با شادى، درد کودکان بیمار را التیام بخشیم

شعار موسسه دوکی شادی آفریدن برای کودکان بیمار است تا دمی از درد و رنج فارغ شوند و بخندند تا دنیا را به مادران‌شان هدیه دهند.

گسترش‌نیوز، مهربان که باشی روزت زیباست، آسمانت رنگ دیگری دارد... مهربانی رسم قشنگ دل‌های پاک است. مهربانی،تحمل بیمارى را آسان‌تر می‌کند.

دخترکی شیرین‌زبان با لحنى کودکانه می‌گوید، روزها را می‌شمارم تا جمعه بیاید. دلقک‌ها را دوست دارم. نقاشى کشیدن را هم دوست دارم.

مادرش می‌گوید، صبح جمعه که بیدار می‌شود لباس‌هاى تمیز به تن می‌کند موهایش را می‌بافد و با شوقى کودکانه منتظر است تا موسسه دوکى بیایند و برنامه اجرا کنند. دخترم که می‌خندد گویی تمام دنیا از آن من است.

روزهای جمعه اما فقط براى این کودکان یک روز ویژه و خاص و بیادماندنى نیست اثر این لبخندها برای تمام کسانی است که با عشق به مداوای این بیماران خردسال مشغول‌اند.

انسانیت و مهربانى موج می‌زند میان دواطلبانى که با عشق می‌آیند و با پوشیدن لباس دلقک، اهدا بادکنکی رنگی، کشیدن نقاشی، اجرای استنداپ کمدی و نواختن ساز، لحظه‌هاى بیادماندنى را براى کودکان رقم می‌زنند. از مناطق مختلف تهران و حومه تهران یک روز تعطیل را به شادى و لبخند کودکانى اختصاص می‌دهند که رنج بیمارى را از صورتک‌های معصوم محو کنند.

همه تلاش می‌کنند که فقط کودکى بخندد، ذوق کند و براى لحظه‌اى فراموش کند دستانش پر از جاى سوزن‌هایی است که درد می‌کند. فراموش کند هفته و ماه‌هاست که از عروسک‌هایش بی‌خبر است. موسسه دوکى برای التیام تمام این زخم‌ها با تمام توان تلاش می‌کند.

یکى از پرستارها می‌گوید، بچه‌هایى که مدت طولانی در بیمارستان بسترى هستند لحظه‌شمارى می‌کنند تا جمعه برسد؛ هرروز می‌پرسند چقدر مانده تا جمعه؟

او می‌گوید، حضور این همه مهربانی در بیمارستان، در روحیه پرستارها هم تاثیر مثبت دارد. تغییر روحیه و محیط شاد روند بهبودی کودکان را تسریع می‌کند.

پریسا یکى از داوطلبانى بود که با سن کم براى نخستین بار در این مراسم حضور داشت. مسیر طولانى را براى رسیدن به بیمارستان طی کرده بود اما با شوقى غیرقابل وصف می‌گفت، خیلی خوشحالم است. گفت، حس می‌کنم امروزم مفید بود و توانستم دلى را شاد کنم. این بار دف نواختم اما دوباره که بیایم حتما از چهره این کودکان نقاشى می‌کشم.

یکى دیگر از داوطلبان که بازیگر تئاتر است می‌گوید، برای ما هم در اینجا حال خوبى ایجاد می‌شود. ما به خودمان قول داده‌ایم اگر هنرى داریم در این راه خرج کنیم. رسالت‌مان این است که هنر خود را برای انسان‌ها هزینه کنیم. ما معتقدیم، اگر بتوانیم لبخندی به لب کودکى بیاوریم این رسالت را به‌درستی انجام داده‌ایم. مخاطبان ما گروه‌های مختلف کودکان بیمار، مادران، پرستاران، پزشکان و داوطلبان هستند که حال همه خوب می‌شود. جمعه‌ها نخستین دعای‌مان این است که تمام تخت‌ها، خالى از بیمار باشد.

در سویی دیگر داوطلبی با شور و شوق مداد رنگی‌ها را روى میز پهن می‌کند و برگه‌هاى نقاشى را با شادی به‌دست بچه‌ها می‌دهد و آنها را دمی از تمام رنج‌ها و دردها که بیمارى برایشان رقم زده فارغ می‌کند.

شما هم در این شادی با ما همراه شوید و لبخند را روی لبان این کودکان معصوم به یادگار بگذارید. با هم مهربان باشیم و شادی را هدیه کنیم.

عکاس و نویسنده: سهیلا انصاری