مطالعات محققان نشان میدهد شیمیدرمانی در دوران کودکی اثرات ماندگاری بر حافظه دارد و ممکن است نجاتیافتگان از سرطان را در بزرگسالی با مشکلات حافظه و تفکر مواجه کند.
به گزارش پایگاه خبری گسترش به نقل از پایگاه مدیکال ساینس، محققان بلژیکی ۳۱ داوطلب جوان را که در دوران کودکی شیمی درمانی شده اند، موردبررسی قراردادند. این افراد به طور میانگین در زمان شیمیدرمانی ۶ سال داشتند. محققان پس از مقایسه این افراد با یک گروه کنترل که در کودکی شیمیدرمانی نشدهاند دریافتند هر دو گروه در آزمون حافظه بلند مدت و تمرکز امتیازات مشابهی کسب میکنند. تحقیقات نشان میدهد این مهارتها زمانی شکلگرفته است که کودکان هنوز شیمیدرمانی نشده بودند. از طرف دیگر حافظه کوتاه مدت و قدرت انعطافپذیری تفکر که معمولا در سنین بعد از شیمیدرمانی این کودکان تکمیل میشود، در کودکان مبتلابه سرطان ضعیفتر است. این مطالعه نشان میدهد آزمونهایی که در آن باید موضوعی را از حجم وسیع اطلاعات به یاد آورد، برای بزرگسالانی که در کودکی شیمیدرمانی شدهاند کمی دشوار بود. محققان بر این باورند ابتلا به سرطان در زمان رشد مغز عامل اصلی این موضوع است. در ادامه محققان با اندازهگیری یک پروتئین به نام p-Tau در مایع مغزی بیماران دریافتند افزایش غلظت این پروتئین در دوران بیماری سبب مشکلات شناختی در سالهای بعدی زندگی میشود. این مطالعه نتایج ارزشمندی در زمینه توسعه راهکارهای مناسب برای جلوگیری از آسیب مغزی کودکان در اختیار قرار میدهد.
