روزنامه آمریکایی والاستریت ژورنال به نقل از منابع آگاه در وزارت جنگ و نیروی دریایی آمریکا گزارش داد روسیه یک زیردریایی هستهای را برای اسکورت نفتکش «مارینرا» اعزام کرده است؛ نفتکشی که حامل نفت خام ونزوئلا بوده و در آبهای کارائیب، نزدیک سواحل ونزوئلا، هدف تلاش آمریکا برای توقیف قرار داشت.
با وجود اینکه برخی کشورها روی دریایی از نفت نشستهاند، هنوز در استخراج مؤثر از این ثروت زیرزمینی ناکاماند. از سوی دیگر، کشورهایی با ذخایر نسبتاً محدود، توانستهاند به تولیدکنندگان بزرگ جهانی تبدیل شوند. این پارادوکس، تصویر کاملتری از اقتصاد سیاسی انرژی در قرن بیستویکم را ترسیم میکند. از ونزوئلا تا آمریکا، از ایران تا عربستان، فاصله میان «آنچه دارند» و «آنچه تولید میکنند»، تفاوت میان بحران و شکوفایی را رقم میزند.
در اوج تنشهای نفتی و آمادهباش سیستم مالی چین برای شوکهای احتمالی ناشی از تحریمهای بینالمللی علیه کاراکاس، ایران به عنوان جایگزین استراتژیک، نقش کلیدی در تأمین نفت چین ایفا میکند. این تغییر موازنه، فرصتی طلایی برای تهران فراهم کرده تا ضمن دور زدن محدودیتها، تخفیفهای قابل توجهی را در قراردادهای خود اعمال نماید.
محمود خاقانی، کارشناس انرژی، مدعی شد بازار نفت جهانی دیگر در کنترل اوپک نیست و ونزوئلا عملاً به یک “مستعمره” زیر نظر سیاستهای قیمتشکن ترامپ تبدیل شده است. با وجود ۳۰۰ میلیارد بشکه ذخیره، این کشور برای بازگشت به تولید ۲ میلیون بشکه تا اوایل دهه ۲۰۳۰ به ۱۱۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری نیاز دارد؛ اما هدف اصلی آمریکا و چین، پایین نگهداشتن قیمتهاست، نه ثروتمند شدن ونزوئلا.
شرکت ایتالیایی سایپم، با تکیه بر توافق بلندمدت خود با آرامکو، موفق به کسب دو قرارداد جدید فراساحلی (CRPO) در عربستان سعودی شد که شامل مهندسی، ساخت و نصب خطوط لوله حیاتی برای توسعه میادین بری، ابوصفاح و مرجان است. این قراردادها، ضمن تحکیم جایگاه سایپم در بازار منطقهای، بر استفاده حداکثری از ظرفیتهای ساخت داخلی عربستان تأکید دارند.
یک کارشناس حوزه انرژی با اشاره به عدمالنفع عدم توسعه میدان آزادگان و تاخیر در اجرای پروژه گفت: در میادین مشترک هرچه برداشت نکنیم طرف مقابل برداشت میکند و مهاجرت سیال اتفاق میافتد و این هشدار مهمی است.
رئیس کمیسیون تلفیق بودجه ۱۴۰۵، از کاهش سهم دولت از فروش نفت و اختلاف هشت میلیارد دلاری بین فروش و وصول واقعی نفت در هشتماهه اخیر پرده برداشت. این چالش بزرگ نفتی، یکی از اصلیترین دلایل بازگشت لایحه بودجه به دولت برای اصلاح عنوان شد.
علیرغم تحریمها، صادرات نفت ایران همچنان بیش از ۱.۵ میلیون بشکه در روز است، اما پشت این رقم، ساختار پنهان «اقتصاد تراستی» نهفته است. این مدل مبتنی بر اعتماد شبکهای، پول نفت را زنده نگه داشته اما منابع حاصل را با هزینههای سنگین و عدم شفافیت، دور از اقتصاد رسمی کشور نگه میدارد. گذار از این سازوکار اجباری، کلید اصلی حل مشکل بازگشت ارز و حکمرانی اقتصادی است.
