شهردار همجنسباز شهر «ساوتبند» یکی از نامزدهای پرامید انتخابات ریاستجمهوری سال ۲۰۲۰ امریکاست.
گسترشنیوز - فضای انتخابات ریاستجمهوری در امریکا طی دورههای اخیر به شدت متحول شده و رو به سویی میرود که اگرچه از نظر خود امریکاییها «ترقی» یا «روشنفکری» تلقی میشود، اما در حقیقت چیزی جز انحطاط اجتماعی، اخلاقی و مذهبی نیست.
به طور خاص در انتخابات سال ۲۰۱۶، دونالد ترامپ با وجود آنکه به اذعان کارشناسان و حتی سیاستمداران امریکایی فردی بیاخلاق، نژادپرست، زنستیز، شهوتران و فاسد بود توانست پیروز انتخابات شود (اگرچه حتی نتوانست اکثریت آرای مردمی را کسب کند. با این حال، به نظر میرسد انتخابات بعدی ریاستجمهوری در سال ۲۰۲۰ گام بلندتری در سراشیبی زوال اخلاق در امریکا برخواهد داشت. گزارش پیش رو به بررسی یکی از نامزدهای دموکرات در انتخابات آتی ریاستجمهوری در امریکا میپردازد که به زودی در عین ناشناختگی تصویرش روی جلد مجله شناختهشده «تایم» چاپ خواهد شد.
سال ۲۰۱۶ انتخابات ریاستجمهوری امریکا شاهد یک تحول بزرگ و تاریخساز بود: هیلاری کلینتون به عنوان نخستین زنی در این انتخابات شرکت میکرد که نامزد یکی از دو حزب اصلی یعنی دموکرات و جمهوریخواه بود. به عبارت دیگر، انتخابات سال ۲۰۱۶ نخستین باری بود که یک زن شانس بالایی برای رسیدن به ریاستجمهوری امریکا داشت. چنانکه میدانید، در امریکا وقتی یک نفر رئیسجمهور میشود، به اعضای خانواده او هم عناوینی اعطا میشود که در رایجترین آنها، همسر رئیسجمهور «بانوی اول» خطاب میشود.
سال ۲۰۱۶ شماری از حامیان خلاق هیلاری کلینتون هم با بهرهبرداری از همین سنت پلاکاردهایی را به طنز همراه داشتند که روی آنها به جای هیلاری کلینتون، از «بیل کلینتون» همسر هیلاری و رئیسجمهور سابق امریکا، نام برده شده بود. روی این پلاکاردها به جای آنکه بنویسند «هیلاری برای ریاستجمهوری»، نوشته بودند: «بیل برای بانوی اولی». نامزدی هیلاری کلینتون و این شوخی حامیان او شاید از نخستین مواردی بود که موضوع جنسیت را در انتخابات ریاستجمهوری امریکا به شکلی جدی پررنگ میکرد. اما امسال ماجرا فرق میکند.
مجله تایم که یکی از مشهورترین مجلههای امریکایی است تصمیم گرفته تا در شماره آینده خود که روز ۱۳ می۲۰۱۹ (۲۳ اردیبهشت ۹۸) منتشر خواهد شد، تصویری از «پیت بوتجج» شهردار همجنسگرای شهر «ساوتبِند» در ایالت ایندیانا را که اکنون یکی از نامزدهای دموکرات انتخابات سال ۲۰۲۰ هم هست، به نشانه یک تحول و «انقلاب» دیگر در انتخابات ریاستجمهوری امریکا روی جلد خود چاپ کند. این هفتهنامه برای گزارش اصلی خود نیز این عنوان را انتخاب کرده است: «خانواده اول: کمپین غیرمنتظره، محکنخورده و بیسابقه شهردار پیت بوتجج». تایم در گزارشی که همراه با تصویر جلد شماره جدیدش منتشر کرده، مفصلاً درباره بوتجج و کمپین انتخاباتی او توضیح داده است.
