خبرنگار وارث نامی بلند

محمدجعفر محمدزاده/ روزنامه‌نگار

خبیر، نامی از نام‌های خداوند است. برخی از آن به «آگاه‌کننده» تعبیر و بعضی دیگر آن را «عالِم به پوشیده‌ها» تفسیر می‌کند. خداوند در قرآن ۴۵ بار با نام «خبیر» از خود یاد کرده است. «خبیر» از علیم نیز اخص است؛ زیرا خبیر، یعنی آگاه از دقایق و جزییات اشیاء و انسان‌ها. خبرنگار، وارث چنین نام بلندی است. خبرنگاری، حرفه و شغل نیست؛ فراتر از آن نوعی «رسالت» و گونه‌ای هدایت و مدیریت خواست‌ها و نیازهای جامعه است. برترین بندگان خدا، پیام‌آوران او بوده‌اند. همانان که از پس سال‌ها تزکیه و تقوا و مرارت و مجاهدت به افتخار خبررسانی نایل آمدند و کسوت نبوت پوشیدند. خبرنگار، بیرق چنین رسالتی را بر دوش دارد. (ابلغکم رسالات ربی و انا لکم ناصح امین)اعراف/۶۸. با قلم خبرنگار نباید برای دیگران نوشت، نه له، نه علیه، قلم تنها راه را نشان می‌دهد؛ به رهروان نمی‌پردازد؛ مگر به ضرورت برای نشان دادن راه. در جامعه ما نیز در همه فراز و فرودها که پس از مشروطیت تا عصر حاضر روی داده است، خبرنگاران همواره سهمی شایسته و بسزا داشته‌اند. از این رو هر چند حرفه خبرنگاری در ایران چندان دیرسال و کهن نیست؛ اما از اصالت و فرزانگی بی‌مانندی بهره‌‌مند است. پیشروان نهضت‌های بزرگ معاصر همچون مشروطیت و انقلاب اسلامی یا «روزنامه‌نگار» بوده‌اند و یا به درستی با نقش مطبوعات در تنویر افکار عمومی آشنایی داشته‌اند. بر پایه همین شناخت نیز کوشیدند تا مطبوعات را پررونق نگاه دارند و آن را آینه تمام‌نمای حرکت‌ها و نهضت‌های اجتماعی کنند. از این رو در کنار شهدای راه فضیلت، همواره باید از خبرنگاران و روزنامه‌نگارانی یاد کرد که در نگارش حقیقت از خون خویش مایه گذاشته و صحیفه زمان را نقش هدایت زدند. در روند انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، آگاهی، شجاعت و وارستگی خبرنگاران میهن‌مان، نقش و تأثیری انکارناشدنی داشته که هنوز و همچنان، وجدان‌های بیدار و نیرومند جامعه را به صیانت از میراث امام و شهدا فرا می‌خواند. از این رو در جایگاه رفیع و منزلت منیع خبرنگار و تأثیر همه‌جانبه و مهمی که در زندگی فردی و اجتماعی مخاطبان خود بر جا می‌گذارد، جای هیچ‌گونه تردید نیست. تنها باید بر این نکته تأکید ورزید که منزلت رفیع، همراه و همزاد مسئولیت خطیر است. اگر ما اطلاع‌رسانی را هویت‌بخشی به مخاطب و جهت‌دهی به ذهنیت فردی و اجتماعی او می‌دانیم، باید پذیرفت که به همین اندازه نیز مسئولیم و مواخذه می‌شویم. اگر حقیقت آدمی، همان اندیشه‌های او و ارزش او به اندازه همان آرمان‌هایی است که دنبال می‌کند، آنان که در کار اندیشه‌سازی و آرمان‌‌پردازی‌اند، به واقع با انسانیت انسان سرو کار دارند و چه مسئولیتی از این دشوارتر؟ رفعت جایگاه خبرنگار از منظر فرهنگ اسلامی آنگاه به راستی تحقق می‌یابد که به اخلاق و منشِ پیام‌آوری آراسته باشد. در این صورت است که بالاترین شأن و جایگاه از آن خبرنگار خواهد بود.