یک فعال اجتماعی گفت: خانههای روستایی تقریبا خراب شده و در بسیاری از روستا هنوز مردم نتوانستهاند سرپناه خود را درست کنند. مردم در چادرهای هلال احمر، خانههای کپر، مدارس و در خانه دیگر همشهریان خود زندگی میکنند.
گسترشنیوز: سیل در دی ماه سیل سیستان و بلوچستان را در نوردید و مشکلات مردم فقیر این خطه از کشورمان را دو چندان کرد. معضلات معیشتی، اقتصادی، اشتغال، بهداشتی، اجتماعی و... که مردم را آزار میداد با ورود آب سیل به خانه هایشان بیشتر شد و مردم خونگرم سیستان و بلوچستان را با مشکلات عدیدهای روبهرو کرد.
نیروهای امدادی بلافاصله از نقاط مختلف کشور به سمت این استان اعزام شدند و پس دو هفته و خارج کردن شرایط از موقعیت بحران به استانهای خود بازگشتند.
و اما امسال، سیل تنها سیستان و بلوچستان را تخریب نکرد بلکه فرودین ماه بود که گلستان، در ادامه لرستان و خوزستان را نیز در بر گرفت و ویرانی پشت ویرانی ایجاد کرد.
در ادامه مروری به وضعیت استانهای سیل زده امسال و شرایط این روزهای آنان از زبان فعالان اجتماعی هر منطقه داریم.
قبل از سیل هم نه سرویس بهداشتی بود نه خانه استاندارد
مرتضی آقاجانی، فعال اجتماعی تاکید کرد: با توجه به سیلهای قبلی شرایط سیستان و بلوچستان تغییر چندانی نداشته است. قبل از سیل هم برخی روستاها از داشتن سرویس بهداشتی و خانههای استاندارد محروم بودند. حتی بیشتر روستاها مرکز درمان ندارند و برای تهیه یک ورق قرص استامینوفن با مشکل روبهرو هستند.
مردم کارت هویتی ندارند
مردم سیستان و بلوچستان به دلیل نبود آب شامیدنی و سرویس بهداشتی استاندارد با بیماریهای زیادی دست به گریبان هستند. برخی از شهروندان کارت هویتی ندارد و نمیتوانند یارانه را از دولت دریافت کنند. یارانهها تنها درآمد بسیاری از خانواده هاست، چرا که احتمالا سرپرست خانوار بیمار، است، مشکل جسمانی یا اعتیاد دارند.
بچه هایی با بحران سوتغذیه
او با بیان این که بسیاری از روستاها امکانات اولیه محروم هستند، افزود: خیلی از روستاها آب آشامیدنی درستی ندارند و به دلیل صعب العبور بودن این روستاها هنوز اقدامی صورت نگرفته است. بچههای این روستاها با سوءتغذیه روبهرو هستند این بچهها نمیدانند ویتامین چیست و شاید یک قرص ویتامین در عمرشان نخورده باشند. بچه هایی که از آبهای آلوده مصرف میکنند، چطور میخواهند تحصیل کنند و کارآمد باشد؟ بچههای سیستان و بلوچستان بسیار باهوش هستند و رنجی که کشیدهاند باعث شده که ظرفیت بالاتری داشته باشند.
کمکها به روستای صعب العبور نرسید
آقاجانی با اشاره به توزیع کمکهای مردمی و دولتی، افزود: کمکها به بسیاری از روستاهای صعب العبور نرسید. امدادها و کمکهای مردمی اصولی پخش نشد و به دلیل آن که سیستم متمرکزی برای توزیع این کمکها وجود نداشت. بسیاری از خانهها برق ندارد. سیل تیرهای چراغ برق را در جادهها و خیابانها روی زمین انداخت. برق رسانی در همان روزهای اول با شرایط سخت انجام شد و به جای سه ساعت، یک شبانه روز طول کشید تا تیرهای برق دوباره علم شدند. اما هنوز خانهها برق ندارند و خیرین بخاری برقی و هیتر برای روستاییها ارسال کردند. اما برقی وجود ندارد که از بخاریها استفاده کنند. روستاهای حاشیهای با مشکلات بسیاری دست به گریبان هستند. سیستان و بلوچستان فراموش شده و هیچ کسی آنها را نمیبیند. بلوچها ضرب المثلی دارند که میگویند: «اگر سر باشد کلاه زیاد است! » یعنی اگر از نبود زیرساخت و سیل یا حوادث طبیعی نمیریم از گرسنگی نمیمیریم.
