یک دانشیار دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران گفت: برای اجرای بسیاری از پروژهها در کشورهای پیشرفته حدود ۳ سال زمان برای بررسی و ارزیابی پروژه در نظر گرفته میشود درحالیکه کارشناسان ایرانی طی یک یا دو جلسه به این تصمیم میرسند که در نقطهای از کشور سد احداث کنند.
علیاکبر نیکو اقبال در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری گسترش ، در پاسخ به این پرسش که دلیل نبود الگوی اقتصادی واحد در کشور چیست، بیان کرد: با نگاهی گذرا به سوابق توسعه اقتصادی ایران این نتیجه حاصل میشود که از حدود ۶۰ الی ۷۰ سال گذشته برنامهریزی اقتصادی در کشور شروعشده است. وی افزود: ۵ برنامه توسعه اقتصادی کشور مربوط به قبل از انقلاب و ۵ برنامه نیز مربوط به بعد از انقلاب است. در این میان، شکست ما در برنامهریزیهای اقتصادی بیشتر از موفقیتها بوده، البته در برخی موارد همانند ترسیم برنامه سوم توسعه موفق به تحقق ۶۰ درصد از اهداف شدیم اما در دولتهای نهم و دهم باوجودی که میزان درآمدهای ارزی کشور بسیار بالا بود اما بااینحال موفقیتی در حوزه اقتصادی کسب نکردیم. به گفته نیکو اقبال، هزینههای هنگفتی بالغبر ۲ تا ۳ میلیارد تومان برای تدوین استراتژی صنعتی صرف شد اما این استراتژی بهجز استفاده در کتابخانهها کاربرد دیگری نداشت؛ علاوه بر این، همواره برنامههای ۵ ساله توسعه نیز در حد شعار باقی مانده است. این دانشیار دانشگاه تهران خاطرنشان کرد: قرار بود برای تدوین بودجه سال ۹۷ حدود ۷۰ درصد بودجه برای هزینههای جاری و ۳۰ درصد بودجه برای هزینههای عمرانی صرف شود این در حالی است اکنون صحبت از این میشود که ۹۰ درصد بودجه صرف هزینههای جاری و تنها ۱۰ درصد آن صرف هزینههای عمرانی شود. وی ادامه داد:اکنون ۷۰ هزار پروژه عمرانی ناتمام در کشور وجود دارد که قرار است ۶ هزار مورد آن به بخش خصوصی واگذار شود. متأسفانه از سیاستگذاریهای لحظهای غافل ماندهایم و در برنامههای توسعه اختلافات سیاسی و برخی عوامل اثرگذار بر اقتصاد بهخوبی مدنظر قرار نگرفته است.