«پیتر پال مونتگومری بوتِجِج» مشهور به «پیت بوتجج» پیش از آنکه به عنوان نخستین نامزد علناً همجنسگرای انتخابات ریاستجمهوری امریکا روی جلد تایم بدرخشد، دانشجوی مقطع کارشناسی هاروارد و کارشناسی ارشد آکسفورد، افسر اطلاعاتی «ذخیره نیروی دریایی» ارتش امریکا بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷ و مهمتر از همه، از سال ۲۰۱۲ دو دوره شهردار شهر تقریباً ۱۰۰ هزار نفری ساوتبند در ایالت ایندیانا بود؛ و البته این آخری را هنوز هم هست. وی همچنین یک بار سال ۲۰۱۰ برای به عهده گرفتن ریاست خزانهداری ایالت ایندیانا و یک بار هم سال ۲۰۱۷ برای ریاست «کمیته ملی دموکراتها» نامزد شد که هر دو بار در تلاش برای رسیدن به جایگاههایی فراتر از شهر کوچک خودش شکست خورد.
شهردار ساوتبند سال ۲۰۱۵ در آستانه اعلام تصمیم دیوان عالی امریکا درباره حق ازدواج همجنسگرایان، با انتشار مقالهای در ستون نظرات روزنامه «ساوتبند تریبیون» نه تنها رسماً اعلام کرد که همجنسگراست، بلکه همه افراد مانند خودش را هم به اعلام علنی این موضوع تشویق کرد. وی سه سال بعد رسماً با شوهرش «چِیسِن گلزمن» (معلم دبیرستان که ۸ سال از او کوچکتر است و شاید روزی «آقای اول» امریکا شود) ازدواج کرد.
بوتجج که وقتی ۲۹ ساله بود شهردار ساوتبند شد و اکنون ۳۷ سال دارد، در صورت پیروزی در انتخابات ۲۰۲۰، علاوه بر نخستین رئیسجمهور علناً همجنسباز، میتواند نخستین رئیسجمهور از نسل هزاره (متولدین بین سالهای ابتدایی دهه ۱۹۸۰ تا سالهای اواسط دهه ۱۹۹۰ یا سالهای ابتدایی دهه ۲۰۰۰) در امریکا نیز لقب بگیرد. اما کدام ویژگیها موجب شده تا بوتجج که تا پیش از نامزدی برای ریاست کمیته ملی دموکراتها عملاً در امریکا ناشناخته بود [۷]، اکنون شانس بالایی برای رسیدن به ریاستجمهوری در امریکا برای خود تصور کند؟
«پیت بوتجج» (راست) و شوهرش در مراسم ازدواجشان دعا میخوانند و یک کشیش «خطبه عقد» آنها را جاری میکند
همجنسگرا باش تا رئیسجمهور شوی؟
مجله تایم در بخشی از گزارش خود درباره بوتجج به نکته مهمی اشاره میکند:
کاندیداهای ریاستجمهوری به دو دسته اصلی تقسیم میشوند: آنهایی که بر اساس «سیاست» وارد رقابت میشوند و آنهایی که بر اساس «شخصیت» نامزد میشوند. بوتجج میگوید «نامزد سیاستی» است، اما بدون شک یک نامزد شخصیتی است. کمپین او بیش از آنکه درباره این باشد که «اگر رئیسجمهور شود چه خواهد کرد»، در مورد این است که بوتجج «کیست» (جوان، همجنسگرا، اهل منطقه غرب میانه و تکنوکرات) و «نماینده چیست» (ترقی اجتماعی، تغییر نسل، تقدیم شاخه زیتون به «سرزمین زیر پرواز» [حسن نیت نسبت به مناطقی از امریکا که کمتر در کانون توجه هستند]).
بوتجج تا کنون از چند نظریه بزرگ استقبال کرده است، از جمله لغو «مجمع انتخابکنندگان» و توسعه دیوان عالی. (البته هر دوی این طرحها نیازمند اصلاح قانون اساسی هستند که بعید است اتفاق بیفتد.) این در حالی است که بوتجج در مورد مسائل سیاستیای که تا الآن در رقابتهای دور اول [رقابت درونحزبی برای انتخاب نامزد حزب در انتخابات]اولویت داشتهاند، تنها نظرات عمومی داده است. وی در زمینه خدمات درمانی طرفدار «خدمات درمانی برای همه افرادی که میخواهند» است؛ از «اتحاد بیننسلی» برای مبارزه با تغییرات اقلیمی حمایت میکند و «معامله جدید سبز » (لوایحی در کنگره درباره تغییرات اقلیمی و ناعدالتی اقتصادی) را «شروعی درست» مینامد؛ میگوید میخواهد درباره طرح سناتور «الیزابت وارن» [یکی دیگر از دموکراتهایی که شانس بالایی برای نامزدی حزبش در انتخابات دارد]برای رایگان کردن دانشگاه و بخشودگی بدهیهای دانشجویی «دو دوتا چهارتا» کند. اما برای مقایسه، وارن روی وبسایتش ۱۱ سیاست پیشنهادی را فهرست کرده است، در حالی که بوتجج صفر تا از این سیاستها دارد.
