زهرا طهرانی / روزنامه نگار
ابتدای امسال نوشته بودم؛ سال ۹۶ نباید به بطالت بگذرد. نوشتم امسال اقتصاد ایران بعد از ۴سال تدبیر و امید و محرکهای مثبتی که در خود داشت، شرایط ویژهای دارد که نباید آن را به بطالت گذراند.۴سالی که گذشت با مهمترین اتفاق تاریخی برای ایران و مردمانش عجین شد و شکل و شمایل تازهای در دنیا پیدا کرد؛ بنابراین باید با سرعت بیشتر ریلگذاریهای گذشته را برای آرمانهای آینده پیش برد که مبادا همه چیز سرد و فراموش شود. منتقدان دولت یازدهم شاید بیانصافترینها باشند چراکه این دولت کاری کرد که اگر انجام نمیشد نابودی اقتصاد ایران حتمی بود؛ اقتصادی که با تورم دو رقمی و قیمتهای سر به فلک کشیده و بازارهای بیثبات، نفسهای آخر را میکشید و از همه مهمتر اینکه با دنیا ارتباطی مسالمتآمیز و تعاملی نداشت. از همه مهمتر از به ثمر نشاندن مذاکرات ۱+۵ و برجام از سوی دولت یازدهم گفتیم. اما حالا در دهمین سال ۹۶ شاهد اوضاع خوبی نیستیم. اقتصاد در جای خود درجا میزند و هزاران مشکل هنوز سرسختانه ایستادهاند اما... فقط باید از منفیها گفت؟ فقط باید ناامیدی را ترویج داد؟ رئیس اتاق بازرگانی تهران به عنوان نماینده بخش خصوصی، همیشه در جلسات مختلف به نقد دولت و راهکارهایی برای بهبود وضعیت اقتصادی پرداخته و روحیه مطالبهگری را حفظ کرده اما دو روز پیش بر ترویج امید در جامعه و فضای کسبوکار تاکید کرد و گفت: چرا رسانه ملی مشکلات را پررنگ جلوه میدهد؟ در این شرایط جوان ایرانی چگونه میتواند مسیر موفقیت را طی کند؟ بله، مشکلات بسیار است اما این راهش نیست. اقتصاد گویا در دوران سکون به سر میبرد که نه پیشرفتی دارد و نه پسرفت. اما باور کنید که اقتصاد ایران یکشبه به اینجا نرسید که حالا انتظار درمان آن را در کوتاهمدت داشته باشیم. برای جهش و ترقی باید تن به تغییراتی داد که شاید در ابتدا سخت باشد اما باید تاب آورد تا نتیجه دهد. سرانجام روزی این دوران هم به سر میرسد. امید به آینده روشن ضرر ندارد؛ امتحانش کنید.
