایَد.
اشتغالزایی عظیم سینما، توانمندی آن در ایجاد نشاط و امید در جامعه و آموزنده بودن از ویژگیهای این سینما است. سینمای ما با بیان علمی و هنری مشکلات جامعه و نقد سیاستها، رویکردها و عملکرد دولت و مؤسسات تأثیرگذار جامعه، میتواند عامل پیشرفت، توسعه و رفع موانع پیشروی جامعه باشد.
امام(ره) فرمودند: در جمهوری اسلامی همه باید با انتقادها و طرح اِشکالها، راه را برای سعادت جامعه باز کنند (صحیفة نور، جلد ۱۴، صفحه ۲۴).
سینما با بیان و طرح مسائل و نظریات جدید میتواند جامعه را برای مواجهة با آنها آماده سازد. با رفتن به فضاهای طبیعی و تاریخی سرزمینمان و نیز بازتاب و معرفی هزاران رسم و واقعة آیینی، دینی و ملّی به کمک پیشرفت صنعت گردشگری بشتابد و با نگاه دانشبنیان باعث پیشرفت فناوری و توسعة استارت آپها شود.
این سینما قادر است آرامش روانی به جامعه ببخشد، به حفظ ثبات اجتماعی و التیام گُسستها مرهم باشد، بانشاط و نشاط آفرین باشد، قانون و اخلاق را که مؤلّفههای تنظیم کنندة روابط اجتماعی هستند، تحکیم بخشد، احساس امنیّت، استقلال و اقتدار ملی را تقویت کند، اما خود نیز باید از امنیّت و آرامش خاطر درونی برخوردار باشد و جهان را عرصة پرواز خود بداند. من سینما را بخش مهمّی از راهحلهای مسائل و مشکلات امروز و فردای ایران و جوانان عزیزمان میدانم و نه مشکل!»
جمعیت زیاد که بسیاری از آنها غیر سینمایی و غیر رسانهای بودند و ورود آنها به طبقه همکف مرکز همایشها باعث بینظمی شده بود.
این در حالی است که جای مشخصی برای عوامل فیلمها و نیز خبرنگاران در نظر گرفته شده است، اما تعداد زیادی از مردم عادی که احتمالا از طریق یک برنامه تلویزیونی دعوت شده یا از طریقی دیگر، موفق به ورود شدند که همه هم خواهان نشستن در سالن اصلی بودند و همین باعث شد علاوه بر اینکه بعضی صندلیهای خبرنگاران اشغال شود، شلوغی و ازدحام زیادی در سالن پیش آمد و دستاندرکاران اجرایی جشنواره موفق به بلند کردن مردمی که برخی از آنها به اسم نماینده ارگانی خاص به سالن آمده بودند، نشدند.
نکته قابل توجه درخواست کارت از سوی افرادی بود که پشت گیت ورود به مجموعه مانده بودند و عدهای هم گویا موفق به خرید و فروش کارت شدند.
