امروزه یکی از مدلهای جدید و محبوب برای گردشگری در جهان، گردشگری جایگزین است که انواع مختلفی را شامل میشود و در بین آنها اکوتوریسم مهمترین آنها است.
گسترش نیوز: با گسترش یافتن سفر به کشورهای جهان سوم، نگرانی در مورد آسیبهای ناشی از گردشگری انبوه بر مردم و اماکن توریستی در حال شکل دهی به نوع دیگری از گردشگری است.
گردشگری سنتی در پی جنگ جهانی دوم و رشد اقتصادی کشورهای غربی پدیده گردشگری انبوه به وجود امد. ویژگی بارز گردشگری انبوه تمرکز تعداد زیادی از گردشگران در مکان هایی است که به عنوان جاذبههای گردشگری آن شهر یک کشور شناخته شدهاند. در این نوع ازگردشگری سازمانها یا آژانسهای گردشگری با ارائه برنامههای سازماندهی شده یا همان پکیجها به تعداد زیادی ازگردشگران داخلی و خارجی خدمت رسانی میکنند.
اثرات گردشگری سنتی اثرات این سبک از توریسم در سالها اخیر مورد توجه خاصی قرار گرفته است. بر اساس مطالعات انجام گرفته، این نوع از توریسم که امروزه به یکی از روشهای درامد برای کشورهای جهان سوم تبدیل شده است، به اقتصاد و محیطزیست به کشور میزبان آسیب میرساند. ورود حجم بالای توریست به یک منطقه باعث اشباع شدن یک مکان، و در نتیجه تضعیف و از بین رفتن جذابیت آن است. این پدیده همچنین باعث آسیبهای اقتصادی از جمله بالا رفتن نرخ زمین به دلیل تخمین زیاد ارزش آن، فروپاشی کسب و کارهای محلی شکننده و تورم میشود. همین آسیبها باعث جستوجو برای روشهای جایگزینی برای گردشگری انبوه شده است.
روشهای گردشگری جایگزین امروزه یکی از مدلهای جدید و محبوب برای گردشگری در جهان، گردشگری جایگزین است که انواع مختلفی را شامل میشود و در بین آنها اکوتوریسم مهمترین آنها است. بر اساس تعریف انجمن گردشگری جایگزین بلغارستان گردشگری جایگزین به نوعی از سفر کردن اطلاق میشود که شخصی و واقعی است و تعامل با مردم و جوامع محلی را ترغیب میکند. بسیاری از مسافران آن حتی دوست دارند که تعطیلات خود را به عنوان راه مستقیم برای کمک به مردم بومی در نظر بگیرند.
انواع گردشگری جایگزین این روش گردشگری که با نامهای گردشگری صلح آمیز، اخلاقی، محیطزیست و گردشگری مسئول خوانده میشود مخاطبان خاص خود را دارد. اکثریت این بازار را مسافران «کوله پشتی» یا «بی مقصد» تشکیل میدهند. این نوع گردشگری را میتوان به دو گونه گردشگری مبتنی بر طبیعت و گردشگری فرهنگی تقسیم کرد.
گردشگری مبتنی بر طبیعت گردشگری مبتنی بر طبیعت گردشگری در محیط طبیعی، اکوتوریسم، و فعالیتهای ماجراجویانه مانند دوچرخه سواری، اسب سواری، اسکی، برف زدن، قایقرانی، غواصی، غواصی و پیاده روی را شامل میشود.
گردشگری فرهنگی در کنار آن گردشگری فرهنگی بازدید از مناطق روستایی، میراث فرهنگی، قومی، مذهبی، و تجربه موسیقی، نوشیدنی، غذا و تولید صنایع دستی یک منطقه است. این رویکرد در صنعت توریسم جایگزینی برای مدل انبوه نیست بلکه مکملی برای آن است که گرچه حجم درآمد کمتری دارد، اما سهم مستقیمی در سودرسانی به اقتصاد محلی خواهد داشت.
ابعاد مختلف گردشگری در بحث گردشگری متخصصان باید مسائل اقتصادی، ابعاد اجتماعی و فرهنگی، ارتباط با محیط زیست، مشارکت جوامع میزبان و توسعه استراتژیک با سود قابل توجه برای کشور میزبان را در نظر بگیرند و در پی یافتن راههایی برای توسعه پایدار این صنعت گردشگری باشند.
