بابک نظری - کارشناس فولاد
بهای ثابت ارز میتواند یکی از عوامل تاثیرگذار بر هدفگذاری و برنامهریزی تولیدکنندگان کشور بهشمار رود. اما نرخ ارز در ایران در چند سال گذشته با فراز و نشیبهای فراوانی روبهرو بوده، موضوعی که تولیدکنندگان را با چالشهای گوناگونی روبهرو و تولید و برنامهریزی برای آنها را نیز با ریسک همراه کرده است. یکی از دلهرههایی که تولیدکنندگان از افزایش نرخ دلار دارند، موضوع دریافت تسهیلات ارزی است زیرا نوسان بهای ارز در چند سال گذشته جدا از تاثیری که بر نرخ محصولات و تولیدات داشته، سبب شده گرفتن تسهیلات برای تولیدکنندگان دیگر تسهیلات بهشمار نرود زیرا نوسان نرخ ارز و روند صعودی که افزایش نرخ ارز در پیش گرفته، همواره تولیدکنندگان را با این تردید روبهرو میکند که آیا گرفتن تسهیلات ارزی میتواند به صلاح و هدفمند باشد یا خیر. این تردید با توجه به روند افزایشی بهای ارز معقول به نظر میرسد. تولیدکنندگان باید چند برابر تسهیلاتی که هماکنون دریافت میکنند را در آیندهای نه چندان دور بازپرداخت کنند. از اینرو واحدهای تولیدی خواهان تسهیلات ریالی هستند، تسهیلاتی که سریع وارد عرصه تولید شود زیرا دریافت تسهیلات برای خرید موادی که قرار است در انبارها نگهداری شود، به هیچ عنوان بهصرفه نیست. برای مثال اگر قرار باشد مادهای را خریداری کرده و ۶ ماه تا یک سال در انبار نگهداری شود، به صرفه نیست، تسهیلاتی بهصرفه خواهد بود که خیلی سریع بتوان آن را به کالا تبدیل و وارد بازار کرد. از سوی دیگر موضوع دیگری که تولیدکنندگان در یک صنف را با چالش روبهرو میکند، دونرخی بودن نرخ دلار است که در نگاه کلی این مسئله برای صنعت و تولیدکنندگان خوشایند نیست. بنابراین آنچه در شرایط کنونی میتواند در زمینه ارز به کمک تولیدکنندگان بیاید، از یک سو تکنرخی شدن بهای دلار و از سوی دیگر ثبات نرخ آن در یک بازه زمانی میانمدت و بلندمدت است زیرا باوجود شرایط ثبات در بازار ارز تولیدکنندگان میتوانند دستکم در بازههای بلندمدت هدفگذاری و برنامهریزی کنند.
