دیدار از سواحل شمال کشور دیگر لطفی ندارد و چهره جنگلهای زیبا نیز با انواع زباله آلوده شده است.
به گزارش پایگاه خبری گسترش؛ روزنامه گسترش تجارت نوشت: طبیعت براساس نظم و خلاقیت پروردگار آفریده شده، اما اشرف مخلوقات با انواع زباله آن را بزک کرده و تخریب میکند. به همین دلیل با اینکه در جاذبههای طبیعی دنیا جایگاه پنجم را داریم، اما نه این جاذبهها طرفداران چندانی در میان گردشگران جهانی پیدا کردهاند و نه در محافظت از آنها اقدام موثری انجام شده است. در برخی از مناطق مردم کشورمان نهتنها برای محافظت از جاذبههای طبیعی و طبیعت کشور اقدامی نکردهاند، بلکه با تولید زباله و ریختن آن در طبیعت، موجب تخریب و نابودی محیطزیست زیبای ایران شدهاند. بیشک طبیعت مملو از زباله جذابیتی ندارد و نمیتواند در جذب گردشگران خارجی موثر باشد. بهطور کلی یکی از شرطهای اصلی درآمدزایی، محافظت از منبع درآمد بوده که در حوزه طبیعتگردی این منبع برای ما طبیعت کشورمان است. به عقیده کارشناسان برخی از مردم تصور میکنند ارزش انسان از همه چیز بالاتر است؛بنابراین انسان میتواند طبیعت و محیطزیست را به خدمت گرفته و حتی آن را تخریب کند و در مقابل آن هیچ مسئولیتی ندارد، این درحالی است که باید با آموزش و ترویج فرهنگ مناسب از تولید و رها کردن زباله در طبیعت جلوگیری کنیم. به طور کلی اگر بخواهیم رویکرد توسعه پایدار را در پیش بگیریم و بهویژه گردشگری را با این رویکرد گسترش داده و در حفاظت از منابع طبیعی و تاریخی تلاش کنیم، باید معضل زباله ریختن را در کشور حل کنیم. رفتار ناشایست با طبیعت به گفته فعالان گردشگری بسیاری از گردشگران خارجی که زبالهها را در طبیعت ایران مشاهده میکنند، به جای لذت بردن از طبیعت و جذب زیباییهای آن شدن، برای طبیعت و محیطزیست کشورمان احساس تاسف میکنند و این رفتار با طبیعت را ناشایست میدانند. محمد نوروزی، فعال طبیعتگردی درباره معضلات زبالهسازی در طبیعت کشور و اثرات مخربی که بر گردشگری میگذارد، در گفتوگو با «گسترشتجارت» گفت: طبیعتگرد حرفهای و مسئول، فردی است که اگر پشت سر وی راه بروی، هیچ نشانی بهجز ردپا از وی نبینی. این در حالی است که در برخی مناطق طبیعی زمانی که افراد حاضر در تورهای طبیعتگردی میخواهند اردو بزنند، باید زبالهها را از طبیعت جمعآوری کنند و در بیشتر مواقع این زبالهها چندین کیسه زباله را پر میکنند. او افزود: کویر لوت، کازرون، جنگلهای هرا، کوههای مهم کشور مانند دماوند، عباسآباد و سواحل کشور مملو از زباله شدهاند و مردم و بسیاری از گردشگران داخلی همواره در حال تولید زباله و رها کردن آنها در طبیعت هستند. نوروزی با اشاره به راهکارهای مقابله با تولید زباله بیان کرد: باید در مدارس به دانشآموزان آموزش داده شود که در مقابل محیطزیست رفتاری مسئولانه داشته باشند و در جامعه نیز با استفاده از رسانهها و نهادهای آموزشی فرهنگسازی شود یا دولت نهادهایی را مامور کند به جمعآوری زباله در طبیعت بپردازند و گروههای جمعآوری تشکیل دهد. همچنین فرهنگسازی و آموزش از سوی نهادهای آموزشی و راهنمایان گردشگری میتواند به جلوگیری از تولید زباله و رها کردن آن در طبیعت کمک کند. او درباره اینکه بسیاری از راهنمایان گردشگری خود تولید زباله کرده و طبیعت را آلوده میکنند، گفت: متاسفانه بسیاری از راهنمایان گردشگری