آنچه درباره اشتغال ناقص از اهمیت ویژهای برخوردار بوده، جدا کردن موضوع معیشت از کار و تولید است.
بررسی این موضوع مستلزم آن است که کدام زاویهاش بررسی شود؟ اگر از طرف نهادهای آماری این موضوع بررسی شود میتوان حرف رئیس مرکز ملی آمار را مبنی بر جدا بودن این دو موضوع پذیرفت اما اگر از طرف شاغلان این موضوع بررسی شود کار با هدف تامین معیشت است.
سیدتقی کبیری، عضو کمیسیون اقتصاد مجلس شورای اسلامی درباره موضوع کار و معیشت به «پایگاه خبری گسترش» گفت: مردم کار میکنند تا بتوانند نیازهای روزانه خود را برطرف کنند. نمیتوان این دو موضوع را از یکدیگر جدا کرد. اگر قصد داریم شاخصها و میزان کار متفاوت را به طور آماری بررسی کنیم، دلیلی ندارد که آن را به عنوان آمار اشتغال هم مطرح کنیم.
نهادهای آماری در این زمینه میتوانند برای بررسی دقیقتر این آمار را بهدست بیاورند و با توجه به ضعف آماری کشور اتفاق خوبی است اما دولت نباید از آنها به عنوان آمار بیکاری استفاده کند.
کبیری با اشاره به اینکه تعریف شاغل در کشور بیش از ۱۰ سال است که مشخص شده، افزود: از همان ابتدا هم این نقد به آمارها وارد بود. نمیتوان کسی را که دو ساعت در هفته کار میکند شاغل فرض کرد. این کار باعث میشود اعتماد مردم به دولتمردان از بین برود و به هیچ وجه اتفاق خوبی نیست. دولتمردان برای بررسی وضعیت میتوانند از آمارهای متفاوت با شاخصهای مختلف استفاده کنند اما نباید این موضوع را برای مردم به عنوان اشتغال مطرح کنند.
وی با بیان اینکه اعلام آمارهایی که با وضعیت مردم اختلاف فاحش دارد بیاعتمادی ایجاد میکند، گفت: موضوع اشتغال امروزه یکی از مشکلات اصلی نمایندگان است. تمام نمایندگان در حوزههای انتخابی خود با این موضوع درگیر هستند و مردم توقع دارند برای آنها شغل ایجاد شود؛ شغلی که با استفاده از آن بتوانند حداقلهای زندگی خود را تامین کنند.
این در حالی است که ارائه آمارهای اینچنینی علاوه بر اینکه مشکلی را برطرف نمیکند بلکه باعث میشود مشکلات دیگری هم به وجود آید. بر این اساس آنچه میتواند مشکل موجود را برطرف کند این است که مشاغل ناقص در کشور به تعریف مشخصی برسند و آمار دقیقی از آنها اعلام شود. بر اساس تعاریف اداره کار، مشاغل ناقص شامل افرادی میشود که کار میکنند اما فعالیت آنها در رشتهای که مشغول آن هستند به هفتهای ۴۴ ساعت نمیرسد. بر این اساس آنها از بیمه تامین اجتماعی نیز برخوردار نمیشوند. اداره کار میگوید ایندسته، مشاغل ناقص است و در حالی تعریف شده که آمار دقیقی از افرادی که در این شرایط فعالیت میکنند در دست نیست.
بر اساس برخی گفتهها شمار افرادی که اینگونه کار میکنند به ۲ میلیون نفر میرسد اما آمار دقیقی تاکنون از طرف نهادهای رسمی اعلام نشده است. با توجه به اینکه مسئولان مدعی هستند برای بررسی بهتر شرایط نیاز به آمارهای متفاوت دارند به نظر میرسد بررسی این موضوع نیز یکی از اولویتهای آماری کشور باید باشد.
