در سال‌هایی که اقتصاد ایران زیر فشار تحریم، کسری بودجه و نابسامانی‌های ارزی به سختی نفس می‌کشید، ۴۶ هزار میلیارد تومان از منابع دولتی در حساب‌های شرکت‌های دولتی خاک می‌خورد؛ نه به‌خاطر کمبود قانون، نه به‌دلیل تحریم‌های خارجی، بلکه صرفاً به‌خاطر ضعف مدیریت و بی‌توجهی ساختاری. حالا با اجرای یک تصمیم ساده تحت عنوان «حساب واحد خزانه»، این مبلغ قابل‌توجه به خزانه بازگشته است؛ اتفاقی که در ظاهر یک دستاورد است، اما در باطن، آیینه‌ای است برای دیدن چهره واقعی حکمرانی مالی در ایران. این بازگشت، نه باید مایه افتخار، بلکه باید مایه شرمساری باشد؛ چراکه نشان داد ما نه از فقر منابع، بلکه از فقر اراده، برنامه و شفافیت رنج می‌بریم. این ماجرا، تنها یک نمونه از ده‌ها و شاید صدها مورد منابع بلوکه‌شده و بلااستفاده در دل نظام اقتصادی کشور است. اگر با یک اقدام ساده می‌توان چنین مبلغ هنگفتی را آزاد کرد، پس چه ثروت‌های دیگری هنوز پشت درهای بسته مدیریت ناکارآمد قفل شده‌اند؟

کمبود آرد در کشورهای عراق، پاکستان و دیگر کشورهای همسایه پس از آزاد سازی قیمت آرد در کشور، موید این نکته است که حذف ارز ترجیحی در کمترین حالت ممکن باعث عدم خروجی سرمایه ایرانی و کاهش قاچاق از کشور شده‌است.

آتوسا باباخانی - دانشجوی کارآفرینی دانشگاه تهران

در مرحله پیش گشایش امروز (دوشنبه) بورس تهران حجم صف تقاضای سهام از حجم صف عرضه بیشتر است.