اشکان تقیپور/ کارشناس ارشد فرهنگ و زبانهای باستانی
«توسعه اجتماعی» رهگشای به ثمر نشستن «عدالت اجتماعی» است. عدالتی که دغدغه اصلی مردم و مسئولان است و این روزها هم مانند سالیان پیشین در سوگ سردار عدالت و حافظ حقالناس علی(ع) هستیم. تحقق «عدالت» در جوامع بشری علاوه بر ایمان قوی و نیت نیک، علم میخواهد و پشتکار. نوشتار امروز را در همین راستا به حکایت ۱۹ باب نخست گلستان سعدی «در سیرت پادشاهان» اختصاص میدهم. باشد که برای همه ما رهگشا و یادآوریکننده اهمیت «عدالت» باشد. آوردهاند که نوشینروان عادل را در شکارگاهی صید کباب کردند و نمک نبود. غلامی به روستا رفت تا نمک آرد. نوشیروان گفت: نمک به نرخ بستان تا رسمی نشود و ده خراب نگردد. گفتند: ازین قدر چه خلل آید؟ گفت بنیادِ ظلم در جهان اول اندکی بوده است هر که آمد برو مزیدی کرده تا بدین غایت رسیده. اگر زباغ رعیت مَلِک خورد سیبی/ برآورند غلامان او درخت از بیخ پنج بیضه* که سلطان ستم روا دارد/ زنند لشکریانش هزار مرغ بسیخ * بیضه: تخممرغ
