اسکندر نظری - کارشناس صنعت قطعه
در صنعت قطعه کالاهای تقلبی یا قاچاق معنی نمیدهد بلکه باید از تولید قطعه باکیفیت و بیکیفیت نام برد که این امر نیز بستگی به کشش بازار دارد و چون نظارتی بر بازار وجود ندارد ممکن است قطعاتی با کیفیت پایین تولید و وارد بازار شود که سالهاست در بازار وجود دارند.البته مصرفکننده امروز بیشتر به دنبال قطعات باکیفیت است اما در بین فروشندگان خرد توزیع قطعات بیکیفیت وجود دارد که این امر ناشی از خلأ استانداردهای اجباری است. فروشندگانی که متصل به قطعات با کیفیت پایین هستند به دنبال سود بیشتر از بازار بوده چراکه وقتی قرار است قطعهای باکیفیت و نرخ بالاتری عرضه شود سود این واسطهگران کاهش یافته بنابراین به دنبال قطعات بیکیفیت میروند. چون شاخصه مشخصی به عنوان استاندارد مانند برچسب خاص برای هر نشانی وجود ندارد درنتیجه فروشندگان خرد از ناآگاهی مصرفکننده استفاده کرده و به عرضه محصولات بیکیفیت میپردازند. رقابت در بازار باعث خواهد شد تا تولید کالاهای باکیفیت از اهمیت بیشتری برخوردار شود و ضمن رعایت استانداردهای اجباری از سوی صنعتگران، فروشندگان نیز ملزم به خرید و توزیع قطعات با کیفیت مناسب خواهند شد. برای رفع مشکل قطعات بیکیفیت لازم است به نحوی در بازار شاخصگذاری شود و هر محصول برچسبی برای کنترل کیفیت داشته باشد. کدی که معرف قطعات باکیفیت از بیکیفیت باشد کار را برای مصرفکننده راحتتر خواهد کرد زیرا تشخیص قطعات اصل از غیراصل کار سختی است و گاهی خود کارشناسان نیز برای تشخیص آن با مشکل روبهرو میشوند هر چند که کنترل بازار بهعهده مدیران اتحادیه است اما دولت نیز با شیوهنامههایی میتواند از حجم کالاهای بیکیفیت در بازار بکاهد. الزام استانداردها از سوی سازمان ملی استاندارد تولیدکننده را ملزم به تولید قطعات باکیفیت کرده و بخشی از مشکلات در بازار لوازم یدکی برطرف خواهد شد.
