علی نعیمی / روزنامهنگار
به راستی تا چه میزان بر تحقق باور یک دنیای بدون تنش با تکیه بر فرهنگ و هنر میتوان امیدوار بود؟حسن روحانی رئیسجمهوری در نخستین پیام خود پس از پیروزی در انتخابات اعلام کرد خود را «ملزم» به پیگیری و تحقق مطالبات مردم و حامیانش میداند. در دوران مبارزه انتخاباتی به گونهای چشمگیر هزاران هنرمند، نویسنده و اهل فرهنگ با انتشار بیانیههای مختلف و با ذکر نام خود از روحانی حمایت کردند.تحلیلگران سیاسی یکی از دلایل پیروزی قاطع روحانی در انتخابات ریاستجمهوری را تلاقی مطالبات گروهها و قشرهای مختلف با وعدهها و سیاستهای روحانی ارزیابی میکنند. در حوزه فرهنگ و هنر با وجود تلاشهای دولت اول روحانی، دستاوردها محدود بود.روحانی پیش از پیروزی در انتخابات گفته بود برای انجام برخی کارها «بازوان توانایی» نداشته و با حمایت بیشتر مردم امکان چانهزنی او نیز در آینده بیشتر میشود. حال دستیابی به این وضعیت دیگر آرزو نیست. روحانی از حمایت بیش از ۵/۲۳میلیون رایدهنده برخوردار است. دولت دوازدهم در ادامه راه دولت یازدهم کارش را آغاز خواهد کرد و امروز یکی از بزرگترین علامت سوالها این است که دولت قصد دارد در بخش فرهنگی چه کارهایی انجام دهد. وضعیت شغلی بسیاری از اهالی فرهنگ و هنر امروز مناسب نیست، ممیزیها قویتر از همیشه وجود دارند و فیلمها، کتابها، تئاترها و کنسرتهای موسیقی بسیاری در صف انتظار ماندهاند. در واقع فضای فرهنگ و هنر با وجود اقدامات ملموس دولت یازدهم هنوز تنگ و تار است. با این تفاسیر دولت دوازدهم چه برنامه و تدبیری برای حل مشکلات فرهنگی و پیشبرد برنامههایش در این بخش خواهد داشت؟ سوالی که ابتدا باید بپرسیم این است که دولت چه فضا و بستری را برای فرهنگ فراهم خواهد کرد؟ دولت چه انتظاراتی از یک هنرمند برای پیشبرد اهداف فرهنگیاش دارد و چقدر فضای فرهنگی و نیروهای فرهنگی ایران را میشناسد؟ وجود نهادهای موازی در عرصه فرهنگی و فعالیتهای چند لایه در این عرصه راه را برای شکلگیری تحقق برنامه دولت با دستاندازهای مختلفی روبهرو میکند. توجه به معیشت هنرمندان و فرهنگیان و نگاه متعالی به ارزش کارهای فرهنگی و هنری، موجب میشود دولت با نگاه حمایتی خود بستر مناسب را برای رشد و بالندگی هر چه بیشتر نهادهای فرهنگی به وجود آورد. در واقع هرگاه نگاه پدرخواندگی از سر فرهنگ و هنر برداشته شده و هنرمندان اجازه یافتهاند با فراغت بیشتری به امور هنری خود بپردازند، نتایج حاصل در سالهای پس از آن به وضوح مشخص است. خوشبختانه به نظر میرسد رئیسجمهوری محترم صدای این بخش از جامعه را شنیده و تاکید دارد دولت حمایت ویژهای از اهالی فرهنگ و هنر خواهد کرد. اقدامات وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان سینمایی برای رفع توقیف فیلمهای سینمایی گواه خوبی بر این مدعاست. هنرمندان و اهالی فرهنگ به دلیل عزت نفس و جایگاهی که در جامعه دارند، همواره صورت خود را با سیلی سرخ نگه داشته و روحیه حساسشان، دشواریهای بیشتری را در فشارهای زندگی تحمل کرده است. متاسفانه نا امنی، بیثباتی شغلی و بیکاریهای پنهان در این قشر، آزاردهنده شده و گاه چنان عرصه بر آنها تنگ میشود که ساز فرهنگ، آهنگ ناکوک میزند. افزایش آمار مرگومیر بین هنرمندان و نویسندگان، نشانه تلخی از این فشارهای مضاعف است.در این میان، شاید اوضاع اصحاب رسانه و روزنامهنگاران و خبرنگارانی که رسالت سنگین آگاهی بخشی را برعهده دارند، خرابتر از دیگران باشد. همانها که با فعالیتها و جانفشانیهای خود در ایام انتخابات، رسانههای رسمی و مجازی را پشتوانه محکم رأیهای شما قرار دادند؛ اکنون به پشتیبانی و پشتگرمی دولت نیازمندند.این مطالبات سهمخواهی از قدرت نیست، بلکه حق طلبی کسانی است که همواره حق و حقوقشان در میانه دعواهای سیاسی و جناحی ضایع شده و از ثبات و آرامش روانی لازم برای فعالیتهای خود برخوردار نیستند و دولت خوب میداند تحقق آرمانهایش تا چه اندازه با فعالیتها و کنشهای این صنف و قشر گره خورده است.خرداد سال ۹۲ مردم به دولتی رای دادند که تداوم آن را در اردیبهشت ۹۶ منوط به پایبندی بر سر این شعار که هنرمندان امنیت فرهنگی میخواهند نه فرهنگ امنیتی تضمین کردند و حال نوبت دولت است با اقدامات سازنده خود زمینه شکوفایی عرصه فرهنگ و هنر در بخشهای مختلف بهویژه رشد اقتصادی و شکوفایی بینالمللی را به وجود بیاورد.
