وزیر راه و شهرسازی گفت: بهجای اینکه منابع را برای آزادراه اختصاص دهیم باید این منابع صرف حملونقل ریلی شود امید میرود بهتدریج بتوانیم این تغییر نگرش ملی و بنیادی را به وجود آوریم زیرا حملونقل ریلی ضرورت جامعه است.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری گسترش ، عباس آخوندی در حاشیه سومین همایش «توسعه مبتنی بر حملونقل همگانی» در جمع خبرنگاران اظهار کرد: مدتی است که ما برای تغییر نظام شهرسازی با اتکا بر موضوع حملونقل همگانی در وزارت خانه، مجامع تصمیمگیری و دانشگاه صحبت میکنیم، واقعیت این است که در حال حاضر سیستم حملونقل به شکل عمده بیش از ۹۰ درصد متکی بر حملونقل شخصی و سهم حملونقل همگانی بسیار کم است و آمارها نشان میدهد روزانه ۵۵۰ هزار خودرو به تهران وارد و خارج میشود. وی افزود: با ورود این حجم اتومبیل به تهران و مصرف بنزین مشخص میشود روزانه تا چه اندازه هوای تهران آلوده میشود؛در چنین شرایطی مسئله این است که چگونه میتوان از این وضعیت خارج شد و حومه تمامی کلانشهرهای کشور را به حملونقل ریلی متصل کرد.همچنین اینکه چطور باید در داخل شهر انواع دستگاههای حملونقل شهری را توسعه داد. وزیر راه و شهرسازی با اشاره به برگزاری همایش «توسعه مبتنی بر حملونقل همگانی» گفت: هدف از برگزاری چنین همایشی طرح ایده تغییر نظام طراحی شهری و حملونقل است این موضوع بهتدریج در نظام برنامهریزی ایران وارد خواهد شد هرچند که در برنامه ششم توسعه موضوع راهاندازی قطارهای حومه به تصویب رسید اما در بودجههای ۹۶ و ۹۷ ردیف اعتباری برای آن لحاظ نشده است بنابراین ما بر این عقیدهایم که در آغاز راه هستیم و به خودمان توصیه میکنیم که خسته نشویم تا بتوانیم این راه را ادامه دهیم و این اجماع را در سطح ایران به وجود آوریم. آخوندی بابیان اینکه همه ما میدانیم که جابهجایی در شهر تهران تبدیل به مسئله جدی شده است، تصریح کرد: اما تا چه اندازه رسانههای کشور این موضوع را از یک مسئله اداری به مسئله زندگی شهری تبدیل میکنند.به طورقطع مدیران اداری بدون اینکه رسانههای عمومی و ملی نمیتوانند مروج یک نظریه باشند. وزیر راه و شهرسازی تصریح کرد: اگر رسانهها آلودگی هوا، ترافیک و سایر معضلات شهری را بیان میکنند باید بلافاصله این موضوع را مطرح کنند که راهحل این مشکلات توسعه حملونقل شهری و عبور از خودرو محوری است. آخوندی در پایان به موضوع طراحی مهندسی اشاره کرد و گفت: طراحی مهندسی مانند هر کار دیگری یک مبادله بین کارفرما و مهندس است و ورود واسطهای که بخواهد ۵ درصد دستمزد را کسب کند و ارتباط بین مهندس و کار فرما را قطع کند و حق انتخاب را از هر دو برای عقد قرارداد بگیرد در قانون نظاممهندسی و کنترل ساختمان لحاظ نشده است؛ کاری که در حال انجام آن هستیم خواسته عموم مردم است تا خود بتوانند مهندس و کارفرما را انتخاب کنند.