نیز زبالهها را در طبیعت میاندازند و به جای فرهنگسازی درست، فرهنگ نامناسب را ترویج میکنند، اما نظارت دولتی میتواند از آلوده کردن طبیعت از سوی راهنمایان گردشگری جلوگیری کند. آژانسهای گردشگری نیز باید از گردشگران درخواست کنند در صورت مشاهده زباله ریختن راهنمایان گردشگری در طبیعت، به آژانس گزارش دهند. نوروزی در ادامه بیان کرد: بسیاری از رستورانها و راهنمایان سفر از سفرههای یکبارمصرف استفاده میکنند و یا تعداد زیادی آب معدنی کوچک با خود میبرند. این در حالی است که میتوان به جای آن از آب معدنیهای بزرگ استفاده کرد یا قمقمه به گردشگران داد، تا از تولید زبالههای پلاستیکی جلوگیری شود. او افزود: به طور کلی گردشگران خارجی با زبالهها مشکل دارند و زمانی که زبالهها را در طبیعت مشاهده میکنند، برای این مملکت غصه میخورند. آلوده کردن طبیعت با زبالهها در بسیاری از مناطق کشور رواج دارد، بهعنوان نمونه در ماهان فرمانداری به تمامی رستورانهایی که در فضای باز فعالیت میکنند، دستور داده هر غذا را در یک کیسه پلاستیکی نگهداری کنند و قاشق و چنگال و ظروف را در کیسه پلاستیکی گذاشته و روی غذا نیز پلاستیک بکشند، اما نهتنها این پلاستیکها بازیافت نمیشوند، بلکه در طبیعت رها میشوند، به طوری که ۱۰ کیلومتر دورتر از شهر راین به وسعت ۳۰ کیلومتر طول و ۴۰ کیلومتر عرض فقط زبالهها هستند که خودنمایی میکنند. پلاستیکهایی که چهره طبیعت را مخدوش میکنند تولید پلاستیک ارزان و فراوان در کشورمان و عادت به رها کردن باقیمانده خوراکیها موجب شده بستههای پلاستیکی خوراکیها و کیسههای پلاستیکی در طبیعت بهراحتی رها شوند. این در حالی است که تجزیه آنها سالهای طولانی، بلکه قرنها زمان میبرد و از سوی دیگر چهره طبیعت جذاب کشورمان را مخدوش و زشت میکند و دیگر از جذابیتهای طبیعی که میتواند گردشگران خارجی را از دورترین راهها به کشورمان بکشاند، خبری نیست. ارژنگ انتصاری، فعال گردشگری در گفتوگو با «گسترشتجارت» اظهار کرد: زباله ریختن در طبیعت از سوی فعالان گردشگری و گردشگران یک معضل بسیار بزرگ صنعت گردشگری کشور است. ایران دارای مناطق طبیعی بسیار زیبایی بوده که قابل مقایسه با جاذبههای طبیعی معروف در بسیاری از نقاط دنیا هستند. گردشگران خارجی همواره جاذبههای طبیعی کشورمان را در هنگام بازدید تحسین کردهاند. چه گردشگران خارجی از کشورهای گرمسیر و کویری به کشورمان سفر کنند بازدید از جنگلها و کوههای کشور برای آنها جذاب بوده و چه گردشگرانی که از مناطق سرسبزی مانند اروپا به ایران سفر کنند از دیدن کویر و کوههای کشور لذت برده و شگفتزده میشوند. او با اشاره به دلایل تولید زباله ایرانیان در طبیعت بیان کرد: متاسفانه تولید انبوه و ارزان پلاستیک در ایران موجب شده مردم از کیسه پلاستیکی زیاد استفاده کنند. همچنین استفاده از انواع ظروف یکبارمصرف، بستهبندی خوراکیها، زغال و مواد مصرفی مختلف که در طبیعتگردی استفاده میشود نیز پلاستیکی هستند و در طبیعت زبالههای پلاستیکی تولید میکنند. این امر معضل بسیار بزرگی ایجاد کرده است. انتصاری با مقایسه تولید پلاستیک در ایران و کشورهای خارجی گفت: در خارج از ایران خریداران باید برای کیسه پلاستیکی، هزینهای جداگانه پرداخت کنند. به همین دلیل بسیاری از مردم تلاش میکنند از کیسه پلاستیکی استفاده نکنند. او افزود: به