در حالی که غولهای نفتی اوپک از کاهش ۵۵ میلیارد دلاری درآمد خود در سال ۲۰۲۴ خبر میدهند و چشمانداز تاریکتری برای سال ۲۰۲۵ پیشبینی میکنند، ایران، کشوری که تحت شدیدترین تحریمهای غرب قرار دارد، نه تنها سقوط نکرده، بلکه با ثبت رشدی یک میلیارد دلاری، پارادوکسی شگفتانگیز در معادلات جهانی انرژی خلق کرده است.
وزارت نفت اعلام کرد روند فروش نفت از مرحله بازاریابی تا بازگشت منابع ارزی، بهصورت جداگانه و در چارچوب قوانین مدیریت میشود. به گفته محسن پاکنژاد، بازگشت وجوه حاصل از فروش نفت صرفاً از مسیر حسابهای معرفیشده بانک مرکزی انجام میگیرد.
در آستانه سال ۲۰۲۶، بازار جهانی نفت با یکی از حساسترین مقاطع خود طی یک دهه اخیر روبهرو شده است؛ جایی که برآوردها از شکلگیری مازاد عرضه چندمیلیون بشکهای حکایت دارد. این وضعیت، معادلات قیمتی و ژئوپلیتیکی را تغییر داده و برای کشورهایی مانند ایران، همزمان حامل تهدیدها و فرصتهای تازه است.
قیمتهای جهانی نفت خام، شامل برنت و WTI، با کاهش قابل توجهی بسته شدند که این روند، آنها را در مسیر شدیدترین کاهش سالانه از سال ۲۰۲۰ قرار داده است. این افت قیمت عمدتاً ناشی از نگرانیهای فزاینده در مورد مازاد عرضه جهانی در سال آینده و تحولات پیچیده در مذاکرات صلح روسیه و اوکراین است.
نروژ نفت را به سرچشمهای برای آینده تبدیل کرد، اما ایران نفت را خرج امروز کرد. نتیجه؟ شکاف دو تریلیون دلاری میان صندوقهای ثروت ملی که نه از تفاوت منابع، بلکه از تفاوت تفکر و انضباط زاده شده است.
جهش ۲ درصدی نفت برگشت؛ ۶۲ دلار و مقصد ذخایر استراتژیک آمریکا! در حالی که قیمتها پس از رکوردهای دو ماهه، نفس راحتی کشیدند، اما تصمیم دونالد ترامپ برای فروش نفت توقیفشده ونزوئلا و تداوم حملات اوکراین به تانکرهای روسیه، زنگ خطر عرضه جهانی را دوباره به صدا درآورده است. آیا بازار جهانی نفت در آستانه یک شوک جدید قرار دارد؟
یک مقام امنیتی اوکراین تأیید کرد که نفتکش تحت پرچم عمان با نام «قندیل» در پی حمله پهپادی، در آبهای بیطرف و بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر دورتر از اوکراین دچار خسارت جدی شده است. این حمله، که جزئیات زمان و محل دقیق آن توسط مقام مذکور فاش نشد، تازهترین اقدام اوکراین در گسترش دامنه عملیات پهپادی علیه داراییهای دریایی مرتبط با صادرات نفت روسیه محسوب میشود.
ترامپ بزرگترین ناوگان تاریخ آمریکای جنوبی را برای محاصره کامل ونزوئلا بسیج کرد؛ کاراکاس این اقدام را «دزدی دولتی» خوانده و شورای امنیت را به تشکیل جلسه فراخواند. آیا نفت بزرگترین ذخایر دنیا ، جهان را وارد یک بحران نفتی جدید میکند؟
قیمت نفت در معاملات آسیایی روز سهشنبه که چشمانداز توافق صلح روسیه و اوکراین تقویت شد و انتظارات برای کاهش احتمالی تحریمها علیه مسکو را افزایش داد، کاهش یافت و به ضررهای روز قبل افزود.
علیرغم شکستن رکورد صادرات نفت ایران در نوامبر و عبور مجدد از مرز ۲ میلیون بشکه در روز، اقتصاد داخلی شاهد بازتاب قابل توجهی از این افزایش درآمد نیست؛ در حالی که عربستان با تخفیفهای سنگین سهم بازار چین را تصاحب کرده، تداوم تورم افسارگسیخته نشان میدهد که درآمدهای نفتی یا با تخفیفهای کلان به دست آمده یا به دلیل تحریمها در چرخه اقتصاد مولد کشور قابل استفاده نیست.