مردم به فکر سرپناه خود هستند
پرویز آرژیگی دیگر فعال سیستان و بلوچستانی به خبرنگار اجتماعی رکنا گفت: درحالحاضر شرایط نسبت به یک ماه قبل خیلی بهتر است. نیروهای مردمی، امدادی و دولتی دست به کار شدند و کمک زیادی کردند اما زیرساختها نیاز به کار دارد.
مردم سیستان و بلوچستان با این کمکها تاکنون توانستهاند مایحتاج زندگی خود را برطرف کنند اما خانه هایشان در شرایط خوبی قرار ندارد. خانههای روستایی تقریبا خراب شده و در بسیاری از روستا هنوز مردم نتوانستهاند سرپناه خود را درست کنند.
مردم در چادرهای هلال احمر، خانههای کپر، مدارس و در خانه دیگر همشهریان خود زندگی میکنند. در بازسازی خانهها کمک آنچنانی به مردم نشده اما در بحث خوراک، وسایل گرمایشی و پوشاک کمکهای شایانی شده است.
برای سیل بعدی حاضر نیستیم
سیستان و بلوچستان در وضعیتی قرار دارد که استانهای خوزستان، لرستان و گلستان اول سال در آن شرایط قرار داشتند. حال سوال اینجاست که استانهای ذکر شده در مدت زمانی نزدیک به یکسال از زمان وقوع سیل اکنون در چه شرایطی قرار دارند؟
شرایط عادی شده ولی برای سیل احتمالی آماده نیستیم
ایمان محمدی نرگسی، فعال اجتماعی خوزستان در گفتوگو با خبرنگار رکنا گفت: مردم به شرایط عادی برگشتهاند. اما تاثیرات روانی و آلودگیهای پساسیل هنوز در منطقه وجود دارد. دستگاه هایی که بهداشت محیط را به عهده دارند، برای حذف آلودگیها اقدام کردند اما تا وضعیت مطلوب فاصله بسیاری داریم.
او با اشاره به این که متاسفانه شاهد عدم اقدام پیشگیرانه برای سیل مجدد است، تاکید کرد: وضعیت را در منطقه ثابت شده است اما برای آن که دوباره سیل نیاید و مشکلات مردم چند برابر نشود، اقدامی صورت نگرفته است.
با توجه به این که در یک ماه آینده احتمال بارشهای شدید پیشبینی میشود و هیچ اقدامی برای ترمیم فاضلاب و لایروبی رودخانه کارون انجام نشده است.باز باید منتظر سیل یا اتفاق دیگری باشیم که دوباره مردم را دچار بحرانهای اساسی تری میکند. حتی برای انتقال آبهای سطحی به مجاری رودخانه نیز اقدامی صورت نگرفته است. استان خوزستان، شهرستان کارون که زیرساخت فاضلاب نامناسبی دارد، را دچار بحران میکند.
۳۰ درصد از مردم خوزستان تسهیلات نگرفته اند
اکبر سواری، دیگر فعال اجتماعی در استان خوزستان نیز با اشاره به بحران سیل در این استان، به خبرنگار اجتماعی رکنا گفت: وضعیت بحران پساسیل را داشتیم و مردم فارغ از مشکلات نیستند. هنوز ساختوساز و تسهیلاتی که قول داده شده را کامل نکردهاند. با بهانه هایی مانند کمبود و عدم تامین اعتبارات و دیراقدام کردن برای دریافت تسهیلات تقریبا ۳۰ درصد مردم نتوانستند تسهیلات را دریافت کنند.
