در بیماریهای مزمن فرد سلامت و توانمندیهای خود را از دست میدهد.اغلب این افراد، تا پذیرش بیماری مراحلی مانند خشم، افسردگی، بیتابی، انکار، بیقراری و چانه زنی را طی میکنند و خوشبختانه بسیاری از آنها بعد از گذشت زمان، خود به خود یا با کمک همسر یا مشاوران در نهایت به پذیرش میرسند .
به گزارش پایگاه خبری گسترش، ما معمولا وقتی با واژه سوگ روبهرو میشویم، اینطور به نظر میرسد که فردی عزیزی را از دست داده اما سوگ پدیدهای است که در هر نوع از دست دادن دیده میشود. بیماریهای مزمن یا صعب العلاج بیماری هایی هستند که فرد سلامت و تواناییهای خود را از دست میدهد و باید بپذیرد تا آخر عمر با آنها کنار بیاید، اما نحوهٔ کنار آمدن افراد مشابه یکدیگر نیست و بعضیها واقعا نیاز به کمک دارند چون بدون کمک دیگران، مراحلی که به اصطلاح به آنها سوگ میگوییم (خشم، افسردگی، بیتابی، انکار، بیقراری، ناکامی و چانه زنی ) طولانی تر میشود و ممکن است بیمار و خانواده آسیب زیادی ببینند. مجله سلامتی راستینه، ۸ راهکار برای کنار آمدن با بیماری را شرح میدهد. بیماری خود را پنهان نکنید مشاهدات نشان میدهد پنهان کردن بیماری توسط بیمار یا خانواده شرایط را بسیار دشوار میکند. حتی دیده شده وقتی دوستان و آشنایان جویای حال بیمار میشوند با برخورد خشن از سوی آنها مواجه میشوند. این کار بین خانواده و اطرافیان فاصله ایجاد میکند و باعث میشود از حمایتهای احتمالی محروم شوند. فرض کنید بیمار در بیمارستان بستری میشود یا مرتب باید به مطب دکتر سر بزند. بردن کودکان به این اماکن ممکن نیست و نبود حمایت از سوی اطرافیان باعث میشود در مواقع ضروری نتوانند کودک را به کسی بسپارند. به پیامدهای مثبت و منفی عدم پذیرش بیماری تان فکر کنید در این مواقع از بیمار و خانواده او میخواهیم به دقت در مورد عدم پذیرش و پذیرش و پیامدهای منفی و مثبت ناشی از آن فکر کنند. قطعا پذیرش و قبول کمک از سوی دیگران، زندگی را آسان تر خواهد کرد. همچنین وقتی فرد شرایط را میپذیرد میتواند راهحلهای مختلفی را هم پیدا کند. اینکه کجای زندگی قرار گرفته و با توجه به وضعیت جدید چگونه میتواند زندگی خود را دوباره سازماندهی کند. به توانمندی هایتان پروبال دهید وضعیت و شیوهٔ زندگی جدید را باید از نظر فیزیکی ارزیابی کرد. بیمار تا دیروز چگونه زندگی میکرد و حال چه تغییراتی ایجاد شده است؟ درست است که محدودیت هایی ایجاد شده ولی توانمندی هایی نیز باقی مانده است. با آن توانمندیها چه کار میتوان کرد؟ باید به نقاط قوت پروبال داد تا ناتوانیها جبران شود. از طرفی، انتظارات بیمار از خودش باید واقع بینانه باشد. با توجه به وضعیت جسمانی لازم است شیوهٔ زندگی، خورد و خوراک و رفت و آمدها و غیره تغییر کند. وقتی فرد به این بینش میرسد که بیماری بخشی از زندگی و دوست اوست، با درمانگر خود نیز تعامل و همکاری بهتری برقرار میکند و این امر به کنار آمدن با بیماری کمک میکند. این روند حتما به بهبود وضعیت کمک خواهد کرد. ما در مطلب با سالمندانی که داروهای خود را نمیخورند به موارد دیگری نیز اشاره داشتهایم. ارتباط خود را با شبکههای اجتماعی مستحکم کنید فرد باید ارتباط خود را با شبکههای اجتماعی محکم تر کند. شبکههای اجتماعی این پیام را به فرد القا میکنند که او تنها نیست و افراد زیادی هستند که مشکلاتی شاید به مراتب بیشتر از او دارند. همچنین میتواند از تجربیات آنها بهره ببرد. داستایوفسکییاری خواستن از خدا یاری خواستن از خدا، کمک زیادی به بیماران میکند. آندره ژید، نویسنده بزرگ فرانسوی در یکی از کتابهای معروف خود که زندگی نابغه ادبیات روس فئودور داستایوفسکی را بررسی کرده است مینویسد: داستایوفسکی به صرع مبتلا بود و در پایان عمر، پنج کتاب را از دوستانش درخواست کرد که یکی از آنها قرآن بوده است. تجربه ثابت کرده، افراد معنوی به حکمت و تقدیر اعتقاد دارند و آسانتر خودشان را با ناملایمات زندگی وفق میدهند. ورزش کنید اگر چه تاثیر تغذیه در کهنسالی را نمیتوان انکار کرد اما ورزش نیز در کنار آن، راهحل مناسبی برای کاهش استرس و فشارهای روانی روی بیمار و در نتیجه کنار آمدن با بیماری است. خوب است ورزش متناسب با شرایط فیزیکی بیمار و تحت نظر پزشک باشد. به خود روحیه بدهید یکی دیگر از راهکارهای کنار آمدن با بیماری اینست که روی اعتماد به نفس تان کار کنید. بیماری فقط بخشی از زندگی شما را تحت شعاع قرار میدهد. افرادی که اعتماد به نفس بالایی دارند میتوانند نقصانهای زندگی را جبران کنند. زمین خوردن سالمندان یا آلزایمر در سنین پیری به سراغ همه میآید اما آیا باید تسلیم شد؟ تحقیقات نشان میدهد: امید، خودباوری و توکل به خدا، برای غلبه بر بیماری تاثیر بسیار مهمی در کاهش فرآیند رشد بیماری دارد. یادگیری مهارتهای زندگی آموزش برای یادگیری مهارتهای زندگی و سازش با شیوهٔ جدید زندگی هم کمک زیادی به بیماران و خانواده خواهد کرد. در یک خانواده متوسط، خانمی که از بیماری سرطان دهانه رحم، رنج میبرد با خیاطی کردن و ساختن عروسک هایی ساده و زیبا با جوراب شیشهای از هنر خود بهره میبرد و آنها را میفروشد. هیچگاه از بیماریاش شکایت نمیکند و زندگی خوبی دارد. او برخلاف زندگی جوانان امروز، زندگی پرتلاش و پویایی دارد.