در قدیم رسم بود که وقتی یک دکاندار با کمبود مشتری و زیان در خرید و فروش مواجه میشد، اقدام به ارزانفروشی میکرد، این دکاندار بهای اجناسش را نسبت به دیگر مغازهها چنان پایین میآورد که مشتری جماعت برای خرید صف میکشید، این در حالی بود که دیگر دکانها خلوت به نظر میرسید و ارزان فروش هم اعلام میکرد که سودش بیشتر شده است.
حالا همین ماجرا برمیگردد به سینما و سینمادارهای شهرهای مختلف ایران، آنها میدانستند وقتی بهای بلیت را برای مثال 10 هزار تومان تعیین کنند، در عوض صندلیهای بیشتری خالی میماند، برای همین به روش قدیم روی آورده و با اعلام روزهای مشخصی مثل شنبه تا سهشنبه بهای بلیتهایشان را نیمبها ارائه کردند و در کمال تعجب مشاهده کردند همه صندلیها پر شده و بر همین روال هم بعضیها اقدام به افزودن سانسهای اضافی کردند تا سود بیشتری را عاید خود کنند.
لازم به توضیح است؛ چنین ترفندی در کشورهایی که تعداد زیادی سالن سینما دارند با استفاده از شگرد نیمبها کردن سانسهای به اصطلاح «مرده» یعنی صبح تا ساعت 4 بعدازظهر، بسیاری از تماشاگران را به سینما می کشانند اما همان ها در سانس عصر و شب با قیمت بالاتر اقدام به پذیرش تماشاگر کرده و سود بیشتری را به دست آورده اند.
قبول کنیم که یکی از دلایل استفاده بیشتر خانوادهها از فیلمهای قاچاق هم ارزانتر بودن است و هم اینکه به صورت خانوادگی با استفاده از DVD فیلم مورد نظرشان را تماشا میکنند، چراکه وقتی قرار است بلیت را با بهای 10هزار تومان برای یک خانواده 6 نفری در نظر بگیریم، برای همه راحت و آسان نیست که با مخارج رفت و آمد و تهیه خوراکی نزدیک به 100 هزار تومان بپردازند.پس ارزانتر بفروشیم، بیشتر سود ببریم.