در لرستان زندگی از سر گرفته شده است
سیل امسال، مردم لرستان را هم با مشکلات عدیدهای روبهرو کرد. آذین عارفیان یکی از فعالان مدنی لرستان در گفتوگو با رکنا گفت: وضعیت در بیشتر شهرها و روستاها به شرایط عادی برگشته است. شهرستان پلدختر بیشترین آسیب را در این سیل متحمل شد و به مردم پلدختر خانه دادهاند و بخشی دیگر نیز در حال ساخت خانههای خود هستند. در حقیقت هیچ کس در چادر زندگی نمیکند. طرح «تاب آوری» نیز به زودی در شهرهای لرستان برگزار خواهد شد تا آسیب هایی که از نظر روانی به مردم وارد شده را کاهش دهیم. مردم وضعیت مناسبی دارند اما هنوز از لحاظ روحی و روانی باید کنار آنها بمانیم.
او در پاسخ به این سوال که آیا افرادی که کشاورزی و دام خود را از دست دادهاند توانستند به اشتغال ثابتی دست یابند؟ تاکید کرد: قرار بود وام هایی به خسارت دیدهها داده شود و این وامها با بهره کم به مردم لرستان داده شد. با آن وام نمیتوانند کشاورزی یا دامداری خود را به شرایط قبل از سیل برگردانند اما زندگی را از سر گرفتهاند.
مردم همچنان در صف وام
اما رضا داوری، مسئول مشارکتهای اداره کل وزارت ورزش و جوانان در لرستان نیز در گفتوگو با خبرنگار رکنا نظری دیگر داشت: شدت آسیب سیل بیشتر در شهرستان پلدختر و بخشی از کوهدشت بود. روال در این شهرها مساعد نیست و زندگی به روال عادی برنگشته است. برخی هنوز در صف وام هستند و برخی دیگر از کمکهای بلاعوض بهرهمند نشدهاند. درحالحاضر هیچ خانوادهای در چادر زندگی نمیکنند اما خانه هایی که تخریب کامل شده بودند و قرار بود دوباره بنا شوند، هنوز به خانوادهها تحویل داده نشده است. البته مشکلات برخی از خانهها قرار بود بازسازی و تعمیر شوند، حل شده و به مردم تحویل داده شده است.
آسیب به حوزه هنرمندان در سیل دیده نشد
استان گلستان دیگر استان ایران بود که سال ۹۸ را با سیل شروع کرد و شهر آق قلا با شرایط بسیار اسفناکی روبهرو بود و در برخی مناطق امدادرسانی با قایق انجام میشد. احمدرضا عامریان، یکی از فعالان اجتماعی استان گلستان در این مورد گفت: زندگی به روال عادی برگشته است. ولی هنوز انگشت شمار خانه هایی هستند که هنوز تکمیل نشده است. اما مشکل معیشتی مردم هنوز پا برجاست. بیشتر دام و طیور مردم از بین رفت و به همین دلیل مردم در معیشت خود با مشکل روبهرو شدند. بسیاری از پرورش اسبها و دامهای سبک و سنگین در سیل از بین رفت و به حوزه دامداری استان ضرر سنگینی وارد شد.
او تاکید کرد: کارگاه قالیبافی، ابریشمی، رنگرزی، زیورآلات و... آسیب بسیار دید. یکی از آسیب هایی که هیچ وقت دیده نشد حوزه هنرمندان بود. تولیدات هنرمندان کاملا متوقف شد.
عامریان با اشاره به این که هنوز لوازم خانگی و دام نیاز است، افزود: مقام معظم رهبری و دولت کمک هایی به مردم کردند اما مردم هنوز نیاز دارند. البته هنوز سمنهای مردم نهاد هم کمک هایی به مردم میکنند.
منبع: رکنا