مصطفی صفاری / کارشناس اقتصادی
یکی از انتقاداتی که همواره به نظام بانکی وارد میشود، کارآیی و بازدهی پایین این بخش در اقتصاد است. دلیل آن هم مشخص است؛ به دلیل بالا بودن هزینه بانکداری در کشور، بانکها آنطور که باید نمیتوانند عملکرد مثبتی در اقتصاد داشته باشند.
باید قبول کنیم که نظام بانکی ما در مقایسه با سایر کشورها، از لحاظ تعداد شعب، آمار بالایی دارد که این آمار همخوانی مناسبی با ظرفیتهای اقتصادی کشور ندارد. این شرایط در حالی در کشور ما حاکم است و به عنوان یک معضل بزرگ مطرح میشود که سایر کشورها تلاش کردهاند به جای شعبهداری، به سمت دیجیتالی کردن بانکداریشان حرکت کنند و از بانکداری سنتی خارج شوند؛ سیاستی که به شدت میتواند هزینه بانکداری را کاهش دهد و بازدهی و بهرهوری بانکها را بالا ببرد. در چنین شرایطی به نظر میرسد ما هم ما باید در این مسیر حرکت کنیم، تا از این جهت هزینههای شعبهداری و بانکداری سنتی که در نهایت به اقتصاد کشور تحمیل میشود، کاهش یابد و به جای آن، کارآیی و بازدهی نظام بانکی در حوزه اقتصادی بالا برود. درحالحاضر با وجود حدود ۲۳ هزار شعبه بانکی که در کشور وجود دارد، بخش زیادی از درآمدهای بانکی صرف شعبهداری و حقوق و دستمزد کارکنان و هزینههای جاری شعب بانکها میشود که این منابع میتواند در مسیر اعطای تسهیلات به بخش مولد کشور هزینه شود. به نظر میرسد که هرچه زودتر برای این عارضه در کشور باید فکری اساسی شود و سیاست کاهش شعب بانکها که در دستور بانک مرکزی قرار دارد، با جدیت دنبال شود. ما باید بانکداری دیجیتال را جایگزین بانکداری سنتی کنیم و این در دنیای امروز یک ضرورت انکارناپذیر است.
