درست ۲۱ روز پیش از انتخابات بود که یک اتفاق تلخ در استان گلستان برخی حواشی را به وجود آورد. تونل معدن زمستان یورت آزادشهر منفجر شد و تعدادی از معدنچیان مصدوم و مجروح شدند و عدهای جان باختند. چهار روز بعد رییسجمهور به محل حادثه رفت.
به گزارش پایگاه خبری گسترش به نقل از ایسنا، ۱۳ اردیبهشت با انفجار معدن یورت، بسیاری انگشت اتهام خود را سمت دولت نشانه رفتند. نبود ایمنی کافی، مناسب نبودن وضعیت معدنچیان و کمبود امکانات باعث انتقاداتی از سوی بسیاری از مردم و رسانهها شد. هدف از این نوشته نه بررسی علل حادثه معدن و نه مشکلات به وجودآمده و انتقادات مطرحشده است. شاید آن زمان اگر چنین مطلبی بیان میشد بهعنوان طرفداری از روحانی که کاندیدای انتخابات بود و رعایت نکردن اصل بیطرفی بهحساب میآمد اما حالا که هیاهوی انتخابات و تبلیغات تمامشده میتوان راحتتر به این مسئله پرداخت. درست چهار روز بعد از حادثه معدن، روحانی بهعنوان رییسجمهور به آزادشهر رفت و ضمن بازدید از محل حادثه با خانواده قربانیان و معدنکاران آسیبدیده دیدار و گفتوگو و اعلام کرد که دولت پیگیر موضوعات مربوط به این حادثه خواهد بود. روحانی در این دیدار گفت: فکر نکنید که مسئولان در غم و درد شما شریک نیستند، بلکه تمام توان و تلاش خود را برای کاستن از آلام شما بکار خواهیم گرفت. رییسجمهور همچنین تأکید کرد: دولت مسائل و مطالبات شما را با جدیت پیگیری خواهد کرد و وزرای مربوطه موظف هستند تمام مشکلات را شناسایی و برطرف کنند. برخی این سفر را در کمتر از ۱۰ روز مانده به انتخابات نوعی بهرهبرداری تبلیغاتی از چنین فاجعهای دانستند و از آن انتقاد کردند.در پاسخ به این انتقادات، حسامالدین آشنا مشاور روحانی در یادداشتی توئیتری نوشت: «او (حسن روحانی) به میان معدنکاران نرفت تا با اندوه آنان عکس بگیرد، رفت تا صدای آنان را به گوش همه ما برساند و چشمان ما را با چهره افسرده آنان آشنا کند. »فرض کنیم که رییسجمهور این کار را انجام نمیداد. آنوقت درست همین منتقدان گوش فلک را کر میکردند که روحانی چنان مشغول فعالیتهای انتخاباتی و سفرهای تبلیغاتی است که معدنچیان را فراموش کرده است. اما نکته اصلی و هدف این یادداشت نوع برخورد روحانی با موضوع است. او با آگاهی از شرایط روحی و میزان عصبانیت معدنچیان و خانوادههایشان درحالیکه هنوز جسد برخی از آنها پیدا نشده بود به میانشان رفت. برخی از معدنکاران و خانوادههای آنها بغض خود را سر رییسجمهور فریاد زدند و به گواهی فیلمهای موجود حتی عدهای به ماشین رییسجمهور حمله کرده و به او و اطرافیانش فحاشی کردند. حمید ابوطالبی معاون سیاسی دفتر رییسجمهور با انتشار پستی در توئیتر از مخالفت خود و استاندار گلستان از سفر رییسجمهور به معدن زمستان یورت و پاسخ رییسجمهور به مخالفت آنها گفته است: «استاندار محترم گلستان از من خواست با سفر رییسجمهور به معدن زمستان یورت آزادشهر به علت غم و اندوه بالای کارگران والتهاب خانوادههای آنان مخالفت کنم؛ دکتر روحانی با مخالفت به من گفت: من رییسجمهور زمان درد مردم و التهاب آنان هستم، اگر فریاد آنان در برابر من، سبب آرامش ملی خواهدشد، من باید بروم؛ دکتر روحانی گفت که من تنها به معدن میروم تا معدنچیان برای فریاد کشیدن بر سربالاترین مقام رسمی کشور احساس آرامش وراحتی کنند؛ این افتخار من است. »این درست همان نکتهای است که حلقه گمشده رفتاری در میان بسیاری از مسئولان ما بهحساب میآید. نوع برخورد روحانی و محافظانش با ماجرا نشان میدهد باوجود آنکه میدانند باخشم و حتی فحاشی بعضی از افراد حاضر درصحنه مواجه خواهند شد به میان آنها میروند تا نشان دهند بالاترین مقامات کشور حاضر به شنیدن فریاد آنها هستند. این کار بهنوعی عملی کردن همان جمله معروف امام (ره) است که "مردم ولینعمتان ما هستند. " هرچند پس از حواشی ایجادشده پیگیریها نشان داد که باوجود ناراحتی زیاد کارگران از حادثه رخداده، افراد حملهکننده به خودروی حامل رییسجمهور عمدتاً کارگر نبوده و این افراد، نیروهایی بالباس مبدل از بیرون معدن بودند که بهقصد تشویش فضای حضور روحانی در معدن زغالسنگ زمستان یورت آزادشهر به آن محل آمده بودند. اتفاقی که با توجه به نزدیک بودن انتخابات در آن زمان و فرصت بهرهبرداری تبلیغاتی علیه روحانی خیلی دور از ذهن نیست. اما بههرحال و باوجود همه این تفاسیر به نظر میرسد نوع رفتار روحانی بهعنوان رییسجمهور همه مردم ایران و شهامتی که در برخورد با چنین مسئلهای آنهم در گرماگرم کمپین انتخاباتیاش از خود نشان داد، میتواند سرمشق بسیاری دیگر از مسئولان قرار گیرد که گویا در برج عاج نشستهاند و خود را تافته جدا بافته از مردم میدانند.
