صفیه رضایی - روزنامهنگار
یکی از شرکتهای روباتیک به تازگی آگهی استخدامی را منتشر کرده بود که در آن از تمامی افراد چه تحصیلکرده و چه ناآگاه نسبت به علم روباتیک خواسته بود که به استخدام این شرکت درآیند. به نظر میرسید کسانی که حتی کوچکترین اطلاعی نسبت به این علم نداشتهاند میتوانستند در این شرکت مشغول کار شوند البته به شرط علاقه؛ شاید هر فردی با دیدن این آگهی تصور کند که دانشها و فناوریهای جدید چه میزان میتوانند بر ایجاد فرصتهای شغلی جدید موثر باشند و البته که با وجود منابع انسانی خلاق این بخش از فناوریها غنیتر و خلاقانهتر خواهد شد چراکه فناوری روباتیک از آن دسته از دانشهایی است که روحیه کار گروهی را میطلبد. جالبتر اینکه این علم از سطوح دانشگاهی خارج شده و به سطح بازار کار و اشتغال رسیده است. به احتمال زیاد باید از این به بعد منتظر ظهور شرکتهای گوناگونی باشیم که در زمینه طراحی و ساخت روبات فعالیت میکنند. به طور قطع رشتههای متنوع دانشگاهی ایجاد میشود، شرکتهای سازنده قطعات روبات ایجاد میشوند، لابد اتحادیه و صنف مجزا هم ایجاد میشود و یک نتیجه کلی اینکه زمانی که یک فناوری پذیرفته شود از حالت خاص و جزئی به سطوح عمومی پیش میرود. مانند علوم رایانه که امروز بسیاری در آن به عنوان صاحبان کسب و کارهای نوین فعالیت میکنند. در مجموع میتوان نتیجه گرفت آنجا که خلاقیت و علاقه عمومی نسبت به فناوری و دانش ایجاد شود آن بخش فناورانه اوج میگیرد و متناسب با نیازهای آن جامعه و مردم گسترش پیدا میکند. از اینرو، در آینده نزدیک روباتهای خدمتگزار و خدماتی را به احتمال زیاد در کشور بیشتر باید مشاهده کنیم زیرا بخش خدمات جامعه ما بیشتر از بخشهای کشاورزی و صنعت و تولید رشد پیدا کرده است. اینگونه است که میتوان گفت فرهنگ اقتصادی یک منطقه در گسترش و توسعه فناوری آنجا نقش مهمی دارد.