عنوان مثال اگر روستاییان، باقیمانده سیب خود را در طبیعت رها کنند، اتفاق بدی برای طبیعت رخ نمیدهد و پس از مدتی سیب تبدیل به کود میشود و آسیب جدی به طبیعت وارد نمیشود. اما اکنون تمامی خوراکیهای طبیعی با پفک، چیپس، شکلات و بیسکویت جایگزین شده و براساس عادت، مردم خوراکی را تناول کرده و بستهبندی آن را در طبیعت رها میکنند، غافل از اینکه پوست این خوراکیها به دلیل پلاستیکی بودن، آسیبهای بسیاری بر طبیعت وارد میکند. زندگی صنعتی و رفتار غیرمسئولانه این راهنمای گردشگری با اشاره به اینکه ایرانیان قدر طبیعت خود را نمیدانند، اظهار کرد: عدهای از مردم تصور میکنند طبیعت فقط برای استفاده آنها ایجاد شده و هیچ مسئولیتی در برابر این طبیعت ندارند. به همین دلیل برخی از مردم کشورمان هیچ ارزشی برای طبیعت قائل نیستند و چه جانوران و چه گیاهان آن را به راحتی دستخوش تغییر و نابودی میکنند. از سوی دیگر این بیمسئولیتی در میان عدهای از طبیعتگردان و فعالان طبیعتگردی نیز مشاهده میشود، به طوری که بسیاری از کارشناسان طبیعت به گردشگران میگویند آتش را در طبیعت خاموش نکنید زیرا ممکن است هنگام بازگشت به آن نیاز داشته باشید و به این نمیاندیشند که ممکن است یک جنگل دستخوش آتشسوزی شده و نابود شود و برای طبیعتگردان نیز خطر بیشتری ایجاد کند. برخی از ما تصور میکنیم ارزش انسان از تمام طبیعت و کره زمین بالاتر است و میتواند طبیعت را به خاطر خود نابود کند. انتصاری با اشاره به اینکه نیاکان ما بهخوبی از طبیعت پاسداری کرده و در نگهداری از آن کوشیدهاند، گفت: از قدیم مثلهایی داشتیم مانند اینکه آب روشنایی است و ایرانیان باستان همواره مسئولانه تلاش میکردند از طبیعت پاسداری کنند، اما متاسفانه زندگی صنعتی ایرانیان عصر حاضر موجب تولید زبالههای بسیاری شده که زیبایی طبیعت را مخدوش کرده است. اگر مردم در برابر طبیعت احساس مسئولیت کنند، شاهد رها کردن زباله در طبیعت نخواهیم بود. لزوم آموزش و فرهنگسازی وی درباره راهکارهای جلوگیری از تولید زباله و آلوده کردن طبیعت کشور از سوی مردم بیان کرد: بهترین راهکار ممکن برای اینکه از تولید زباله در طبیعت جلوگیری کرده و فرهنگ مردم را تغییر دهیم، آموزش است که باید در مدارس و از سن کم آغاز شود. زمانی که بزرگترها و خانوادهها مشاهده کنند که فرزندان آنها از ریختن زباله در طبیعت خودداری کرده و نسبت به آن اعتراض دارند، از ریختن زباله در طبیعت خودداری میکنند. رسانهها و صدا و سیما نیز میتوانند با فرهنگسازی و پخش فیلمهای آموزشی درباه خودداری از ریختن زباله در فرهنگسازی و آموزش نقش داشته باشند. دستکم دو نسل طول میکشد تا این معضل اصلاح شود. این کارشناس گردشگری افزود: برخی راهکارها و ترفندهای مناسبی برای جلوگیری از تولید زباله در نظر گرفتهاند. بهعنوان نمونه در منطقهای به نام سد سقالکسار هر نفر باید ۱۰ هزار تومان ورودی پرداخت کند، اما اگر یک کیسه زباله جمعآوری کند، مبلغ ورودی به وی بازگردانده میشود. سخن آخر جاذبههای طبیعی ایران میتواند هر سال درآمدهای ارزی کلانی برای کشور ایجاد کند، به شرط آنکه یاد بگیریم در برابر طبیعت مسئولیم و باید در محافظت از آن کوشا باشیم و نمیتوانیم آن را تخریب کرده و زبالهها را در طبیعت رها کنیم. باور کنیم طبیعت مملو از زباله و آلودگی برای هیچ فردی جذابیت ندارد.
