کارگردان تئاتر ایران که با علاقه فراوانی حتی بدون دعوت قبلی به دیدار تئاترهای دانشجویی میرود، نظر میدهد و کمک میکند با توجه به تکرار مرگهای هنری میگوید: حالا در وضعیتی هستیم که بیشتر در مراسم ختم هنرمندان حاضر میشویم و این موضوع بسیار دردناک است.
وی که به عنوان یک پژوهشگر تئاتر ایران و جهان مشهور است، اضافه میکند: مشکلات کلی دامنگیر بسیاری از هنرمندان تئاتر ایران است و به همین جهت هم هنرمند تئاتر امروز ناچار است جدا از حضور همیشگی در تئاتر و تمرین و بعد هم اجراهایی که در برخی از آنها دستمزدی نیز برای آنان تعیین نمی شود، یک کار دیگری هم داشته باشد تا خرج و مخارج زندگی و اجارهخانه و دیگر برنامهها را تامین کند. آخرین هنرمندی که از خانواده تئاتر رفت نیز «پرویز بشردوست» بود که متاسفانه جز کار تئاتر، در یک بانک هم کارمند به شمار میرفت، دردی که بسیاری از اهالی تئاتر را به ناچار از کار اصلی و هنری دور میکند، اما چارهای هم نیست، شاید تئاتر که مادر هنرهای جهانی است در اینجا هرگز نتوانسته پولساز باشد. جهانگیر الماسی نیز با یادآوری نامهایی چون پرویز بشردوست، اکبر مشکین، محمود استادمحمد و پرویز فنیزاده، در مراسم بزرگداشت بشردوست، اضافه میکند: این هنرمندان نه برای کسب پول و سرمایه که برای احترام به تئاتر همه عمر کار کردند و نام نیکی از خود به جا گذاشتند، اما متاسفانه تمامی آنها با دست و جیب خالی از این دنیا رفتند که مایه تاسف است.
