یکی از مشکلات اصلی که در طول دهههای گذشته بسیاری از جوانان خوشفکر و صاحبان ایده را از پیگیری طرحهای خلاقانه خود تا دستیابی به نتیجه بازداشته است،
به گزارش پایگاه خبری گسترش، رزونامه گسترش صنعت نوشت: نبود سرمایه و مرکز حمایتی برای تامین امکانات و تجهیزات مورد نیاز برای اینگونه طرحها بوده است؛ مشکلی اساسی که شرکتهای شتابدهنده تا حد زیادی زمینهساز رفع آن شده است. در این میان شتابدهنده شرکتی است که از ابتدای کار یک استارتآپ آن را زیر پوشش خود در میآورند و برای این کار از میان شرکتکنندگان، پس از مدتی کوتاه مورد ایدهای برگزیده و به عنوان استارتآپ انتخاب میکند. به عبارتی، شتابدهندهها با سرمایهگذاری اولیه روی یک شرکت نوپا، درصدی از مالکیت آن را دراختیار گرفته و در مقابل، به صاحبان کسبوکار آموزشهای لازم و خدماتی در مسیر ارزشآفرینی سریعتر و برای کسب موفقیت بهتر را خواهند داد. شتابدهندهها از همان ابتدای راه با استارتآپها همراه میشوند و تمامی امکانات مالی لازم را دراختیار آنها قرار میدهند. زمان حضور یک استارتآپ در شتابدهندهها برای استفاده از امکانات آنها محدود و از پیش تعیین شده است. شتابدهنده یا شرکت ریسکپذیر نقش ارتباطات در هر زمینه به خوبی برای همگان روشن شده است. فرض کنید ایدهای برای رفع یک مشکل در یک صنعت دارید! اگر به صاحبان آن صنایع مراجعه و کلی وقت و هزینه بابت معرفی ایده خود صرف کنید، بهتر است یا از کسی کمک بگیرید که به تمامی افراد فعال در آن صنعت دسترسی داشته و پیش از این نیز با آنان همکاری کرده است؟! پاسخ روشن است. شبکه ارتباطی وسیع در شتابدهندهها به صاحبان ایده و محصول کمک میکند در شناسایی فرصتها، مذاکرات و ارتباط با صاحبان صنایع و نیز از همه مهمتر بهرهمندی از تجربهها و نظرهای تعداد زیادی از افراد باتجربه در هر زمینه تخصصی، به صورت راحتتر و با صرف وقت و هزینه کمتری امور خود را پیش ببرند. تعداد زیادی از استارتآپهایی که در مراکز شتابدهنده حضور مییابند و از خدمات گوناگون آن بهره میگیرند پس از خروج از مرکز، اعلام میکنند که بهترین مزیت قرارگرفتن در شتابدهنده، بهرهگیری و استفاده از راهنماییهای کامل مشاوران در این مراکز بوده است. پس با حضور در یک مرکز شتابدهنده به عنوان صاحب یک استارتآپ میتوان دوستان و همکاران مختلف و حتی سرمایهگذاران و شریکانی خوب پیدا کرد. اما نکته مهم در این میان این است که چقدر این شرکتهای سرمایهگذار و مدافع کارآفرینان نوین در کشور ما میتوانند حضور داشته باشند و چه میزان به رشد کسبوکارهای نوین کمک میکنند؛ سید مجتبی طباطبایی، کارآفرین کسبوکار نوین و مدیرعامل شرکت پندار معتقد است که در کشور ما مقوله سرمایهگذاری بر کسبوکارهای نو چندان جا نیفتاده است. در این میان استارتآپهایی هم وجود دارند که دنبال سرمایه هستند اما این ادبیات چندان به بلوغ نرسیده است چراکه کارآفرینان با هر ایدهای دنبال سرمایه هستند و شتابدهندهها به دنبال سهام و سودهای آن میگردند. از اینرو، استارتآپها سرخورده میشوند. وی در توضیحات بیشتری به گسترش صنعت گفت: از شرکتهای شتابدهنده انتظار میرود که تنها به سرمایهدهی اکتفا نکنند و در انتقال تجربه به استارتآپها نیز قوی باشند. در حالی که میبینیم هر شرکتی به صرف داشتن سرمایه و بدون تجربه نقش شتابدهنده را بازی میکند. به عبارتی، این حمایت حالت