محمد ترکمان/ پژوهشگر ارشد تاریخ معاصر ایران
این دو روزه پس از انتخابات و روشن شدن نتیجه آن؛ بیشتر از مطالبات مردم از رییسجمهوری سخن میرود، که قابل فهم است. آنچه جاى تأمل دارد؛ توجه کمتر به وظائف شهروندان و نهادهاى مدنى در یارىرسانى به دولت است در اجراى برنامهها و قولهایى که در ایام تبلیغات انتخاباتى به مردم داده است. این نکته؛ موقعى نیازمند عنایت و توجه بیشتر است که از حجم مشکلات و آوارهاى بجا مانده از گذشته و مصائب «نفرین منابع» حاکم بر میهن، اقتصاد رانتى و نفتى، دستگاه متورم و ناکارآمد ادارى، رواج فرهنگ مصرفى، بىارج بودن کار و تلاش و... آگاه باشیم. این نوع بیشترین مطالبهگرى؛ در تاریخ ایران بىسابقه و حاصل دوران افزایش درآمدهاى حاصل از فروش نفت خام و تمرکز همه امور مردم میهن در دست حکومت و تبدیل دستگاه دولت از: نظام برنامهریزى و تدبیر کلان امور کشور و دستگاه نظارت، به دستگاه توزیع رانت و دخالت در همه امور شهروندان، میباشد. نمونهاى از این دامن زدن به مطالبات را در تبلیغ فرهنگ: دادن بیکارانه و «یارانه» و عوامفریبى برخى نامزدهاى ریاستجمهورى در روزهاى گذشته شاهد بودیم. جاى خرسندى است که ملت ایران فریب آن حجم بزرگ عوامفریبى و توزیع صدقه و دادن بیکارانه را نخورد و به تدبیر و امید راى داد. امروز؛ وظیفه دلسوزان ایران و ایرانى، تنها سخن گفتن از مطالبات و اضافه کردن هر روزه موارد آن نیست، وظیفه بزرگ علاقهمندان به این آب و خاک و سرزمین کهن و یادگار نیاکان و مکان و محل زیست و بازى ایرانیان که ایران نام دارد، عبارتست از کمى هم سخن گفتن از «وظائف» شهروندان و مردم میهن، بهویژه اقشار آگاه و داراى فرهنگ در راهنمایى و یارىرسانى به ریاستجمهوری در اجرایى ساختن برنامهها و قولهاى داده شده در ایام تبلیغات انتخاباتى است. این بار سنگین را رییسجمهوری و وزرا و... به تنهائى نمى توانند به سر منزل مقصود برسانند. همه ملت؛ بهویژه اقشار یادشده، باید کمر همت ببندند و به وظایف خود عمل کنند. استادان و عالمان و فرهیختگان و فرهنگیان و هنرمندان و نویسندگان و کارآفرینان و کارگران و روستائیان و همه آنانى که مرجعیت اجتماعى دارند میتوانند هر یک، گوشهاى از بار را بر دوش کشند، تا بار که همان خواستهها و مطالبات معقول و ممکن است، برآورده شود. از عزیزانى که در این مورد با راقم موافق هستند؛ خواهش دارد راهنمایى فرمایند که خود و افراد و گروههاى یادشده چه یارى و کمکى میتوانند در موفقیت برنامه رییسجمهوری و بهبود اوضاع کشور انجام دهند. این نکته را باید بدانیم؛ که انتخاب رییسجمهوری، پایان وظیفه شهروندى و نهادهاى مدنى نیست، بلکه آغاز راه و تکاپو است. اگر پایان انجام وظیفه بدانیم، از هماکنون باید بدانیم، با موانعى که در سر راه هست، توفیق چندان و پایدارى حاصل نخواهد شد. اما؛ اگر اعتقاد داشته باشیم که در آغاز راه هستیم و بکوشیم و تلاش ورزیم و خردمندانه گام بر داریم، توفیقات بزرک نصیب میهن و ملت خواهد شد.