مراسم اعلام نامزدی «پیت بوتجج» در انخابات ریاستجمهوری؛ بعضی از طرفداران شهردار ساوتبند جانشان برای او درمیرود
یکی از عوامل دیگری که احتمالاً امیدهای بوتجج را بالا برده، آرایی است که وی در انتخابات شهرداری کسب کرده است. وی سال ۲۰۱۱ وقتی برای نخستین بار در انتخابات شهرداری ساوتبند شرکت کرد، توانست حدود سهچهارم آرا را کسب کند. این آمار در کمپین او برای انتخاب مجدد در سال ۲۰۱۵ حتی بالاتر هم رفت و به بیش از ۸۰ درصد رسید. اگرچه بوتجج از نظر تجربه سیاسی یا شهرت در سطح ملی در امریکا، یا حتی چنانکه دیدیم، با اتکا به سیاستهایش شانس زیادی برای موفقیت در انتخابات ریاستجمهوری سال ۲۰۲۰ و حتی در دور درونحزبی مقابل «جو بایدن» معاون اول اوباما یا نمایندگان و سناتورهای کنگره مانند «برنی سندرز» و الیزابت وارن ندارد، اما مجله تایم او را یک «ستاره غیرمنتظره زودهنگام» در انتخابات درونحزبی حزب دموکرات توصیف میکند.
به عقیده تایم، جدید بودن، سن و سال، و مهمتر از همه، قابلیتهای زبانی بوتجج است که نقاط قوت او محسوب میشود. بوتجج به هشت زبان از جمله عربی صحبت میکند و تایم معتقد است این دموکرات همجنسباز به لطف دانش زبانشناختی خواهد توانست با رأیدهندگانی ارتباط برقرار کند که در انتخابات قبلی به ترامپ رأی دادهاند. این هفتهنامه در گزارش دیگری به استناد گزارش سیانان و بر اساس نظرسنجی دانشگاه «نیو همپشر» در اواخر ماه گذشته میلادی [۱۳](آوریل ۲۰۱۹) مینویسد بوتجج اکنون بعد از جو بایدن و برنی سندرز، سومین شانس نامزدی حزب دموکرات محسوب میشود.
«مارک زاکربرگ» (چپ) بنیانگذار و مدیرعامل فیسبوک اواخر ماه آوریل به ساوتبند سفر و با پیت بوتجج دیدار کرد
چهقدر احتمال دارد رئیسجمهور بعدی امریکا همجنسگرا باشد؟
اگرچه ویژگیهای «شخصیتی» مانند همجنسبازی، جوانی، جدید بودن، و قرار گرفتن روی جلد مجله تایم ممکن است برای جلب آرای مردم امریکا و شاید حتی پیروزی در انتخابات ریاستجمهوری کافی به نظر بیاید، اما هیچیک از اینها به معنای شانس بالای بوتجج در انتخابات نیست. هیلاری کلینتون هم سال ۲۰۱۶ شرایطی مانند پیت بوتجج و بلکه به مراتب بهتر از او داشت؛ هم زن بود و هم دستکم ۳۰ بار تصویرش روی جلد مجله تایم چاپ شده بود. کلینتون علاوه بر اینها، یک عمر سابقه فعالیت سیاسی در سطح اول ملی را هم داشت، اما اگرچه اکثریت رأیدهندگان به کلینتون رأی دادند تا نقطه عطف «یک رئیسجمهور زن» در تاریخ کشورشان ثبت شود، اما باز هم این ترامپ بود که در انتخابات آن سال برنده شد.
باید دید آیا همجنسبازی میتواند برگ برنده «پیت بوتجج» در انتخابات ریاستجمهوری سال ۲۰۲۰ امریکا باشد یا نه. بنابراین به نظر میرسد برای پیروزی در انتخابات ریاستجمهوری امریکا نه شخصیت است که اهمیت دارد و نه سیاست، بلکه عوامل مهم دیگری هستند که نتیجه انتخابات را تعیین میکنند.
منبع: رکنا