دلالی به خود میگیرد در حالی که کمترین دانش و تجربه به استارتآپها از جانب شتابدهندهها انتقال پیدا میکند. در ادامه صحبتهای مدیرعامل شرکت پندار، میتوان گفت این مشکل به قوی نبودن بحث سرمایهگذاری و بخش خصوصی برمیگردد. بخش خصوصی که به دنبال بیشترین سود در کمترین زمان است و مدتهاست بر اثر نوسانات اقتصادی کمحوصله شده است. با این همه زمان میگذرد تا ادبیات کسبوکارهای نو جا بیفتد. شاید هم شرکتهای شتابدهنده به یک دهه عمر برای رشد و توسعه نیاز دارند. تاریخچه شتابدهندهها شتابدهندهها در سال ۲۰۰۵ میلادی (۱۳۸۳) در بریتانیا پا به دنیا گذاشتند. تعدادی از شتابدهندههای ایران نیز از اوایل سال ۹۳ فعالیت رسمی خود را آغاز کردهاند. آواتک، گروه دیموند و مپس از جمله نامهای مطرح این حوزه به شمار میروند. این مجموعهها امیدوار هستند با آشنایی بیشتر کاربران ایرانی با مفهوم استارتآپ، در آینده ایدههای جذابی را به موفقیت رسانند. گروه دیگر دیموند است. این گروه نماینده شتابدهنده امریکایی Plug & Play بوده و نام آن یعنی دیموند همان نام اولیه قله دماوند است. دو نفر از موسسان این گروه در شتابدهنده امریکایی نامبرده مشغول کار هستند. دیموند از اسفند ۹۲ کار خود را در دانشگاه شریف آغاز کرده است. فعالیتهای این گروه به ویژه پذیرش طرحها با همکاری گروه کارآفرینی این دانشگاه انجام میشود. این شتابدهنده حدود ۵۰ میلیون تومان پول دراختیار هر استارتآپ قرار میدهد. ۴ هدف این گروه عبارتند از: ایجاد اکوسیستم پرورش ایدهها، ایجاد و ترویج فرهنگ مشاوره، ارتباط کار آفرینان با بازار سرمایه و همکاری با آنها برای ایجاد شرکتهای موفق در عرصه بینالملل. این گروه امکاناتی از قبیل مشاوره، دفتر کار، آموزش، سرمایهگذاری، پرداخت مالیات و موارد حقوقی را دراختیار استارتآپها میگذارد. گروه دیگر مپس است. در واقع مجتمع پارس سامانههای دانش پویا به اختصار مپس به تلاش مدیرعامل خود یعنی فریدون کورنگی راهاندازی شده است. او این شرکت را یک سرمایهگذار خطرپذیر یا همان VS میداند و میخواهد از تجربههای ۳۰ ساله خود در خارج از کشور که به راهاندازی ۴ استارتآپ موفق و ۳ استارتآپ ناموفق منجر شده است، استفاده کند. مپس فقط طرحهایی با دید جهانی را میپذیرد و ایدههای منحصر شده به ایران را برای سرمایهگذاری قبول نمیکند. گروه بسیاری از تحصیلکردگان ایرانی داخل و خارج از کشور با این شتابدهنده همکاری میکنند. ۶ روز کار در هفته و ۷ روز تعطیلی در سال استاندارد مپس برای فعالیت است و حدود ۸۰۰ ساعت کار آموزشی برای گروههای استارتآپی انجام میشود. از دیگر شتابدهندههای ایرانی میتوان به ستاک (وابسته به دانشگاه شریف)، بردیا، تک و نوپایار و آیچیتا، تریگآپ، شریفاکسلریتور، سیمرغ، فینوا، پرش، کمان، تترا، فارابی و... نیز اشاره کرد. با توجه به مطالب پیشگفته میتوان چند نکته را از نظر گذراند؛ نخست اینکه مسئولان بسیار بر افزایش شرکتهای ریسکپذیر یا شتابدهندهها تاکید میکنند. از این رو، این انتظار وجود دارد که همزمان با رشد کسبوکارهای نوین این شرکتها بیشتر شوند. دوم اینکه ادبیات حمایت و انتقال تجربه به استارتآپها در آینده وسیعتر میشود. این رویکرد با تخصصی شدن امور شکل میگیرد. این امیدواری وجود دارد که با رشد و تقویت ارتباطات بین صنایع و ایدهپردازان شبکه حمایتی از کارآفرینان نوین تقویت شود.
