طی دو دوره ریاست جمهوری احمدینژاد، تولید نفت خام ایران در نهایت بیش از یک میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه در روز کاهش یافته بود. حتی در سال ۹۰ که نفت ایران تحریم نشده بود نیز تولید نفت خام ایران در دولت احمدینژاد نسبت به پایان دولت خاتمی، کاهش حدوداً روزانه ۳۰۰ هزار بشکهای را نشان میداد.
به گزارش پایگاه خبری گسترش،دولت روحانی در حالی در مرداد ۹۲ سکان هدایت کشور را در دست گرفت که صنعت نفت وضعیت اسفباری را سپری میکرد. صادرات نفت و میعانات گازی در سال ۹۱، نصف شده یا به نوعی یک میلیون بشکه در روز کاهش یافته بود. روحانی در حالی به پاستور میرفت که درآمدهای نفتی کشور نیز به شدت افت کرده بود. یکی از مهمترین شاخصها برای ارزیابی عملکرد دولتها، مقایسه دو وضعیتِ تحویل گرفتن دولت و تحویل دادن دولت در پایان دوره چهار ساله است. در تبلیغات انتخاباتی برخی از نامزدها سعی میکنند این دو تاریخ یا این دو وضعیت را نادیده بگیرند و با کنار زدن مسئله عملکرد دولت و سردادن شعارهای پوپولیستی، طوری وانمود کنند که گویی دولت مستقر، مسئول تمامی کاستیها و ضعفهای موجود در جامعه است. در یک گام جلوتر، در تبلیغات انتخاباتی بعضا شعارهای پوپولیستی با سیاهنماییهای بسیار شدید نیز همراه میشود تا با غوغاسالاری توجه افکار عمومی را به خود جلب کند. در این دوره از انتخابات، ما شاهد کاربست چنین سبکهایی از طرف برخی نامزدها، بودهایم. عملکرد دولت روحانی در حوزه تولید و صادرات نفت با دیپلماسی ضعیف دولت دهم، ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا در پایان سال ۲۰۱۱ و طی تابستان سال ۲۰۱۲، تحریمهای بیسابقهای علیه صنعت نفت ایران به تصویب رساندند. در نتیجه این تحریمهای یکجانبه و چندجانبه، درآمد ایران از صادرات نفت و میعانات گازی که بنا به دادههای صندوق بینالمللی پول در سال ۹۰، حدود ۱۱۸ میلیارد دلار بود، در سال ۹۱ با سقوط ۴۷ درصدی به ۶۳ میلیارد دلار رسید. بنا به گزارش اوپک، تولید نفت خام ایران که در سال ۹۰، به طور متوسط ۳.۶۳ میلیون بشکه در روز بود، در مرداد ۹۲ که حسن روحانی دولت را تحویل گرفته بود به ۲.۶۸ میلیون بشکه در روز رسیده بود. احمدینژاد در حالی دولت را از خاتمی تحویل گرفته بود که بنا به آمارهای اوپک تولید نفت خام ایران در مرداد سال ۸۴، ۳.۹۹۴ میلیون بشکه در روز بود. طی دو دوره ریاست جمهوری احمدینژاد، تولید نفت خام ایران در نهایت بیش از یک میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه در روز کاهش یافته بود. حتی در سال ۹۰ که نفت ایران تحریم نشده بود نیز تولید نفت خام ایران در دولت احمدینژاد نسبت به پایان دولت خاتمی، کاهش حدوداً روزانه ۳۰۰ هزار بشکهای را نشان میداد. با دیپلماسی فعال، در دولت حسن روحانی شرایط برای افزایش تولید و صادرات نفت ایران فراهم شد. در پاییز همان سال، در تاریخ ۲۴ نوامبر ۲۰۱۳ توافق موقت هستهای در ژنو حاصل شد که از ماه ژانویه سال ۲۰۱۴، به اجرا درآمد. بنا به آمارهای اداره اطلاعات انرژی آمریکا، صادرات نفت خام و میعانات گازی ایران در اواخر سال ۲۰۱۳، رو به افزایش نهاد و در سال ۲۰۱۴ بهطور متوسط به ۱.۴ میلیون بشکه در روز رسید که حدود ۱۵۰ هزار بشکه در روز بیش از سطح صادرات در سال ۲۰۱۳ بود. تولید نفت خام ایران نیز رفته رفته در دولت روحانی افزایش یافت. اجرایی شدن برجام شرایطی را مهیا کرد که این افزایش تولید بتواند سرعت بسیار بیشتری به خود بگیرد. تولید نفت خام ایران که در سال ۲۰۱۵، به طور متوسط ۲.۸۳۶ میلیون بشکه در روز بود، در سه ماه نخست سال جاری میلادی به ۳.۷۹۷ میلیون بشکه در روز رسید. آخرین گزارش اوپک نشان میدهد که تولید نفت خام ایران در ماه گذشته ۳.۷۵۹ میلیون بشکه در روز بوده است. اگر همین میزان تولید را ملاک بگیریم، تولید نفت خام ایران در دولت حسن روحانی تاکنون حدود یک میلیون و ۱۰۰ هزار بشکه در روز نسبت به زمانی که وی دولت را در مرداد ۹۲ تحویل گرفت افزایش یافته است. تولید نفت بخش بزرگی از درآمدهای کشور را تأمین میکند و بدون این درآمدها عملاً توسعه کشور مختل خواهد شد. در حوزه افزایش تولید و صادرات نفت دولت روحانی عملکرد بسیار مثبتی از خود نشان داده است. در دولت روحانی علاوه بر افزایش تولید و صادرات نفت، مشکل بیمه نفتکشها و نقل و انتقال پول نفت نیز حل شد. بازار اروپا یکبار دیگر به روی نفت ایران گشوده شد و ایران توانست بازارهای از دست رفته خود را مجددا از رقبا پس بگیرد. همزمان صادرات نفت ایران به کشورهای آسیایی نیز افزایش قابل توجهی را تجربه کرد.
