محمدباقر صدری/ کارشناس اقتصاد
فساد مرضی است که اگر از آغاز پیدایش سمزدایی نشود بهتدریج به شکل سرطان گسترش مییابد، به طوریکه نهتنها ساختارهای اقتصادی بلکه ساختارهای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی را هم دربرمیگیرد.متاسفانه در بسیاری از ساختارها برای گزینش نمایندگان در مجلس شورای اسلامی یا شورای شهر هزینههای کلانی میشود و متاسفانه هیچ رسیدگی هم اعمال نمیشود که این مبالغ هنگفت از کجا آمده است. در برخی موارد دیده شده که از همین جایگاهها استفاده ابزاری میشود. بنابراین وقتی فساد کنترل نشود، همه جوانب جامعه را دربرمیگیرد و فرآیند توسعه را دچار اشکال میکند. بهطور مثال در دوره ریاستجمهوری نهم و دهم ۸۰۰میلیارد دلار درآمد ملی کشور بر باد رفت که هرچند اقداماتی برای مقابله با آن شکل گرفت اما هرگز کافی نبود.فساد میتواند از هر تشکیلات و سازمانی آغاز شود و هیچ فرقی نمیکند که منشا فساد از بخش خصوصی باشد یا دولتی بلکه نکته مهم این است که فساد از حوزه مدیریت و قدرت شکل میگیرد. به این ترتیب گسترش فساد به دولت خاصی ارتباط ندارد و مسئلهای است که بهتدریج در کشور گسترش یافته است. فساد آنقدر در کشور فراگیر شده که کار به جایی رسیده که به انسانهای سالم میگویند تو ابله بودی که منفعتطلبی نکردی اما برای مبارزه با فساد باید ریشه فساد را شناسایی کنیم، عمق مسئله را درک کنیم تا به شکل کاربردی با آن مبارزه کنیم. باور دارم مبارزه با این مهم عزم جدی میطلبد و باید تمامی دستگاهها و نهادها را در بر گیرد وگرنه اگر تنها دولت آن را عملیاتی کند راه به جایی نمیبرد. همچنین برای مبارزه با فساد نقش رسانهها را پررنگ میدانم، مطبوعات نقش بزرگی در مبارزه با فساد دارند و باید رسالت خود را دنبال کنند.
