محققان امپریال کالج لندن با انجام آزمایشهایی در رابطه با سن بیولوژیک به نتایج شگفتانگیزی دستیافتهاند.
به گزارش پایگاه خبری صمت به نقل از ایسنا، دو سال قبل پژوهشگران موفق شدند با انجام آزمایشهایی بر روی ۱۵۰ ژن فعال در خون سن بیولوژیک را اندازه بگیرند و در همان مقطع انجام این کار با انجام آزمایش بر روی نمونه ادرار امکانپذیر شد. حال پژوهشگران دانشگاه انگلیسی موفق شدند با استفاده از اسکنهای ام.آر.آی و الگوریتمهای یادگیرنده سن بیولوژیک را محاسبه کنند. روشی که در صورت تائید میتواند کار را بسیار سادهتر و سریعتر کند. این روش در اصل از سال ۲۰۱۰ آغازشده و در طی این سالها تکمیل و بهروز شده است. الگوریتم مورداستفاده در این تحقیق، با استفاده از بررسی غشای مغز میتواند میزان کلی از دست رفتن ماده سفید و خاکستری مغز را که با بالارفتن سن افزایش مییابد، پیشبینی کند. با توجه به گزارش منتشرشده از تیم تحقیقاتی چالش موجود در این تحقیق، ایجاد یک استاندارد برای اندازهگیری کاهش حجم غشای مغز در ام.آر.آی بوده است. برای این کار مغز بیش از دو هزار فرد سالم اسکن شده تا پژوهشگران بتوانند با انجام مقایسه بین این تصاویر و دادههای موجود، نرخ تحلیل رفتن مغز را محاسبه کنند. برای تائید نتایج این تحقیق، دانشمندان از تصاویر مغز افرادی که در ۷۳ سالگی از مغز آنها اسکن گرفتهشده بود استفاده کردند. محققان به این موضوع پی بردند که مغز بیمارانی که میزان تحلیل رفتن ماده سفید و خاکستری آنها بیشتر باشد پیرتر از سن بیولوژیک خواهد بود و به همین دلیل آنها در ظاهر مسنتر بوده و تواناییهای کمتری نسبت به دیگر همسالان خوددارند. بهعلاوه درصورتیکه سن مغز از سن تقویمی افراد بیشتر باشد، فرد بهاحتمالزیاد تا پیش از رسیدن به ۸۰ سالگی جان خود را از دست خواهد داد. درحالحاضر این روش در مواردی در محاسبه سن بیولوژیک حدود پنج سال خطا دارد و پژوهشگران در حال بهبود دادن این روش هستند که درصورتیکه دقت آن افزایش یابد میتواند بهعنوان روشی بسیار دقیقتر برای بررسی وضعیت سلامتی نسبت به روش محاسبه شاخص توده بدن (BMI) باشد. جیمز کول، مسئول این تحقیق گفت: این روش میتواند تغییرات بزرگی در علم پزشکی ایجاد کند. وی افزود: با استفاده از این روش پزشک میتواند با بررسی اسکن مغزی بیمار متوجه شود وضعیت سلامت وی چگونه است و به وی دستوراتی در رابطه با رژیم غذایی، تغییر سبک زندگی و قرار گرفتن تحت درمان تجویز کند. نتایج این تحقیق در مجله علمی Molecular Psychiatry منتشرشده است.
