به گفته کارشناسان محیطزیست، مشکلات تالابهای ایران هر سال رو به افزایش است. ازجمله مشکلاتی که در سالهای اخیر به وجود آمده، خشک شدن تالابهاست.
به گزارش پایگاه خبری گسترش، از همین رو، یکی از راهکارهای حل این مشکل، مدیریت صحیح است. بررسی دلایل خشک شدن و نابودی تالاب به عنوان یکی از غنیترین اکوسیستمها که زندگی و حیات بسیاری از موجودات و حتی انسان به آن بستگی دارد از اهمیت زیادی برخوردار است. از دست دادن تالابها مشکلات و معضلات زیادی را به همراه دارد. برای مثال، گردوغباری که این سالها در خوزستان و شهرهای جنوبی شاهد هستیم بر اثر تغییراتی است که در محیطزیست به ویژه در تالابها به وجود آمده است. تالابها به عنوان یکی از بارزترین زیباییهای خلقت، مفیدترین و در عین حال آسیبپذیرترین اکوسیستمهای طبیعت به شمار میروند. این زیستگاههای حیاتی و متنوع ازجمله نظامهای حیاتبخشی هستند که جایگزین ندارند. هیچیک از اکوسیستمهای جهان به اندازه تالابها آسیبهای ناشی از برخوردهای سطحی و کوتهفکری بشر و تمایلات خودخواهانه انسانمحوری را تجربه نکردهاند و متاسفانه هنوز روند تخریب این بومسازگان طبیعی که دهها کارکرد متفاوت و موزون را یکجا در خود دارند، متوقف نشده است. در طول تاریخ زندگی انسانها، تالابها به عنوان اراضی نامناسب، بیفایده، مضر و بستری برای زندگی وحوش و مأمنی برای حشرات ناقل بیماریها شناخته میشد یا باتلاقی تصور میشد که هر کسی در آن پای بگذارد در کام مرگ فرومیرود. مجموعه این صفات، انگیزهای جز ستیز دائمی انسان علیه آن بهوجود نمیآورد؛ به همین دلیل رابطه انسان با تالابها همیشه دشمنانه و در جهت تخریب آن بوده است به طوری که مهار تالابها و تبدیل آنها به گسترههای قابل کشت و کار یا حتی تبدیل آنها به اراضی بایر و رها شده ازجمله موفقیتهای جامعه انسانی تلقی میشد. حمیدرضا رضایی، استادیار دانشگاه گرگان و کارشناس محیطزیست در گفتوگو با صمت درباره عوامل تخریب زیستگاه حیاتی در کشور اظهار کرد: « اگر فعالیتهای اقتصادی مطابق با شرایط محیطزیستی باشد اثرات منفی نخواهد داشت. در اطراف بسیاری از تالابهای کشور کشاورزی، دامداری و فعالیتهای دیگر انجام میشود اما اثر منفی ندارد.
ادامه مطلب را در روزنامه صمت دنبال کنید
