احمد مقنىزاده / کارشناس گردشگرى
این روزها در رسانهها و شبکههاى اجتماعى شاهد اطلاعرسانى فعالان گردشگرى هستیم که عکسها و مطالبى از مکانهای داراى آثار تاریخى، طبیعى و فرهنگى را به اشتراک مىگذارند و مسافران را به سوى این مکانها هدایت مىکنند.
واقعیت این است که اگر مکانهای داراى این آثار، زیرساختها و امکانات رفاهى مناسب را نداشته و کار کارشناسى روى آنها انجام نشده باشد این اطلاعرسانى در بلندمدت به ضرر آنها تمام خواهد شد به گونهاى که ممکن است جبرانناپذیر باشد.
مکانهای داراى آثار تاریخى، طبیعى و فرهنگى جزو میراث ملى به شمار میروند و سازمانهاى متولى باید در حفظ آنها کوشا باشند. براى تبدیل یک اثر شامل آثار ساخت انسان یا طبیعی و قدیمی یا جدید به یک مقصد گردشگرى، شاخصهاى میراثى و جاذبهاى از طرف صاحبنظران مطرح است و از سوی کارشناسان سازمانهاى متولى، هرکدام به صورت جداگانه باید بررسى شود.
به طور کلی شاخصهاى رفاهى همچون نیازهاى اولیه انسان، تسهیلات و راهکارهایى که کیفیت خدماترسانی در مکانهای گردشگری و بازدید را افزایش میدهند باید در نظر گرفته شوند. حفظ آثار طبیعی، تاریخی و فرهنگی همیشه در اولویت قرار دارد و باید مورد توجه قرار گیرد.
مکانهای گردشگری باید زیرنظر کارشناسان خبره و سازمانهاى متولى به بخشهاى خصوصى و عمومى واگذار شده و بر اساس استانداردهاى سازمانهاى بینالمللى همچون یونسکو و سازمان جهانى گردشگرى اداره شوند. به طور کلی دعوت از گردشگران به بازدید از مکانهای گردشگری باید پس از رعایت کردن استانداردهای لازم انجام شود. ممکن است در مواردى نیاز باشد یک مقصد گردشگرى به دلیل بازسازی، مرمت و استانداردسازی براى مدتى تعطیل شود.
