قصههای تقریبا همسطح و به نوعی مربوط به بخش جوانان در سینمای ایران درحالحاضر بزرگترین مشکل موجود در استفاده درست از بازیگران هنرمند شده است.
به گفته جمشید مشایخی که بیشترین حضور را در سینما و تلویزیون داشته است؛ این نمیشود که با استفاده از قصههای همرنگ، به فکر بازیگرانی که در کار سینما و تئاتر و تلویزیون موی خود را سفید کردهاند نباشیم. آنها چه گناهی کردهاند که هم خاک صحنه خوردهاند و هم دریافتی قابلتوجهی به عنوان بازنشستگی ندارند...
شایان توجهتر اینکه درحالحاضر بسیاری از هنرمندان خانهنشین حتی بیمه کامل هم نیستند، دستمزد حسابی هم نمیگیرند؛ این درحالی است که بعضیها برای حضور روی صحنه، برای هر برنامه حدود ۳ میلیون تومان دریافت میکنند، جالبتر اینکه طبق یک گفته و نظر از سوی بعضی از این بازیگران، وقتی هم برای دریافت مقرری تعیین شده به بخشهای معرفی شده میروند حرفهایی عجیبی را میشنوند، مثل اینکه، تعداد کارهایشان باید مشخص باشد، در صورت بالاتر از ۷۲ سال سن مبلغی به آنها تعلق میگیرد. با توجه به این گفتهها و شنیده ها؛ بیدلیل هم نیست که بعضی بازیگران و هنرمندان موفق شغل دومی هم برای خود دست و پا میکنند تا شاهد چنین اظهاراتی نباشند.
بیشترین نگاه این گروه به تلویزیون است که برای استفاده از آنان دست به یک برنامهریزی حسابشده بزند بااینهمه باید منتظر ماند تا با آمدن رئیسجمهور جدید حسابوکتاب تازهای موردبررسی قرار گیرد.
