تحقیفات جدید نشان میدهد در افرادی که بیشازاندازه نسبت به وضعیت آینده و رخ دادن رویدادهای ناخوشایند دو دل هستند، احتمالاً اندازه 'استریاتوم'، ناحیهای از مغز آنها که با اختلال اضطراب فراگیر ارتباط دارد، بیشازاندازه بزرگ است.
به گزارش بایگاه خبری گسترش به نقل از پایگاه خبری یورک الرت، این یافته نتیجه تحقیق انجمن روانشناسی امریکا است و دکتر جاستین کیم از کالج دارتموث که هدایت تحقیق را به عهده داشت، گفت: شک و بلاتکلیفی در قبال تهدیدهای بالقوه در آینده عامل مهمی برای درک فراگیر بودن اختلالهای اضطراب و تشویش است، تحقیق ما وجود ارتباط میان توانایی فرد برای برخورد با این تردیدها و سطح ماده خاکستری در بخش مشخصی از مغز را نشان میدهد.
محققان در این مطالعه از مغز ۶۱ دانشجو تصاویر ام آرای تهیه کردند و همچنین برای سنجش میزان توانایی کنترل نگرانی از احتمال رویدادهای منفی در آینده، پرسشنامهای را در اختیار آنها قرار دادند؛ نتیجه این بود که بزرگ بودن استریاتوم (ناحیهای زیرقشری مغز جلویی ) تا حد قابلملاحظهای با نگرانی از آینده ارتباط دارد. اما عجیب آنکه این ویژگی تنها به استریاتوم برمیگردد و سایر بخشهای مغز در آن نقش ندارند. به گفته محققان، مطالعات قبلی هم که روی بیماران دچار اختلال اضطراب فراگیر صورت گرفته بود، به نقش افزایش ماده خاکستری در استریاتوم اشاره داشتند، اما این نخستین بار است که چنین مولفهای با تردید و دودلی در قبال آینده مرتبط دانسته میشود. پژوهشگران تأکید کردند که بااینهمه، ارتباط میان افزایش بزرگی استریاتوم و نگرانی از آینده میتواند در افراد سالم نیز وجود داشته باشد، بدون آنکه نشانگر ابتلای حتمی به اختلال اضطراب فراگیر باشد. اختلال اضطراب فراگیر به ترس شدید و کنترل ناپذیر از آینده اطلاق میشود که با مشکلاتی شامل بیقراری، کسالت و خستگی، مشکل تمرکز، تحریکپذیری، تنش عضلانی و یا بیخوابی همراه است.
